Dat stemmetje van binnen...
je kunt er behoorlijk last van hebben, van dat stemmetje van binnen. Het begint op de meest ongelegen momenten tegen je te praten. Soms luidkeels, zodat je het gevoel hebt dat iedereen het kan horen. Soms fluistert het nauwelijks verstaanbaar. Het stemmetje kan ook zo zeuren...
Zou er deze keer 's naar mij geluisterd worden? Ik probeer al zolang te vertellen dat dit echt niet kan. En volgens mij weten ze het zelf ook wel. Want waarom zouden ze me anders de mond snoeren? De ene keer hardhandig, de andere keer geraffineerd.
Neem nou het voorval metWilco. Beste jongen, echt niet de beroerdste; bepaald niet afkerig van een stevig mixdrankje. Op zaterdagavond gaat ie wel eens naar een zogenoemd refo-cafe. Vraag me niet hoe je refo en café in een woord bij elkaar gedacht krijgt, maar dat even terzijde. Ook deze zaterdag is hij present en drinkt meer dan goed voor 'm is. Ik waarschuw hem dat hij niet teveel moet drinken, want hij moet tenslotte ook nog met de auto naar huis. Wordt ie me daar toch druk en ba-lorig! Begint heel lawaaierig op te scheppen over van alles en nog wat. Gewoon om mij te over-troeven. Dan zwijg ik maar. Misschien moet ik het over een uurtje nog eens proberen. Als het dan al niet te laat is...
HIJ pnokeenr me T6 ovetwweven
Het kan ook anders. Karen geeft me altijd grif gelijk als ik haar waarschuw. Ze is het helemaal met me eens dat het in feite nergens op slaat zich ieder seizoen helemaal in het nieuw te steken. Het levert gegarandeerd heibel met haar moeder op, omdat ze teveel geld aan kleding uitgeeft. Het kan gerust wat minder.
Zouden m'n waarschuwingen nur hehhen?
"Maar ja, ik ben nu eenmaal zo. Kan ik het helpen dat ik een dure smaak heb en gauw uitgekeken raak op wat er in de kast hangt? Trouwens, ik ben de enige niet met een bepaalde voorkeur. Alsof hele dagen over je paard en over hoe heerlijk het is om paard te rijden te praten nou zo stichtelijk is. ledereen heeft wel iets waar ze teveel aan vast zit." En jawel hoor, het gaat ieder seizoen weer net zoals de vorige keer.
Ik zucht. Zouden m'n waarschuwingen ooit enig nut hebben?
Dat vraag ik me ook af als Ik aan Anja denk. Laatst behoorlijk ziek geweest; opgenomen in het ziekenhuis; de dominee aan haar bed die haar heel indringend vroeg of ze de enige troost in leven en in sterven kende. Anja was nogal onder de indruk en luisterde toen ze opknapte, best wel als ik haar waarschuwde. Maar op een kwade dag merkte ik dat ze me lastig begon te vinden. Ze snauwde me af; ik moest me een beetje koest houden. Ze was veel te blij weer normaal te kunnen leven en daar kon ze mij niet bij gebruiken. Vanaf die tijd stortte ze zich in het uitgaansleven om mij maar niet te horen.
Op een gegeven ogenblik ken ik uirgepmar...
Tja, het houdt een keer op. Op een gegeven ogenblik ben ik uitgepraat, oftewel: monddood gemaakt.
Echt het zwijgen opgelegd, zoals bij Richard. Keurige jongen, niets op
aan te merken. Zal nooit naar de catechisatie gaan zonder zijn les geleerd te hebben. Actief in het jeugdwerk. Je zou willen dat ze allemaal zo waren...
Toch geef ik hem af en toe 's een kneepjes: "Jongen, het ziet er allemaal prachtig uit aan de buitenkant, maar is dit alles wat er over jou te zeggen valt? " De eerste kneepjes zijn niet zonder uitwerking gebleven.
... her zwijgen opgelegd
Richard is er best van geschrokken. Hij heeft me toen eerlijk gelijk gegeven en erkend dat hij het ten diepste nogal met zichzelf getroffen heeft.
Na een paar van die kneepjes is hij gaan sputteren. "Wat is er eigenlijk mis met mij? Hoe zou ik me anders op moeten stellen? Kan ik het helpen dat ik voor allerlei activiteiten gevraagd word? Ik zeg toch altijd netjes het met de gaven die ik gekregen heb, het te zullen proberen? En negatievelingen lopen er al meer dan genoeg rond. Oké, misschien ben ik ietwat trots op mijn prestaties.
Nou en..."
Helaas, ook Richard legt me het zwijgen op.
Zo kan ik honderd en één staaltjes vertellen van de manier waarop mensen mij behandelen, soms zelfs mishandelen!
Wellicht denk je nu dat ik het een beetje hoog in m'n bol heb. Alsof ik als geweten, dat stemmetje van binnen, de wijsheid in pacht heb. Het laatste woord aan mij moet zijn. Weet je, juist omdat het tegendeel waar is, ben ik zo belangrijk. Het laatste woord is altijd aan het Woord. Om goed te weten wat mijn taak is, zou je je Bijbel moeten pakken. Daarin word ik soms geweten genoemd; ook wel con-sciëntie of hart. Je komt me vooral in de brieven van Paulus tegen. Paulus laat steeds zien dat het heel belangrijk is om naar mij te luisteren. Ais je met mij in vrede leeft, een goed geweten hebt, ben je een gelukkige jongere. Dan let je er ook op dat je het geweten van een ander niet kwetst. De kanttekening op 1 Timo-theüs 1:19 zegt: Een goed geweten is een oprecht geweten, dat zich in alles richt naar hetgeen, waarvan hij uit Gods Woord is onderricht en niet naar eerzucht of geldzucht".
Ik heh nier her Laarsre WOORÖ
Het Woord van God is de maatstaf waarmee je mij kunt meten. Want ook ik ben, net als jij, aangetast door de zonde.
Het kan gebeuren dat ik je teveel ga beheersen, zodat je je bij alles wat je doet, laat, zegt en denkt afvraagt of dat wel kan. Het stemmetje van binnen praat in dit geval veel te veel en jij gaat heel krampachtig leven. Misschien is het in zo'n situatie geen raar idee om hulp te zoeken.
Het kan ook radicaal de andere kant op gaan: ij finaal de mond snoeren. De Bijbel noemt dat je geweten als met een brandijzer toeschroeien, zodat het niet meer spreekt. Lees maar na in 1 Timotheüs 4:2. Dan ben je overgegeven aan het oordeel van de verharding! Je kunt je moeilijk iets wat erger is, voorstellen. Het lijkt wel eens makkelijk om het stemmetje van binnen stil te laten worden. Fijn te doen waar je zelf zin in hebt.
Behandel my vooKzicbrig
Gewoon niet lastig gevallen te worden door de gedachte dat je toch echt fout zit met je houding, je gedrag, je levensstijl. Maar pas op! Behandel mij voorzichtig! Je bent slecht af als ik niets meer zeg. Wees maar blij met mij; het kan je van veel zonden afhouden als je naar mij luistert.
Ik weet het, ik als stemmetje van binnen ben niet van doorslaggevend belang. Gods Woord is en blijft altijd de regel om naar te leven.
Zie me niet als een lastpost, maar een wachtpost. Biddend om een goed - dat is een door het bloed van de Heere Jezus gereinigd - geweten. In de eerste plaats voor God en daarna ook voor de mensen.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 23 oktober 1998
Daniel | 32 Pagina's