AIs een kleed

Worden deze regels uit Psalm 102 niet bevestigd, als ook het jaar 1998 bijna ten einde is? Wanneer u deze Daniël onder ogen krijgt, is het alweer de laatste maand van het jaar. December, de maand waar door velen naar uit gezien wordt. Maar waar ook door anderen tegenop wordt gezien. Juist, omdat in deze maand met zijn feestdagen en de jaarwisseling de gedachten worden vermenigvuldigd. De herinneringen aan dagen van ziekte en rouw zijn er, en de pijn ervan wordt smartelijk ervaren. Ook vreugdevolle gebeurtenissen komen in de gedachten en het is een voorrecht als ook dat ervaren mag worden.

Maar ondanks dit alles, als december voorbij is, heeft ook het jaar 1998 een einde genomen. En Gods Woord zegt het: "Wij vliegen daarheen."

In dat vliegen wordt ons leven getekend als zijnde een vlucht. Een vlucht naar onze eindbestemming. En tijdens die vlucht gebeurt er heel veel. leder kan daar zo zijn eigen ervaringen wel bij invullen. Veel aardse beslommeringen, die ons bezig houden. Wat kunnen we ons bekommeren en verontrust zijn over vele dingen. Maar Gods Woord zegt: "Eén ding is nodig." Waar het echt op aan komt, is: "Mijn ziele, doorziet gij uw lot? Hoe zult gij rechtvaardig verschijnen voor God? "

Want aan die vlucht komt een eind, en dan... dan wordt het eeuwigheid. Aangrijpende gedachte. Eeuwig wel of eeuwig wee. Haast en spoed u dan om uws levenswil. Want als kaf gaat de dag voorbij!.

Dat hebben we ook gezien in Honduras, waar zoveel mensenlevens als in een ogenblik werden afgesneden. Dan moeten wij wel betuigen, dat het de goedertierenheden des Heeren zijn, dat wij niet vernield zijn. Wij zijn toch niet beter, niet waardiger. In onze diepe val in Adam zijn wij samen verdoemelijk voor God. Wie beseft het? Wie beleeft het?

Als we daar iets van gaan inleven, wordt het een wonder dat wij er nog zijn. Wij nog niet vernield, wij nog op de voetbank van Gods heilige voeten. Wij nog in het heden der genade! Daarenboven laat de Heere ons Zijn Woord nog verkondigen. Dat Woord, dat wijs kan maken tot zaligheid.

Kerst

De kerstdagen zijn, als de Heere het geeft, weer aanstaande. Dat de bede in ons hart mocht leven: "Och, dat Gij de hemelen scheurdet, dat Gij nederkwaamt. Leg nog eens glans op Uw eigen werk, opdat ook de jeugd nog jaloers mocht worden op de genade die de Heere in het hart van Zijn volk verheerlijkt. Het fijne goud is zo zeer verdonkerd.

Donkere tijden

De tijden zijn bang en donker, dat hoeven we elkaar niet te verhelen. Er is dienaangaande weinig nieuws te vermelden. De mogelijkheden die de wetenschap en de techniek ons bieden, doen ons moreel huiveren. De onderzoekers zijn onstuitbaar en waar het nodig is, wordt na kortere of langere tijd de wetgeving van overheidswege aangepast. Ons land gaat voorop in de vaart der volkeren.

Niet te ver

Maar laten we niet te ver van huis gaan. Laten we de schuld niet zoeken bij de overheid, noch bij de onderzoekers dezer eeuw, hoewel het kwade niet goed te praten is. Maar de hand moet in eigen boezem. Wie zijn wij? Wat gaat er van ons leven uit? God zamelt Zijn volk in. Verschillende ouderlingen uit onze gemeenten zijn dit jaar ten grave gedragen. Mensen met oefeningen in het genadeleven, die pal stonden voor de waarheid en anderen konden onderwijzen. Ze zijn niet meer. En wat komt er voor in de plaats? Natuurlijk, de Heere staat voor Zijn kerk en Zijn eigen werk in. En Hij zal zorgen dat Zijn huis vol wordt. Maar het wordt zo spaarzamelijk. En je ziet het navolgende geslacht zo wegebben. De uitslag van de gehouden R.D.-enquête spreekt voor zich. En wat een zorg proefde ik bij het lezen van de column in het R.D. van 18 november jongstleden, waarin de heer Mauritz zijn gedachtegoed uitte. Bij het lezen van de uitspraak van de Engelse prediker J.C. Ryle die hij aanhaalde, moest ik denken aan een

uitspraak van wijlen ds. A. Hoogerland. Het was in de tijd dat de tv in opkomst was en waar, terecht, tegen gewaarschuwd werd. "Maar, " zo zei ds. Hoogerland, "ik zie een groter kwaad. Ik zie een godsdienst opkomen zonder God". En wat zal een vroom vernisje ons baten?

E en nieuwe jaarkring

Dat we dan in het jaar dat voor ons ligt samen verwaardigd mogen worden om de Heere aan te lopen als een waterstroom. Wie weet, Hij mocht onzer nog gedachtig zijn, persoonlijk, onze gezinnen, kerk, school en maatschappij, overheid en onderdanen. Hij mocht met Zijn Woord en Geest in onze harten wonen en werken. Opdat de vruchten des Geestes, waarover op de regiodagen gesproken is, gezien mogen worden. Als die vruchten gezien worden, kunnen we ook ware lastdragers zijn, zoals ons op de Bondsdag werd voorgehouden. Bediend uit Hem, Die alle lasten van en voor Zijn volk gedragen heeft.

De dag van morgen

Dan kunnen er veel zorgen zijn over de dag van morgen. Wij kunnen nooit in de toekomst kijken. Wegen van kruis en druk moeten soms medewerken tot loutering van Gods kerk op aarde. En als verdrukking tegenwoordig is, is het geen zaak van vreugde. Maar daarna werpt het van zich een vreedzame vrucht der gerechtigheid. En dan zeggen ze met Asaf: "Dank U, Heere. Want hoe donker ooit Gods weg moog' wezen, Hij ziet in gunst op die Hem vrezen!"

Persoonlijk

In dit laatste nummer van Daniël vindt u ook weer de ziekenpost "Wij vragen uw meeleven". Zoals u weet, is het mevrouw Teerds die deze rubriek verzorgt. Heel veel namen en adressen van mensen die kortere of langere tijd ziek zijn of waren, heeft ze aan u doorgegeven. Heel veel mensen hebben op deze manier meeleven mogen ontvangen. En dat dit gewaardeerd wordt, blijkt wel uit de reacties.

Deze keer is het mevrouw Teerds zelf, die in het ziekenhuis heeft gelegen voor een borstbesparende operatie. Een preventieve nabehandeling in de vorm van bestralingen moest volgen. We hopen dat de middelen gezegend mogen worden, zodat ze weer de lichaamskracht mag ontvangen om met lust en liefde de zorg voor haar gezin, het werk op de vereniging en de taken binnen het bondsbestuur te kunnen waarnemen. Tot hiertoe, terwijl ik dit schrijf, mag het naar omstandigheden gelukkig goed gaan. De Heere mocht haar in het verdere goed en nabij zijn, maar bovenal deze weg heiligen. Hij gedenke haar en haar gezin. Hoewel ze al veel post heeft mogen ontvangen, wil ik toch langs deze weg uw meeleven vragen voor haar. Haar adres vindt u op de volgende pagina onder de rubriek "Wij vragen uw meeleven".

Tot slot mag ik u allen van harte gezegende kerstdagen toewensen en een goede jaarwisseling. De Heere geve verbroken harten en onderlinge verbondenheid om in onderwerping aan Zijn wil te doen wat onze hand vindt om te doen.

Met een hartelijke groet, namens bet bondsbestuur,

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen