In Jezus geborgen is het sterven gewin

Zalig hij die in zijn jeugd, Jezus heeft tot zijnen Koninq, Duivel, zonde, wereldvreugd, Moei dan uit zijn hart en woning. jonge jeugcl die jezus mist, Uw zielentoestand is ontzettend. Och, of gij het maar eens wist. Gij zoudt bidden, nauw oplettend. "Koning jezus, opent toch, Opent toch mijn blinde ogen Door Uw Geest, opdat ik nog Mij beschouw met mededogen". Dan zult gij uw zware schuld, Zwaarder dan tienduizend ponden, Waar uw ziel mee is vervuld, Erf-en dadelijke zonden. Zien al mee hoe Godes recht, Wordt gehandhaafd wis en zeker, Want die grote Rechter zegt:"Gij, gij zijt een wetsverbreker. |a, gij zift een kind der hel, Die Mijn deugden hebt geschonden, Mij zo menigmalen wel Hebt getergd met uwe zonden. En nog dagelijks doet gij niet Dan uw schuld nog meerder maken. 't Zwart register dat gij ziet, Moet tot aan de hemel raken". "Amen", zegt uw ziel dan, "Heer', waar-Ik onheilig evenzeer, Ik, ik ben uw straffen dig. Ik ben schuldig, Gij rechtvaardig, En uw straffen niet alleen Zal voor mij de hel uitmaken, Maar 't gemis van U is 'tqeen Mijne ziel nog meer zal raken. Zou er nog een middel zijn, Om weer in Uw gunst te komen? Want ik zie, het deel van mijn, Dat moet zijn met al de vromen. 't Enig middel zie ik ras. Godes recht dat moet gebeuren. Geen pardon komt hier te pas, Ook geen tranen, ook geen treuren". Mijne ziele, waar dan heen, Waar dan heen met al uw schulden? Valse munt gewogen? Neen, 't Alziend oog kan dat niet dulden. Stil wat, hopeloze ziel, Is, ja, is van uwe zijde Alles afgesneden, viel Alle valse munt ter zijde? Buiten u is ruimer veld Om weer in Gods gunst te komen. lezus heeft Zich borg gesteld. Hij, de blijdschap van de vromen. Hij, de grote Hemelheer, Hij wist wat Zijn volk zou derven; Kwam daarop op aarde neer, Om Gods gunst weer te verwerven. Ter verwerven niet alleen Door Zijn bitter lijden, sterven, Toe te passen, dat is 't geen Hij Zijn voifc wil doen beërven. O, die grote Middelaar Moest de straf der zonde dragen. Zou Hij voor die grote schaar 't Erfrecht op de hemel vragen. la, ik zie de ware rust Is in Hem alleen te vinden, jezus is mijn hartelust, En de vromen zijn mijn vrinden. Lieve jezus, geef mij dan Aan mijn ziele te genieten, Mis ik dat, ik weet er van, 't kan zo mijne ziel verdrieten. 'k Weet wel, 't moet op vrij gena, Zonder werken, zonder rede, Zonder omzien vroeg of spa, Och, mijn hart dat wil niet mede. Lieve jezus, leer mij dan Aan mij zeiven recht te sterven. 't Vreemde vuur, wat komt er van? Gans geen goed, maar wel bederven. ja, ja, ik moet in den dood. Zal genade heerschappije In rtiij voeren, dan geen nood, Dan geen dienstb're, maar een vrije. Ach, ik leef zo vaak mijzelf, 't Harte kan dit 't beste weten. 's Avonds tussen tien en elf Voor 'k naar bed ga, want 't geweten Dat niet slaapt, maar wakker is, Wijst dan op mijn handelingen Van dien dag en ja, gewis, 'k Moet dan wel een treurlied zingen. Want wanneer de ziele toch 't Geestelijk leven heeft ontvangen, Ziet zij meest inwendig nog, Dat bederf haar aan blijft hangen. En zo sukkelt zij al voort, Dan eens droevig, dan eens blijde, dan eens hopend als zij hoort, Dat de oude mens ter zijde Wordt geschoven bij de dood. 't Nieuwe deel alleen al erven. 't Oude deel dat lang in nood. Eindelijk de dood moet sterven.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen