Te druk om niet te bidden

Over stress er\ stille tijd

Druk. Het zit gewoon in de lucht. Een soort besmettelijk beestje dat iedereen aantast. Of je nu wilt of niet. Tijd is geld. Opschieten. Nu even geen tijd. Piepende (mobiele) telefoons. Ratelende faxen. Vergaderingen. Cursussen. Even een mailtje verzenden. Een constante informatiestroom. Doorlopend nieuwsberichten. Inclusief het weer van minuut tot minuut.

En je moet toch overal een beetje van afweten. En vandaag heb je een paar afspraken. Morgen die bijeenkomst. Vanavond een bezoekje. En van de week nog drie avonden bezigheden. Binnenkort dat examen. En morgen moet je... Opschieten. Want de tijd vliegt gewoon. Hoe laat is het nou al? En als een hogesnelheidstrein razen we door het leven.

Een paar maanden terug haalde ik in de buurt een paar Afrikaanse predikanten op. Ze zouden meerijden vanuit Zeeland naar Woerden. Om tien uur spraken we af. Precies op tijd stond ik op de stoep. Maar één van de zendingspredikanten zat nog op z'n kamer. Hij zat op kousenvoeten tussen z'n koffers een brief te schrijven.

"Niks bijzonders", zei de gastvrouw (ze was zelf net terug van het zendingsveld), "tien uur betekent in Afrika gewoon 'een uur of tien'.

Neem het vooral niet te precies." Bij ons werkt dat een beetje anders. Want om één uur begint die vergadering. En om drie uur moet ik...

Gestresst

Eerlijk is eerlijk, het zit niet alleen in de lucht of in de samenleving. Het heeft ook met jezelf te maken. De één is of in ieder geval dóet drukker dan de ander. Er zijn mensen die zich in Afrika zo thuis zouden voelen.

En er zijn mensen die zich overal druk over maken. Daarbij laden ze structureel te veel op hun schouders. Hoe is dat bij jou? Meer dan zestig procent van de Nederlanders heeft last van stress. Daar zijn heel wat jongeren bij. Overbezet. Hun leven is vol gepland. Constant doen ze meer dan goed voor ze is. Met vaak te weinig nachtrust. Voor een tijdje is dat niet erg. je houdt dat best een poosje vol. Zeker als er ook periodes van ontspanning zijn. Maar als dit te lang duurt, ga je op je tenen lopen. Op de lange duur kan dat mis gaan. Zeker als dat ene gebeurt, waar je helemaal niet op rekende. Die bekende druppel waardoor de al even bekende emmer overloopt. Die tegenslag. Een verbroken vriendschap. Afwijzing. Onbegrip. Studie de mist in. Ziekte in de familie. Dat sterfgeval. Kortom: je raakt gestresst.

Onzeker. Gespannen. Prikkelbaar. Overspannen misschien wel. Het wordt allemaal te veel. je ziet het niet meer zitten.

Praktische tips

Wat doe je er aan? Aan al die drukte, je leeft nu eenmaal in deze drukke samenleving. En je kunt bij jezelf geen knop omdraaien. En hoe langer je doorgaat met dit leefpatroon hoe meer je erin verstrikt raakt. Inderdaad, het is nog niet zo eenvoudig. Is er sowieso wel wat aan te doen? Of moet je als er eenmaal in zit maar zien te overleven?

Daarop is een horizontaal en een verticaal antwoord mogelijk. Die

twee zijn, hoewel niet te scheiden, wel te onderscheiden.

Eerst die horizontale kant. Een paar praktische tips.

• Maak een tijdsplanning. Laat alles niet zomaar over je komen. Veel dingen kun je plannen. Breng orde aan in je leven. Maar plan je tijd niet vol tot op de minuut. Houd vooral rekening met onverwachte dingen. Het leven is daar vol van.

• Plan ook ontspanning. De boog kan niet altijd gespannen staan. Houd daar rekening mee. Trek bewust tijd uit voor dingen die goed voor je zijn, die je fijn vindt om te doen. Laat dat geen sluitpost worden. Dan komt er niets van terecht. Onderbreek tijdens drukke bezigheden zo nu en dan even je werk om je te ontspannen. Als is het maar een kwartiertje.

• Stel dingen niet uit. Dinge v n oor je uit schuiven, geeft het gevoel dat je nooit klaar bent. Dat belletje dat je nog steeds moet doen. Een brief die je nog moet schrijven.

Rekeningen die je nog moet betalen. Een beloofd bezoekje dat je nog moet afleggen. Werk het zo snel mogelijk af. Dat geeft ruimte.

• Ruim je rommel op. Dat lijkt misschien een wel erg simpel advies. Maar ga eens na hoeveel tijd je steekt in dingen die je niet snel kunt vinden. Omdat het zo'n bende is in je kast. Of omdat er van die stapels op je bureau liggen. "Waar heb ik dat nou gelaten? Weet iemand waar m'n ...? "

• Leer nee zeggen. Sommige mensen doen dit wel erg makkelijk. Maar de meeste mensen vinden het moeilijk. Je wordt voor iets gevraagd, je hebt geen tijd. Misschien ook geen zin. Maar toch zeg je maar ja. Omdat... Ja waarom eigenlijk? Ga dat voor jezelf eens eerlijk na.

• Beloof iets niet te snel. Herken je die beloftes, die vervolgens op je nek liggen: "Ik kom snel nog eens langs. Ik laat binnenkort iets van me horen. Ik bel je nog wel. Ik schrijf je wel een brief. Ik zal voor je bidden." • Blijf niet eindeloos twijfelen. Herken je dat? Hoeveel energie kun je daar niet in steken. Wel of niet doen? Zo of zus doen? Maak een rustige afweging. Bid ervoor. Overleg met anderen en hak de knoop door. Accepteer dat aan iedere beslissing nadelen kleven.

• Stel redelijke eisen aan jezelf. Onredelijke opvattingen of eisen aan jezelf zorgen voor stress. Een paar voorbeelden? ledereen moet mij aardig vinden. Ik mag nooit een fout maken. Ik mag geen verkeerde beslissing nemen. Ik moet presteren om gewaardeerd te worden. Alles ligt toch vast. Ik kan mezelf niet veranderen. Als ik kritiek krijg ben ik waardeloos. Als iemand mij niet mag, is dat een ramp.

Stille tijd

Nu die verticale kant. Wat een voorrecht dat je vanuit de Bijbel niet alleen weet van de oorzaak van alle

ellen-alle de en stress.

Maar dat je ook weet wie de Heere voor ons, zwakke, zondige en hulpeloze mensen zijn wil. Wat een wonder dat het, door Gods genade, in dit stressvolle leven mogelijk is: Gods verborgen omgang vinden. Wat een kracht en wat een rust ligt daarin.

Zonder dat zijn al die horizontale tips niet meer dan lapwerk. Neem daarom de tijd om de Heere te zoeken. Ga zo nu en dan de stilte, de eenzaamheid eens in. Gewoon naar buiten, met geen mens in je buurt. Wat kan alleen dat al een rust geven. Soms gaan daar je gedachten als vanzelf over in gebeden. Mannen (en ook vrouwen) naar Gods hart hebben de Heere vooral in de stilte en de eenzaamheid ontmoet (op een berg, aan het water, in de woestijn). Neem in ieder geval iedere dag bewust tijd om in je Bijbel te lezen en om rustig te bidden. Denk eens na over wat je hebt gelezen. Vraag je eens af wat dat gedeelte jou heeft te zeggen. Misschien wel in een heel concrete situatie waar je in zit. Prod d t z beer eens een tekst of gedeelte te onthouden. Om dat zo mee te nemen, de nieuwe dag in. Stille tijd... Als je er echt de smaak van krijgt, wil je het niet meer missen.

Gods nabijheid

Terwijl ik dit allemaal schrijf, denk ik: wat breng ik er zelf van terecht? In sommige tijden veel te weinig, ik weet het. Maar ik weet ook dat de tijden waarin het wel zo is de beste tijden van mijn leven zijn.

Gewoon opstaan 's morgens. Al kun je voor je gevoel nog wel uren slapen. Een stil plekje opzoeken, waar dan ook in huis. De Bijbel lezen.

Misschien een dagboek of iets anders erbij, je hart verheffen tot de Heere om een zegen. Alle dingen in Gods hand leggen. Niet toegeven aan al die gedachten die je mee willen nemen naar van alles en nog wat. En dan soms onverwachts die gezegende nabijheid van de Heere. Ken je het? Wat is nou meer waard op deze aarde dan Gods gunst te mogen ervaren. Om Jezus' wil. Omdat Hij in het gericht van God onder wilde gaan. Omdat Hij van alle mensen en van Zijn Vader verlaten wilde worden. Omdat vossen holen hebben en vogels nesten, maar deze Zoon des mensen geen plaats had om het hoofd neer te leggen. Rust nog vrede werd door Hem gevonden. Niet om Zijn zonde. Maar om mijn zonde. Dierbare Zaligmaker!

Innerlijke rust

Dat wonder is niet alleen iets voor het begin van de dag. Dat neem je mee de dag in. Ik hoop zo van harte dat je die ervaring zelf ook kent. Dat je midden in alle drukte van de dag, zomaar, onverwachts iets van Gods liefde mag ervaren. Ervaren dat de Heere nabij is. Dat Hij van je af weet. Dat niet klein te krijgen wonder, dat Hij je kent. Gods verborgen omgang, soms zomaar midden in al je bezigheiden. Tijdens de les, tijdens een gesprek of als je op de fiets zit. Het duurt soms maar even, maar er ligt een kracht, een vrede en een blijdschap in, die je niet wilt ruilen voor alle schatten van deze wereld. Al ben je dan moe, je hebt toch kracht. Al kun je dan niets, je kunt alles. Al heb je niets, je bezit alles. Al weet je niet hoe het moet, het gaat toch.

Wat kan'je hart dan soms spontaan overlopen van dankbaarheid. Omdat God zo goed is. Omdat je het wonder niet op kan, dat het oog van deze God op mij is geslagen.

Zomaar tussendoor heb je behoefte om het te zeggen. Met je mond. Of als dat niet gelijk mogelijk is in je hart: "Ik dank U Heere dat

U er bent. Ook voor mij. Dat U me niet zult begeven en niet zult verlaten."

Ballast

Over die trouw en die goedheid van God raak je nooit uit gedacht. Dan verlang je om heel je leven in te richten tot eer van deze grote God. Ook je tijd. Omdat je, ondanks je duizend gebreken, oprecht verlangt om Hem te dienen. Met alles wat daar aan • vast zit. Neem mijn leven Heere, laat het toegewijd zijn tot Uw eer. Dan geef je er niet om dat het soms erg druk is. Als het maar nooit een belemmering wordt om deze God te dienen.

Dat is je grootste zorg. Want wat is er veel overbodige ballast in onze dagelijkse bezigheden. Ballast die zelfs in een godsdienstig kleed verpakt kan zijn. Denk jij dat ook wel eens? "Wat is nou echt gericht op de eer van God? Laat ik geen dingen liggen, die ik zou moeten doen? En doe ik niet veel dingen, die ik niet persé hoef te doen? "

De Heere Jezus heeft ontzettend veel gedaan toen Hij op deze wereld was. Hij genas talloze zieken. Maar Hij genas niet alle zieken. Hij deed wat Zijn Vader Hem had opgedragen, "Vader Ik heb voleindigd het werk dat Gij Mij gegeven hebt om te doen."

Leg dan af alle last en de zonde die ons lichtelijk omringt (Hebreen 12:1). De zonde afleggen. Je weet dat dit nodig is. Maar ook: fleggen alle last! Al die dingen die op zichzelf niet verkeerd zijn, maar die je van de Heere vandaan houden. Die je gedachten verward maken. Die je naar beneden trekken. Van de Heere vandaan.

Intensive care

Maar het kan ook anders. Weest in geen ding bezorgd. Door Gods genade is dat mogelijk. Hoe? Laat al je zorgen met bidden en smeken en dankzegging bekend worden bij God (Filippensen 4:6). Werp al je bekommernis op Hem. En dan? Dan zal de vrede van God die alle verstand te boven gaat je hart en zinnen bewaren. In Christus Jezus. Dan bewaart God je hart. Een kind van God ligt altijd op intensive care. Is dat niet veilig? Intensieve hartbewaking!

Die wetenschap geeft hier bij tijden al zo'n onuitsprekelijke vreugde. En dat is nog maar het begin, want in het geloof is er een heerlijk vooruitzicht. Straks rusten de vermoeiden van kracht (Job 3:1 7). Welk een vreugde zal dat wezen.

Hoe vaster dat vooruitzicht, hoe sterker het verlangen. Overdag en in de nacht. In drukte en in ontspanning. In voorspoed en tegenspoed. In leven en in sterven. Welk verlangen? Zijn Naam moet eeuwig alle eer ontvangen!

Houd je er rekening mee? Bij je planning...

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen