Lager geschoolde jongeren en het verenigingswerk

"Probeer als leiding echt fisteren"

In gesprek met jongeren

Waarom ga jij naar de vereniging, Huibert?

Voor de gezelligheid en de sfeer. Je hebt contact met vrienden en kennissen. En voor het bezig zijn rond Gods Woord.

En jij Albert, waarom ga jij naar de vereniging?

Ook voor de sfeer en de gezelligheid en het bezig zijn met Gods Woord.

Elly, jij zat vorig jaar nog op de +14, Halverwege ben je afgehaakt en toen heb je de & beslissing genomen om niet meer te gaan. Waarom?

Ik had al een tijd lang zoiets van: ik ga eigenlijk meer omdat m'n ouders het willen. Maar toen dacht ik: waarom ga ik er eigenlijk heen als ik er niks meer aan vind? Ik had ook geen echte vrienden op de vereniging, hoewel ik wel met iedereen op kon schieten. Het was ook wel gezellig, maar toch ook saai.

Wat was er dan saai?

Nou ja, elke keer die dia's en dan weer een quiz... Er was ook nooit gelegenheid om te zeggen wat je dan niet leuk vond. Of om zelf iets te organiseren. Ik was zelf lid van de activiteitencommissie, maar we werden maar zelden gevraagd om zelf iets te organiseren.

Je bent nu 16 Elly en je zou dus naar de +16 kunnen. Doe je dat ook?

Nee, ik heb er eigenlijk voor gekozen dat ik niet meer naar JeV ga en daar blijf ik ook bij. Ik denk ook niet dat het op de +16 veel leuker zal zijn dan op de +14, hoewel ik gehoord heb dat het er wel heel anders is.

Is de +16 vereniging hetzelfde als de +14 Huibert?

Nee, natuurlijk niet. Maar ik kan Elly goed begrijpen. Toen ik nog op de + 14 zat, had ik ook de neiging om eraf te gaan. Volgens mij zijn de oudsten van de +14, de 15-en 16-jarigen, eigenlijk te oud voor de +14. Het is gauw te kinderachtig. Er worden dingen verteld die je allang wist. En knutselen vond ik ook niks meer.

Elly beaamt: We deden ook spelletjes waarvan je dacht: moeten we dat gaan doen? Ik ben al 16 hoor...

Huibert: Er waren te weinig activiteiten en er was te weinig vrijheid. Er werd te weinig rekening mee gehouden dat jongeren van 15, 16 jaar dat juist willen.

Albert, jij gaat nu voor het eerst naar de +14. Als jij dat zo hoort wat Elly en Huibert zeggen, kun je je daar iets bij voorstellen?

Ja, een beetje wel. Het is heel anders dan op de - 14. Daar werd ongeveer de ^ helft van de tijd besteed aan het %, onderwerp en de andere helft was 'i voor knutselen, dia's kijken % enzo. Bij de +14 wordt het stuk I dat aan het onderwerp besteed wordt meer.

Wat denken jullie: zou het zo zijn dat jongeren met een zelfde opleiding als jullie - VBO en MAVO - meer moeite hebben met

het soort programma (met veel bezin-^ ning) dat we \ op de +14 en +16 hebben dan jongeren met een hogere opleiding en dat zij daardoor sneller afhaken?

wel. Maar ook omdat er op school vreemd gekeken wordt als ze weten dat je op de JeV zit. Je bent echt meer een uitzondering als je op de JeV zit.

Elly: Ik ben na de Mavo de opleiding SPW gaan doen op een wat men clan noemt een christelijke school. Maar het is heel anders dan op het Calvijn College. Maar je went er snel aan als er niet gebeden worden enzo. Als je op zo'n school zit, dan is de kans denk ik groter dat je niet naar de JeV gaat. Je wordt sneller meegetrokken om bijvoorbeeld naar het café te gaan, tenminste dat geldt voor de meesten. Die kijken toch wat anderen doen.

Met andere woorden: je bent als jongere van 14, 15 of 16 jaar heel kwetsbaar. Maar dan is het toch juist goed om de vereniging te bezoeken en met leeftijdsgenoten daarover praten?

Elly: Ik heb de beslissing nu eenmaal genomen en die draai ik niet terug. Ik heb ook een vriend en dan trek ik liever met hem en z'n vrienden er op uit.

Albert, jij komt van de - 14 vereniging. Zaten daar veel jongeren op met een wat lagere opleiding?

Nee, dat waren er maar een paar. Er konden er uit mijn jaargroep zeven komen en er kwamen er maar twee.

Hoe vinden jullie het dat hier aandacht aan besteed wordt en dat er onderzoek gedaan wordt?

Huibert: Heel belangrijk. Omdat jongeren dan merken dat onderzocht wordt hoe we het meer naar hun zin kunnen maken. Zodoende blijven er misschien meer jongeren op de vereniging en gaan minder jongeren van de kerk af

Elly: Ik vind het ook goed om met zo'n onderzoek ouders te laten zien wat jongeren willen. Maar nog belangrijker vind ik dat er ook echt iets mee gedaan wordt. En dat ook in andere plaatsen mensen na het lezen van Daniël ook meer rekening gaan houden met wat jongeren willen. Albert: Ik vind het ook heel belangrijk omda ook op de - 14 al merkte dat er steeds meer gingen omdat ze het saai vonden. Misschien dat jongeren nu denken van: ze besteden er aandacht aan, misschien gaat er iets verand ren, leuker worden.

Maar nu concreet: wat zou er dan moete veranderen aan de vereniging?

Huibert: Bij de - 14 zou je bezinning en ontsp ning half om half moeten doen. Bij de +14 zo je pakweg voor driekwart ontspanning moet doen en één kwart bezinning. Bij +16 zou ik weer zachtjesaan weer meer bezinning doen.

Maar hoe zou je dan bij +14 die ontspanning op moeten vullen? driekwart

Huibert: Ik zou denk ik zeg maar twintig procent handvaardigheid doen, verder sport en spel, een strandwandeling, of een stuk varen, een kerstavond, een etentje tussendoor... Elly: We hebben bijvoorbeeld een basketbaltoernooi georganiseerd voor de actie "De ver-| borgen bron". Dat was echt stikgaaf. Maar bijvoorbeeld ook iets doen voor de bewoners va Toevlucht (beschermde woonvorm in Kapelle red). Dan straal je ook iets uit als vereniging. Huibert: AJs je je er voor inzet dan lukt het bes om die driekwart te vullen. Je hebt iedere avond al een deel bezinning...

Dus je wilt niet bijvoorbeeld één avond bezinning en dan drie avonden ontspanning?

Elly: Nee dat zou ik niet doen.

Albert: Nee want dan zeggen ze misschien: o, volgende keer bezinning, nou dat ga ik maar niet.

Huibert: Het gaat eigenlijk om het gedeelte na de pauze. En geef ze wat meer ruimte in die pauze. Hou dan rekening met het , «ch» wie feit dat jongeren op die leef-nden0tt tijd nu eenmaal soms klieren.

Zouden met zo 'n soort programma ook meer jongeren met een lagere opleiding na de vereniging komen?

Elly: Ja, dat geloof ik eker.

Albert: Ja, want op het VBO ben je ook meer met je handen bezig dan met je hoofd.

Nog een laatste opmerking in dit verband?

Elly: Probeer als leiding echt te luisteren naar jongeren en geef de gelegenheid aan jongeren om hun mening te geven over hoe ze het op de vereniging vinden.

In gesprekspartners - de heren tier, Slabbekoorn en Timmerman - als vertegenwoordigers van de kenraad van Kapelle aangesteld het verenigingswerk te begeleiden, t hen praten we verder naar nleiding van het gesprek met de gelui.

zijn het erover eens dat het goed is jongeren zo open en eerlijk hun gje te laten doen. Het blijkt dat ngeren dat waarderen en zich juist n serieus genomen voelen, derzijds is er een gevaar dat idere jongeren met opmerkingen op loop gaan en gebruiken als motief n niet naar de vereniging te gaan. at is niet de bedoeling. Ook niet dat lenigingen waarover het in het sprek gaat een negatiefstempel rijgen. Dat zou beslist onterecht zijn.

Is het gaat over het onderoek in Kapelle licht Rot-'er toe dat de twee andee kerkenraadsleden en ijzelfin overlegsituties met de leiding de fgelopen jaren steeds eer signalen kregen dat e verenigingen moeite adden om lager geschool e jongeren bij het verenigingswerk te betrekken,

'ottier: Het breekpunt ligt daarbij bij de +14 vereniging. Op die vereniging vindt een afname van het aantal leden plaats. Als dan gekeken wordt wie er verdwijnen, dan blijken dat met name jongeren te zijn met een wat lagere opleiding. We moeten er meer rekening mee houden dat in de meeste gemeenten het merendeel van de jongeren naar de Mavo of naar het Vbo gaan.

Slabbekoorn vult aan: Op huisbezoeken vingen we van ouders van lager geschool-\ de jongeren ook signalen op dat hun kinderen moeite hadden met de catechisatiemethode waarbij veel geschreven en opgezocht moet worden. Dat bevestigde ons in het idee dat er rond lager geschoolde jongeren in de gemeente een probleem ligt.

Binnen de kerkenraad van Kapelle werd aan de drie gevraagd om nader onderzoek op dit terrein te doen en met een voorstel te komen om het probleem aan te pakken. De heer Slabbekoorn heeft toen een enquête gehouden, naar aanleiding waarvan in juni een groepsgesprek met zestien jongeren heeft plaatsgevonden. Daarvoor was al overleg met de Jeugdbond geweest en is ondergetekende gevraagd het gesprek te leiden. In juni is als vervolg daarop ook een bezinningsavond met leiding en kerkenraad belegd.

Hoe was de reactie van jongeren op het onderzoek?

Rottier: Veel jongeren waren verrast dat ze zo serieus behandeld werden en dat er hier in de kerkenraadskamer open en eerlijk met hen gesproken is en dat er echt naar hen geluisterd werd.

Timmerman: Ja, we hebben veel positieve reacties gehoord, ook van ouders trouwens. Jongeren, vooral ook de lager geschoolden onder hen, hebben zo kunnen merken dat we echt belangstelling voor hen hebben. En dat we vinden dat zij allemaal bij de gemeente behoren en dat ze ook op de vereniging horen.

Slabbekoorn: Maar ze vragen ook steeds: wat doen jullie er nu mee?

Rottier: In ons overleg met de leiding enkele weken terug, gaven leidinggevenden al aan dat ze meer rekening willen houden met lager geschoolde jongeren. En dat ze ook jongeren meer willen betrekken bij de invulling van het programma.

Zijn er nog meer voorlopige conclusies te trekken uit het onderzoek tot nu toe?

Slabbekoorn: Eén van de belangrijkste conclu-I c sies vond ik het belang van de stimulans van | J ouders. Uit de enquête bleek dat ouders van hoger geschoolde jongeren meer het verenigingsbezoek stimuleren dan ouders van lager geschoolde jongeren.

Rottier vult aan: Dat is zo in de beleving van de jongeren zelf.

Timmerman: Ja, want ouders van lager geschoolde jongeren hebben vaak al zo vaak geprobeerd hun kinderen te stimuleren in van alles en nog wat, dat ze dat misschien zat zijn als de kinderen vijftien of zestien jaar oud zijn. Ouders doen vaak , . . echt hun best, ook ouders van lager ie acd '»(< // geschoolde jongeren. Dit is vaakecht een worsteling.

Rottier: Een belangrijke conclusie vind ik ook dat jongeren zo I de nadruk op ontspanning leg-| § gen. Toen ik enkele jaren geleden zelf leidinggevende was, streefde ik altijd naar een flink stuk bezinning. Ik vond al gauw dat er te veel ontspanning was.

Daar denk ik nu na dit onderzoek toch wat anders over. Laten we jongeren in de leeftijd van dertien tot zestien jaar maar een flink stuk ontspanning bieden. Als we ze daarmee aan de vereniging binden en aan de gemeente dan vind ik het niet erg om - op deze leeftijd - de ontspanning meer te benadrukken. Jongeren zoeken absoluut ontspannende activiteiten waar ze

elkaar kunnen ontmoeten. De vraag is aiJeen: hoe kun je dat, gezien onze doelstelling, vormgeven?

Slcibhekoorn: Het gaat erom om dat stuk s" i bezinning compact en stevig aan te bie--§ den en daarna ruim gelegenheid voor ont-f spanning te bieden. Dat stuk bezinning nemen ze dan toch allemaal mee. Dat blijft het belangrijkste doel van de vereniging. Timmerman: Trouwens, een goed gesprek met jongeren in de pauze in het fietsenhok is toch ook bezinning. Juist die informele gesprekken zijn 20 heel belangrijk.

Rottier: Een conclusie vind ik ook dat het belangrijk is jongeren inbreng te geven en verantwoordelijkheid. Benut hun gaven. Lager geschoolde jongeren zijn vaak op praktisch gebied heel sterk.

Slabbekoom: Lager geschoolde jongeren die op hun vijftiende al werken, zijn meer gewend verantwoordelijkheid te dragen dat een leerling in Havo-3. Daar moet je rekening mee houden. Rottier: Ja, dat is echt een enorm verschil in hun belevingswereld.

Er wordt wel erg veel gevraagd , van leidinggevenden!

Rottier: Ik denk dat we gerust kun-| nen stellen dat de sfeer op de ver-| eniging bepaaJt of jongeren erop J? ' blijven. Die sfeer wordt enerzijds door de groep bepaald, maar anderzijds heel duidelijk door de leiding. Daarvoor moet je jongeren goed op hun niveau kunnen aanspreken, een stukje humor hebben, maar ook echtheid en ook optreden als het een keer fout gaat. Dat zijn dingen die nooit allemaal in één persoon verenigd zijn, maar als team van leidinggevenden moet je het wel hebben. Op die teamsamenstelling moeten kerkenraden scherp letten bij het aanzoeken van nieuwe leidinggevenden.

Wat moeten we nu concreet doen om de vereniging meer werfkracht te geven?

Slabbekoom: Ik zou, denkend aan de +16 vereniging waar ik voorzitter van ben, na een inleiding een flinke pauze te houden, daar hebben jongeren toch behoefte aan. Ze blijven ook na de sluiting nog hee! lang napraten. Rottier: Ik zou niet zoze het programma aanpas of de bezinning vermin ren, maar bijvoorbeeld meer pauze geven en e sfeer scheppen waar ze elkaar kunnen ontmoet En daarvoor moet je mi schien een aantal dinge aanschaffen waar omhe zo'n sfeer ontstaat, zoal een tafeltennistafel of andere spelletjes, een fri tuurpan enzovoorts.

Slabbekoom: Op zo'n moment kunnen sommig in een groepje napraten over het onderwerp of di gen waar ze mee zitten, t wijl anderen een spel doe Timmerman: Er moet wel altijd iets georganiseerd worden binnen dat ontspannende gedeelte al is het maar voor een half uu anders is het alleen maar hangen. Dat vraagt veel creativiteit van de leiding.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen