Nelleke Drost, 30 jaar

Nelleke Drost, 30 jaar Opleiding: MDGO-Agogisch Werk, Kaderopleiding Teamgericht Management Functie: coördinerend begeleidster Logeerhuis 'De Kandelaar' te Barneveld

Als kind ging ik met m'n ouders regelmatig op bezoek in het GVT 'De Eersteling' in Moerkapelle, omdat daar een nicht van ons woont. Dat heeft vanaf het begin een diepe indruk op me gemaakt, en ik nam me toen al voor om later ook met mensen met een verstandelijke gehandicap te gaan werken.

Daarom ben in na de MAVO naar Amersfoort gegaan waar de nieuwe opleiding Agogisch werk startte. Na de opleiding ben ik gaan werken in een grote inrichting voor verstandelijk en meervoudig gehandicapten.

Toen in 1989 een nieuw experiment Logeerhuizen startte en de het Logeerhuis 'De Kandelaar' in Barneveld geopend werd, heb ik daarnaar gesolliciteerd en mocht er komen werken.

Nadat ik enkele jaren als begeleidster gewerkt heb, kreeg ik een nieuwe functie: coördinerend begeleidster en ben ik enkele dagen in de week druk met 'kantoortaken', logéplannen, roosters maken, financiële taken, enzovoort. Daarnaast werk ik ook nog op de groep. Deze combinatie is heel fijn. Het werk is heel afwisselend. Niveau, aard van de handicap en leeftijd zijn geen belemmering, en een vaste groep van vijftig logés komt met een bepaalde regelmaat logeren om zo de thuissituatie te ondersteunen; steeds acht tegelijk. Zo is onze jongste vier jaar, de oudste logé bijna zestig!

De logés houden ons best bezig. Als je aan het computeren bent, gauw de stop omdraaien in de meterkast en heel onschuldig vragen of de computer het nog wel doet. En wat vindt de groepsleiding ervan als je alle deuren, kastjes en jezelf versiert met zwarte stift?

De openheid van logé's, de verzorging van hen en het bezig zijn met elkaar, hen zoveel mogelijk een "thuis" bieden: het werk blijft een uitdaging.

Een van de moeilijkste kanten van het werk js het afscheid nemen van onze logé's. Dit gebeurt vrij regelmatig, doordat ze bijvoorbeeld in een tehuis gaan wonen of dichter bij huis gaan logeren.

We hebben ook afscheid moeten nemen van logés die, soms al op heel jonge leeftijd, zijn overleden. Een beer in de bedbox, een psalmversje wat ze zo graag zongen, een opmerking of een foto, de herinneringen aan hen komen steeds weer terug. Dat blijven moeilijke momenten, je bouwt toch een band om met hen en hun ouders als ze regelmatig terug komen om te logeren!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen