Brandend braambosch

Die, fier op eigen krachten, kampt, in wien de drift der zinnen vlamt, Wien d'eigen dunk het hoogste is, !Dien breng lk in Mijn wildernis.

Daar, waar de heete wind hem zengt, Waar felle dorst zijn lichaam krenkt, t'n waar het gloeiend zand hem schroeit De voelen, van hel gaan vermoeid;

Daar, waar Mijn hemel strak zich spant, ten effen, steden koepelwand, Waar, als hij bidt en dwingt en schreit, Ik zwijg in Mijn barmhartigheid.

Opdat hij, tot den dood benard, Den doortocht viere naar Mijn hart, Den optocht naar het hoog festijn Van 't met zijn Maker eens te zijn.

Nustaat Mijn hart in laaien gloed; '•Kom hier, Mijn kind, ontschoei uw voet, Mi Tk clit diep geheim u leer: Den Godsvriencl komt zijn God omneer.

Hem, die begint een held te zijn, Maak Ik ootmoedig, arm en klein; Die bij Mij veilig weel Mijn zaak, Voor hem heb Ik een heldentaak.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen