Trouwen brengt een meisje geluk?

Herken jij het probleem? Je hebt geleerd je gaven te benutten. Als goddelijke opdracht. Kun je goed leren, dan is het niet goed om je talenten te begraven. Je kunt HAVO aan, dan doe je het ook. En daarna leer je nog door. Stel dat je direct zou willen werken, dan kan dat meestal niet. Men vraagt bijna overal een gerichte opleiding. Dat duurt al gauw een jaar of vier. Dan ben je twintig voor je je eerste echte baan hebt. Een meisje van negentien dat studeerde, zag het als haar roeping te gaan werken als ze klaar zou zijn. De afronding was gepland op haar drieëntwintigste. Een jongen deed haar een aanzoek. Als ze met hem verder wil, wat gaat er met haar gebeuren? Hij ontwikkelt zich wellicht verder, maar

zij? In dit artikel wil ik ingaan op de combinatie van een opleiding volgen met de bedoeling te gaan werken en kinderen krijgen. Duidelijk is dat deze combinatie voor velen een probleem geworden is sinds meisjes hoger opgeleid worden. Als je jarenlang geleerd hebt, wil je er toch ook wat mee doen?

Hoe zie je de kinderzegen?

Het is goed te onderkennen dat men vergeleken met vroeger anders tegen kinderen aankijkt. Kinderen krijg je niet meer. Nee, je neemt ze. Waar is de verwondering over het ieven dat wij niet maken? Hoe verwonderlijk ontstaat het trouwens: uit de liefde van een man en vrouw. De blijdschap bij de geboorte is moeilijk te omschrijven. Pas als je zelf een kind krijgt, weet je wat een geweldige vreugde dat geeft. Dan weet je hoeveel je ervan houdt. Hoeveel liefde ontstaat er voor een klein schepsel dat uit jou voortgekomen is! Het is ontroerend en mooi om een kleine baby te zien ontwikkelen. Als je baby's in je omgeving kent, dan weet je hoe een kleine met zijn lach je helemaal voor zich in kan winnen. Hoe kijk jij aan tegen het krijgen van kinderen? Tegenwoordig worden kinderen door velen gezien als een sta-in-de-weg voor wie carrière wil maken. Zeg nou zelf: als je een tijd geleerd hebt, dan is een kind toch een beperking om je verder te ontplooien? Het is beter eerst een jaar of tien te werken. Dan bouw je werkervaring op en verdien je lekker. Daarna kun je wel kinderen krijgen. Dan ben je dertig als je eerste kind mag komen. Als het dan nog spontaan

lukt, want de meest vruchtbare jaren zijn al voorbij.

Scheppingsorde

De Heere heeft in Genesis 3 in Zijn wijsheid een werkverdeling tussen man en vrouw gegeven zoals bij hen past. De vrouw heeft de directe zorg voor de kinderen als ze die krijgen. De man werkt om in hun onderhoud te voorzien, al dan niet bijgestaan door zijn vrouw. De man is boven de vrouw gesteld in het gezin. Maar dan zó dat hij haar dient. Hij moet haar liefhebben zoals hij zichzelf liefheeft. Hij zal het beste voor haar zoeken. Als zij een probleem heeft met haar taken, heeft hij het ook. Samen zullen ze zoeken naar een manier van leven waarin ze zich beiden kunnen vinden. Als in een huwelijk kinderen geboren

worden, is de vrouw de eerst aangewezene om de dagelijkse zorg voor de kinderen op zich te nemen. Voor sommige vrouwen is dit moeilijk. Zijn kinderen dan een plaag? Denk je dat de Heere door kinderen te geven een vrouw zou willen belemmeren? Zo is het niet! Kinderen zijn een zegen voor een huwelijk. Ze verrijken het leven van een man en een vrouw.

Beperkingen

Als je over de toekomst denkt, denk je dan aan het mooie van de kinderzegen, of meer aan welke beperkingen er dan komen? Velen letten erop wat ze allemaal kwijt kunnen raken: je vrijheid: je kunt niet meer gaan en staan waar je wilt. Voor een deel bepaalt je kind je dagindeling, je contacten met anderen buitenshuis verruil je voor een leven binnen. Wil je iemand zien, dan moet je daar zelf moeite voor doen. Het kan je saaier lijken, omdat er minder gebeurt op een dag.

je eigenwaarde: het gevoel uitgerangeerd te zijn. Werk je niet, dan doe je niet meer mee. Dan heb je niets meer te vertellen; je bent immers maar gewoon huisvrouw? Je capaciteiten: je speciale gaven en talenten die je juist in je baan had kunnen gebruiken, blijven onbenut. Je doet geen gerichte werkervaring op of niet op het niveau dat je zonder kind had kunnen bereiken. Het is nogal wat. Weegt het geluk van een kind wel op tegen alles wat daardoor niet meer mogelijk is?

Combineren

Het is tot hiertoe nogal zwart-wit: öf kinderen krijgen öf een baan hebben. Is er geen combinatie mogelijk? Er zijn genoeg vrouwen die hun kind een aantal dagen per week in de crèche doen of die een oppas aan huis hebben. Als hiervoor een financiële noodzakelijkheid bestaat, moet combineren wel. En als dat niet zo is?

Een kind is afhankelijk van de zorg van zijn ouders. Daarom hebben ouders ook de verantwoordelijkheid die zorg zo goed mogelijk te geven. Dit staat voorop: de beste zorg geven. Dat betekent dat ouders er

moeten zijn voor hun kind.

Ouders zijn de basis. Zij zijn van grote betekenis in de lichamelijke verzorging en in het aanleren van wat goed en niet goed is. Ze zijn daarin zeker niet zomaar vervangbaar. Of een moeder een baan kan hebben en kan zorgen voor haar gezin, hangt af van de verdere omstandigheden. Kan de vader tijd vrijmaken? Is er een oma of opa die op kan passen? Zorg van deze personen is veruit te verkiezen boven iemand die onbekend is voor het kind. Zij zullen blijvend in het leven van het kind een betekenis hebben.

Kun je werken en kinderen combineren? Een maatstaf is of het in het belang is van het kind. Een moeder moet de hoeveelheid werk goed aan kunnen. Een baan hebben, is niet alleen leuk, maar betekent ook een last. Het kost energie. Wat heeft een kind aan een moeder die druk is omdat ze zo nodig van alles moet? Rust, tijd en aandacht in het gezin zijn belangrijk om in deze tijd kinderen op te voeden.

Welk doel heb je?

Weegt het geluk van het moederschap wel op tegen alles wat je in het maatschappelijke leven kwijt raakt? Is dit een goede vraag? Het lijkt alsof je zelf vrij bent om te kiezen. En dat is niet waar. Dan vergeten we dat ons leven een doel heeft. De Heere heeft de mens met dit doel op aarde gezet: Zijn Naam te verheerlijken. Het doel van ons leven is dat God aan zijn eer komt. Dat is het hoogste en enige levensdoel. Daarvoor zijn wij geschapen. Het gaat in het leven niet in de eerste plaats om onze plannen, niet om het bereiken van onze doeleinden, niet om onze eer, maar om Gods eer.

Wij hebben dit doel verlaten. We richten ons daar vanuit onszelf niet op. We stellen onszelf doelen. Een belangrijk doel is het behalen van succes. Met inspanning van alle krachten wordt geprobeerd om carrière te maken. Een ander doel is het verwerven van een hoog inkomen om allerlei leuke dingen te kunnen doen zoals een dure vakantie nemen of luxe dingen kopen.

Als een mens zich doelen stelt, liggen ze vaak in het hier en nu. Vaak zijn ze individualistisch: als ik het maar goed heb; als ik maar aan mijn trekken kom. Welk doel stel jij je?

Grondpatronen

Stel dat je ervoor kiest om geen kinderen te willen in je huwelijk. Of dat je pas later kinderen wilt krijgen. Wat zijn daarvoor de redenen? Ik noem er een paar die voortkomen uit eigenbelang: aanzien; angst om traditioneel te zijn of het lekker in de slappe was zitten. Kunnen deze motieven op een lijn liggen met het grote doel: bij al wat we doen God te eren?

Misschien zeg je wel dat we God niet kunnen eren. Je bidt erom, dat wel. Door de zonde kunnen we het goede niet meer doen. Toch wil de Heere ons keer op keer duidelijk maken hoe Hij gediend wil worden. Als je bewust ingaat tegen zijn Woord, zal Hij jouw gebed om te leven tot Zijn eer niet verhoren. Het gaat er dus in de eerste plaats om dat we naar Hem luisteren. De Heere heeft grondpatronen gegeven: de mogelijkheid van kinderen krijgen in een huwelijk. Er kunnen zwaarwegende redenen zijn om

in deze natuurlijke orde in te grijpen.

Dan mag je de Heere oprecht je zorgen voor een volgende zwangerschap voorleggen.

Tijd over

Maar nu concreet. Je hebt een baby van een paar maanden en je zit thuis. De baby slaapt uren. je huis is schoon en er ligt een lange middag

voor je. Wat moet je doen? Een andere situatie. Je hebt al de kinderen intussen allemaal op school zitten en onder schooltijd is er tijd over voor andere dingen. Begrijp je de naaicursus van het begin? je moet zinvol bezig zijn in de uren waarin je niet direct zorg hoeft te geven. Dat vraagt creativiteit. Wat past bij jou? Je moet iets zoeken waar jij je in kwijt kunt. Dat kan een leuke cursus zijn. Of vrijwilligerswerk. Ik geef een paar voorbeelden. je doet mee met het

werk van de VBOK waar allerlei werk uit voortvloeit. Je bezoekt eenzame ouderen van je eigen gemeente. Je helpt mee met een verkoping ten bate van de kerk. Je kopieert op school. Je past op voor een moeder die op bezoek wil, maar die haar kind niet mee kan nemen.

Is het een stap terug als je een opleiding hebt en daarmee niet aan het werk kunt? Nee! Het leven wordt wel anders. Daarbinnen is het juist goed in te passen als je brieven kunt schrijven of kunt organiseren en een goed plan maken. Vaardigheden die je in je studie geleerd hebt, kunnen zo zeker van pas komen. Anderen zoeken naar thuiswerk of een parttime baan. Als de zorg rond de kinderen er niet onder lijdt, is dat prima. Voor verpleegkundigen is dat vaak niet zo moeilijk. Anderen moeten meer op zoek gaan. Gelukkig zit de tijd mee. Werkgevers moeten tegenwoordig eerder genoegen nemen met parttimers omdat personeel schaars wordt.

Niet alleen moeder

Het kan ook zijn dat een moeder geen tijd over heeft, maar juist te kort komt. Ze wordt zo opgeslokt door het werk in het huishouden, dat ze amper tijd voor zichzelf over houdt. Dit kan een probleem geven. Ze blijft in een klein kringetje ronddraaien en floreert niet. Een andere moeder vindt het prima om lekker thuis bezig te zijn. Dit kan van persoon tot persoon verschillen. Het mag duidelijk zijn, dat het niet de bedoeling is dat je

op een eilandje moet zitten, juist niet! je moet je nek uitsteken. Je moet durven vragen waar iemand je nodig heeft en je inzet kan gebruiken. Je moet zoeken naar iets dat je leuk vindt. In overleg met je man. Want hij kent jou het best. Hij kan wellicht de mogelijkheden scheppen door de dagelijkse zorg voor de kinderen met je te delen.

Het kan goed zijn als je naast je moeder-zijn iets doet dat goed bij je past. Daar kun je jezelf in kwijt. Daarin kun je je gaven die niet tot ontwikkeling komen in het gezin, ook benutten. Het geeft vrouwen zelfs vaak energie om de taken in het

gezin weer op te pakken als ze ook regelmatig met iets heel anders bezig zijn. Want als je iets doet dat je fijn vindt, dan straal je dat ook naar je gezin. uit

Ver weg

Misschien denk je dat dit allemaal nog ver weg is. Toch is het goed om er nu vast over na te denken. Als je trouwt en kinderen krijgt, bepaalt dat je leven. Heb je al verkering, praat er dan samen met je vriend of vriendin over hoe je later samen je leven hoopt in te vullen. Trouwen en kinderen krijgen brengt niet vanzelfsprekend geluk. Het geeft veel vreugde, dat wel. Maar daarnaast moet je er zelf aan werken om creatief om te gaan met je gaven en je tijd.

Heb je geen verkering, dan kan God • een andere bedoeling hebben met je leven dan te trouwen en kinderen te krijgen. Want wat is ons hoofddoel? Dat God aan Zijn eer komt. Welke weg je leven ook gaat, als je je door genade laat leiden door de Heere, dan is het goed. Dat maakt echt gelukkig.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen