Dagboek van een jongen

Pas las ik een dagboek van een jongen. Een eerlijk dagboek. Ilij zwijgt niel over zijn zonden. Maar ook een dagboek waar je ontroerd van vvordl: na een lange worsteling mocht hij zich aan de Heere overgeven, ik heb een paar stukken uitgekozen. IIcl is niet altijd zo makkelijk om te lezen. Maar als je even doorbijt, dan lukt het wel.

Ergens in zijn boek schrijd hij: Aan wie doe ik dil verhaal? Aan die weinige mensen die toevallig dit geschrift van mij onder ogen kunnen krijgen. En waarom doe ik het? Om mijzelf en iedere lezer te laten bedenken, uit wat voor diepte er tot U geroepen moet worden. Uit deze woorden blijkt dat hij spreekt lol God.

Op School

In het dagboek schrijft hij prachtige dingen over zijn peuter-en kleuterleeftijd. Daarna over zijn lagere schooltijd. Vervolgens werd ik op school gedaan om lezen en schrijven te leren, dingen waarvan ik. arm kind. het nut niet begreep. Toch kreeg ik klappen, iedere keer dat ik traag in het leren was. Hierdoor voelde hij zich ellendig op school, maar aan de andere kant zag hij ook mensen voor wie hij eerbied had. Wij kw amen echter ook in aanraking. Heere. met mensen die tot U baden. Van hen leerden wij. dat gij een groot en machtig iemand was. in staat ons te verhoren en te hulp le komen. En inderdaad begon ik als jongetje te bidden, tot U. mijn Hulp en Toeverlaat, en ik vroeg (' dat ik in school geen klappen mocht krijgen.

Diefstal

Bij het opgroeien verdwijnt het bidden naar de achtergrond. Onder invloed van vrienden gaat het van kwaad lol erger. Zelfs diefstallen pleegde ik. uil de proviandkamer van mijn ouders en van hun la lel. Ook bij het. spel probeerde ik vaak nog met bedrog le winnen. En werd ik zelf betrapt en aan de kaak gesteld, dan ging ik liever nog wild te keer dan dat ik mijn schuld toegaf.

Als hij zestien is. doet hij iets waar hij zich later voor schaamt. In de buurt van onze wijnberg stond een pereboom. met vruchten beladen, die noch door hun uiterlijk, noch door hun smaak aantrekkelijk waren. Om die boom leeg te schudden en te plunderen gingen wij laat in de nacht op pad. Wij droegen enorme vrachten van die peren met ons mee. niet voor ons zelf. maar om ze desnoods

voor de varkens le gooien: het ging er alleen maar om. dat door ons iets gedaan w erd waar wij plezier in hadden omdat het niet mocht.

Hij weet (fat hij in die tijd door zijn vrienden werd beïnvloed. Wal voor vrucht heb ik ooit gehad van die daden, waarover ik mij nu schaam, vooral van die diefstal. Dit is wel zeker: op mijn eentje zou ik het niet hebben gedaan. Wat ik daar liefhad was dus ook de vriendschap met degenen met wie ik die diefstal bedreef. Hij denkt niel alleen terug aan zijn zonden, maar hij mag ook weten dat zijn zonden door de Heere zijn vergeven. Laat mij U liefhebben, Heere, en U dank brengen en uw naam belijden, omdat Gij mij zulke zware misslagen en zondige daden hebt vergeven. Aan Uw genade schrijf ik hel loe en aan

Uw barmhartigheid dat Gij mijn zonden als ijs hebt laten wegsmelten.

Zijn moeder

Later wist hij nog hoe zijn moeder hem onder vier ogen diep bekommerd vermaande. In die tijd vond hij haar waarschuw ingen maar "vrouwcnpraai". Ze waarschuwde hem vooral voor zonde op seksueel terrein. Want haar wens was dat ik toch geen ontucht zou bedrijven en vooral geen overspel plegen met de vrouw van wie clan ook.

Laler zag hij dat het Gods woorden uit. de mond van zijn moeder waren. De invloed van zijn moeder is altijd heel sterk geweest.

De naam van Uw Verlosser. Uw Zoon, was door mijn kinderhart al met de moedermelk ingedronken, en alles wat zonder die naam was kon mij niet volkomen meeslepen.

liet verdriet van zijn moeder wordt, groter als hij ver van de kerk afdwaalt en zieh mee laat slepen met een secte. Mijn moeder schreide tot U voor mij. meer dan een moeder schreit over de lichamelijke dood van haar kinderen.

Ze vraagt een knecht van God om raad. Die zegt: 'Bid alleen de Heere voor hem. Hij zal er wel achter komen wat voor dwaling hij aanhangt. Het is uitgesloten dat een zoon van die tranen verloren gaat.'

Ommekeer

Op een gegeven moment moei hij voor school een bepaald boek lezen. Dat boek wijst hem de weg naar hogere dingen. Dat boek bracht een ommekeer in mijn gevoelens teweeg: het richtte mijn gebeden op U. Heere. en deed mijn wensen en

begeerten veranderen.

Hij is totaal in verwarring en voelt een diep verlangen om de Heere te kennen. Zoals ik toen in vuur en vlam stond, mijn God, mals ik in vuur en vlam stond om van het aardse terug te vliegen naar U! En ik wist niet wat U met mij aan hel doen was. Hij besluit om de

Bijbel te gaan lezen. Kerst valt het niveau van de Bijbel hem tegen. Ook denkt hij dal de Bijbelschrijvers elkaar tegenspreken. Maar later ontdekt hij steeds meer de rijkdom van Gods Woord boven alle andere boeken.

En ik begon te lezen en ik ontdekte dat alles wat ik bij die andere boeken had gelezen ook hier (in de Bijbel) werd gezegd, maar met een nadrukkelijke vermelding van Uw genade. Dat staat in die boeken niet te lezen. Niets staat er over het vroom geloof, over de tranen van de belijdenis, over het offer dat aan U gebracht wordt door een verbrijzeld gemoed.

De band met de wereld en zonde wordt doorgesneden. Ik was niet langer tevreden met wat ik in de wereld deed. Ik vond in die dingen geen genoegen meer, als ik ze vergeleek met l'vv liefljkheid en de luister van Uw huis, dat ik liefhad.

Hoe lang nog?

ïfij gaat contact zoeken met jongeren die de Heere kennen. Maar als hij hen hoort spreken over hun bekering tot God, dan krijgt hij steeds meer een hekel aan zichzelf, omdat hij zeil' de bekering zo lang heeft uitgesteld. Het is meer dan tien jaar geleden dat er een ommekeer plaatsvond, en nog steeds houdt hij vast aan zijn oude leven. Hij stort zijn hart uit voor God.

Heere. hoe lang nog, hoe lang nog zult Gij vertoornd zijn? Hoe lang nog. dat 'morgen' en weer 'morgen'? Waarom niet meteen?

In zijn radeloosheid hoort hij opeens een kind roepen: Neem en lees! Neem en lees!' Hij opent de Bijbel en leest Romeinen 13 : 13: Niet in brasserij en dronkenschap. niet in slaapkamers en ontuchtigheden, maar doet aan de Heere Jezus Christus en verzorgt het vlees niet tot begeerlijkheid'.

Verder lezen wilde ik niet en het was ook niet nodig. Want meteen, bij het eind van deze zin, stroomde er een licht van zekerheid in mijn hart en vluchtte alle duisternis van weifelen en twijfelen.

De jongen was AugusUnus. Het dagboek heet Belijdenissen. Die God van Augustinus leeft nog.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen