De twee testamenten van Thomas Boston

Boston gaat serieus in op dit bezwaar. Want hij gelooft dat dan Jezus' huwelijksaanzoek in het Evangelie niet serieus wordt genomen door de hoorders van het Evangelie.

Twee kopieën

Hij geeft zijn hoorders het volgende te bedenken: "Er zijn twee kopieën van het huwelijkscontract. Er is een verzegelde kopie, die in de hemel bewaard wordt, onder de zorg van de Bruidegom en Zijn Vader. Daarin staan de namen en voornamen van allen, die al met Christus ondertrouwd zijn of zullen ondertrouwd worden. Het zegel op dit geschrift luidt: Het vaste fundament staat, Cod kent degenen, die de Zijnen zijn.

Er is ook een geopende kopie neergelaten op de aarde en gelegd in de hand van de bruid. Dit contract is de Bijbel, die het boek van het Verbond is. Het draagt niet de namen en de voornamen van hen, die met Christus ondertrouwd zullen worden, maar loopt als het ware zo: een ieder die er in toestemt om Christus aan te nemen zoals Hij in het Evangelie wordt aangeboden, zal met Hem ondertrouwd worden. De koninklijke Bruidegom heeft dit geschrift ondertekend en het betaamt u om dit eveneens te doen" (The Complete Works, deel 7, blz. 498).

Op die manier wilde Boston de mensen overtuigen van de ernst en de betrouwbaarheid van Gods nodiging in het Evangelie. Hij wist hoe de bekendheid met de leer van de verkiezing de ernst en de welmenendheid van de Evangelienodiging kan verzwakken.

Je moet toch uitverkoren zijn?

Is dat ook niet onze kwaal? Wij lezen de Bijbel door een bepaalde bril en luisteren naar de prediking met bepaalde oren. En de duivel wil dat dit zo blijven zal. Hij verblindt ons bij het lezen van de Bijbel en leidt ons op een dwaalweg bij het luisteren naar de prediking.

Wanneer wij opgevoed zijn bij de zuivere leer, kan het zijn dat we de Bijbel door een bepaalde bril gaan lezen en dat we een bepaald gehoor gaan bezitten waarmee wij naar de prediking luisteren. Die bril en dat gehoor is de leer van de uitverkiezing. Je kunt je er niet van losmaken, je leest in je Bijbel dat God zegt: "Zoekt en gij zult vinden, klopt en u zal worden opengedaan." Maar je bril zegt: ja, maar dan moet je uitverkoren zijn. En als je niet uitverkoren bent, zal al je roepen en kloppen niets baten." je hoort in de prediking je dominee met tranen pleiten: "Vlucht toch met al je zonden en ellende tot Christus. Hij heeft nog nooit een arme zondaar afgewezen." Maar die oren van je zeggen: "Ja, maar, Christus is niet voor alle mensen de Zaligmaker. Hij is alleen de Herder van Zijn schapen." Het gevolg is, dat het Woord van zijn kracht beroofd wordt en de duivel zijn macht over je blijft uitoefenen. De schuld daarvan is niet de bijbelse leer van de uitverkiezing, maar de manier waarop jij met die leer omgaat.

Zo maar Jezus aannemen?

Moet je dan zo maar aannemen dat Christus ook voor jou gestorven is? Velen zeggen, dat dit de oplossing is. Je moet gewoon geloven wat er staat. Je belijdt toch, dat je een zondaar bent? Je gelooft ook, dat Jezus voor zondaren is gestorven? Dan is alles toch in orde? Wees blij en loof de Heere!

Maar is dat de oplossing voor je onrustige hart? Kun je daar de eeuwigheid mee afwachten? Bezit je daarmee een troost, die je vroeger niet had? Ken je daardoor de troost van het Evangelie? Heb je nu vrede met God? Of heb je jezelf door deze

redenering iets wijs gemaakt en moet je iedere dag een zelfgemaakte vreugde in stand proberen te houden? Word je daarom zo boos als men je waarschuwt voor een ingebeeld geloof?

Maar Boston leerde toch ook, dat God in het Evangelie met een huwelijksaanzoek tot ons komt en dat alles wat wij te doen hebben, bestaat in het aannemen van deze genade. Meer kunnen wij toch niet doen en meer behoeven wij toch niet te doen? Ja, zeker. Maar wat wordt bedoeld met Gods genade en Jezus' aannemen als Zaligmaker?

Waarom zou je Jezus aannemen?

Je moet je eens afvragen: waarom zou ik Gods genade aannemen? Weet je daar het antwoord op? Weet je dat je tegen God gezondigd hebt en Zijn ontzaglijke toorn op je rust? Voel je dat alleen Zijn genade je redden kan? En waarom zou je Jezus aannemen? Wat is daar voor begeerlijks aan? Weet je dat je zonder Jezus voor eeuwig verloren zult gaan? En heb je er wel over nagedacht, dat Jezus aannemen consequenties met zich meebrengt? Het houdt meer in dan onder de indruk van het moment in een samenkomst je hand opsteken en zeggen: "Ik neem Jezus aan als mijn Zaligmaker." Je kunt Jezus niet aannemen als Zaligmaker en de brede weg blijven bewandelen. Je kunt Jezus niet aannemen en je afgoden laten voortleven. Je kunt Jezus niet aannemen en twee heren blijven dienen. Je kunt Jezus niet aannemen zonder te aanvaarden: "Wij zijn allen als een onreine en al onze gerechtigheden zijn een wegwerpelijk kleed." Je kunt Christus niet aannemen zonder... geloof! En wat is geloof? Het is de vlucht van een verloren zondaar tot de redding in Christus. Het is Christus aangrijpen zoals de drenkeling de reddingsboei aangrijpt.

Geloven doe je niet 'zo maar'

Er bestaat geen 'zo maar' geloven dat Jezus voor mij gestorven is. Geloven doe je in de storm en de kolkende golven van je ellende. In dezelfde preek van Boston lezen wij: De ziel, die zich met Christus verenigt in een huwelijksverbond, is een soort van stervende ziel. Zoals het gebruikelijk is dat een man zijn testament maakt wanneer hij zijn dood ziet naderen, zo zet de zondaar als een door de dood bedreigde zijn naam onder het huwelijkscontract.

Bevel van geloof en bekering

Het huwelijksaanzoek word je in het Evangelie gedaan. Gods dienaren, wetende de schrik des Heeren, bewegen je tot het geloof. Nu moet je noodzakelijk een aannemer of een weigeraar zijn van deze genade. Het Evangelie wordt niet als een vrijblijvende boodschap gebracht. Het wordt gepredikt met bevel van geloof en bekering. Indien het Evangelie juist gebracht wordt, voelt iedere hoorder, dat hij of zij iets met het Evangelie zal moeten doen. Wat wij er mee doen, zal voor de eeuwigheid beslissend zijn en terugkomen in de dag van het oordeel.

Aan Jezus voeten kom je niet om

Toen Israël voor de Rode Zee stond, sprak God tot Mozes: "Zeg de kinderen Israëls, dat zij voorttrekken." De kinderen Israëls konden toen niet zeggen: "Wij vertrouwen die nauwe doorgang door de Rode Zee niet. Straks storten die muren van water in." De Farao was met zijn legers achter hen en de andere vluchtwegen waren afgesloten door hoge bergen. Zo is het met ons gesteld. Wij zijn al veroordeeld. Buiten Christus ga je voor eeuwig verloren! Zou je dan niet moeten zeggen: "Heere Jezus, als ik dan omkomen moet, wil ik omkomen aan Uw voeten. En als ik gedood moet worden, verkies ik gedood te worden door Uw handen." Wat zal het dan meevallen. Aan Jezus' voeten kom je niet om. Dan zal blijken, dat de boodschap van het op aarde neergelegde huwelijkscontract waar en betrouwbaar is. Daarin staat: "Die tot Mij komt, zal Ik geenszins uitwerpen." Beproef het en je zult de waarheid er van ervaren.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen