JBGG cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van JBGG te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van JBGG.

Bekijk het origineel

De betekenis van ds. G. H. Kersten  voor de Gereformeerde Gemeenten

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

De betekenis van ds. G. H. Kersten voor de Gereformeerde Gemeenten

Na vijftig jaar

7 minuten leestijd

Op D.V. 6 september is het 50 jaar geleden dat ds. G.H. Kersten het tijdelijke met het eeuwige heeft verwisseld. Het geslacht dat met hem in Gods kerk heeft gediend, is vrijwel helemaal weggevallen. Ds. K. de Gier is de enige nog in leven zijnde predikant van onze gemeenten die zijn opleiding van hem heeft ontvangen. Er is al veel over hem geschreven. Toch is het goed voor onze jongeren om iets over zijn leven en werk te vertellen.

K. I * «Cj. • Na VI jltltfl jaar

Gerrit Hendrik Kersten werd 6 augustus 1882 te Deventer geboren. In een door hem geschreven brief deelt hij mee dat hij al vroeg beseft heeft dat hij niet sterven kon zoals hij geboren was. Een preek van ds. Maliepaard maakte diepe indruk op hem. De predikant zei: "Een mens moet tot God bekeerd worden, en wat zal het zijn om onverzoend met God te moeten sterven." Die pijl trof doel.

Als opgroeiende jongen was zijn lievelingswerk om de Bijbel en goede boeken te lezen, tot 's avonds laat. Zijn blote voeten stak hij in een teil koud water om niet in slaap te vallen. "Ik moet toch, " zo zei hij tegen zijn moeder, "weten hoe God mens bekeert." een

Reeds op veertienjarige leeftijd mocht hij komen tot geloofszekerheid. Toen hij zestien was, legde hij belijdenis van zijn geloof af. Kort daarop nam hij deel aan het Heilig Avondmaal.

De Heere riep hem al jong om Zijn Woord te verkondigen met de woorden uit Jesaja 40 : 1 en 2: Troost, troost Mijn volk, zal ulieder God zeggen. Spreekt naar het hart van jeruzalem.'

Na korte tijd als onderwijzer werkzaam geweest te zijn, begon zijn ambtelijke loopbaan in de gemeente van Meliskerke als oefenaar. (Oefena ren kennen wij binnen onze gemeenten niet meer. Hun taak was om een stichtelijk woord te spreken, maar ze mochten geen bedienen). sacramenten

In 1905 werd hij als predikant bevestigd in Meliskerke. Daarna heeft hij de gemeente van Rotterdam-Centrum gediend van 1906 - 1912. Vervolgens Yerseke van 1912 - 1926. Toen hij van de Rotterdamse gemeente afscheid nam, geloofde hij vast dat de Heere hem nog een keer aan die gemeente zou verbinden. Dat is gebeurd in 1926. Hij heeft deze gemeente gediend tot aan zijn overlijden.

De Vereniging van 1907

Het was voor de jonge Kersten een verdrietige zaak dat twee groepen met dezelfde leer naast elkaar leefden. De ene groep droeg de naam Kruisgemeenten; hiertoe behoorde hij zelf. De Ledeboerianen vormden de andere groepering. We mogen het tot op de dag van vandaag als een grote zegen zien dat de Heere een jongeman van goed twintig jaar de wijsheid en het overwicht heeft gegeven om deze groepen te verenigen tot één. Dit gebeurde in het jaar 1907. Voor ds. Kersten is het een pijnlijke zaak geweest en gebleven dat de bekende ds. L. Boone na aanvankelijke instemming toch weigerde om mee te gaan in het nieuwe kerkverband. Hij heeft later bij de herdenking van de 25-jarige vereniging in 1932 gezegd: "Zonder strijd, o neen, zonder strijd is de vereniging niet tot stand gekomen."

Ds. Kersten als predikant

Voor de jonge dienaar van het Woord was er werk in overvloed. Bij het visiteren van de aangesloten gemeenten bleek hem dat in veel gemeenten de kerkelijke tucht fungeerde als een soort strafmaatregel en niet als medicijn. In 1908 schreef hij dan ook een brochure 'De Tucht in de Kerke Christi', waarin de artikelen van de Dordtse Kerkorde die betrekking hebben op de kerkelijke censuur, besproken werden. Een predikant die zijn opleiding van ds. Kersten had ontvangen, vertelde mij dat Kersten de studenten voorhield: "Een wettisch hardvochtig optreden uit de hoogte verderft zoveel, terwijl de liefderijke vermaning niet nalaat indrukken te geven in de harten van mensen die u moet behandelen." Veel van het werk dat een predikant in een gemeente doet komt niet naar buiten. Dat is uiteraard bij ds. Kersten ook het geval geweest. Wel valt mij op als ik oude jaargangen van de Saambinder lees, dat deze predikant, die aan de ene kant verafgood en aan de andere kant vertrapt

is, een warm kloppend en bewogen hart had. Dat kwam vooral uit wanneer ambtsdragers een ambtsjubileum mochten herdenken of na een erstige ziekte hersteld waren. Ds. Kersten was ook een man die echt leed onder 'de verbreking van het huis van Jozef'.

In de loop van de jaren zijn veel preken van hem in druk verschenen. Die konden dan gelezen worden in de vacante gemeenten. In het bijzonder denk ik aan zijn verklaring van de Heidelbergse Catechismus, die verschenen is in de jaren '48 en '49. De eerste 33 zondagen zijn door hemzelf geschreven. De zondagen 34 tot en met 52 waren in steno aanwezig en geven dus woordelijk weer wat hij gesproken heeft. Uit mijn jeugd, toen er veel minder catechismusverklaringen waren dan vandaag, weet ik nog wel, dat men na enkele jaren weer 'de catechismus van ds. Kersten' ging lezen. Om jullie een indruk te geven van de bewogen manier waarmee de preken besloten werden, neem ik een gedeelte van de toepassing van zondag 38 over. "Vraagt u eens af, wat ge van deze rust kent, die Gods volk door het geloof mag smaken. Jaagt, ontdekte zielen, door onweder voortgedreven, jaagt voort om Christus te gewinnen; de rust is in Hem alleen. Benodigt Hem, Die aan de rechterhand des Vaders leeft, om gereinigd te worden van inwonend verderf, opdat de zonde uw zielerust niet rove. Ja, in al wat verontrust, in lijden, in druk en smart en rouw, daar blijft een rust voor het volk van God. Dat is de Sabbat. En die rust zal eens volmaakt zijn; dan zal geen zonde meer verdrieten; geen vijand meer benauwen; geen leed meer voortdrijven; een eeuwige Sabbat wacht degenen, die de Heere vrezen." Ook ernstige vermaningen en oproepen om de Heere te zoeken, ontbreken niet. "O, geliefde jeugd, gedenk aan uw Schepper! Wandel voorzichtig; houdt u ver van de dienst der wereld; onderzoek Gods Woord, dag bij dag. En niet alleen in uw jeugdig leven, doch vergeet de vermaningen bij het klimmen uwer jaren niet. Wij vliegen door het leven. Koopt uw tijd uit eer gij roepen zult: Had ik, o had ik toch! en de deur der genade voor eeuwig zal zijn gesloten" (verklaring zondag 32).

Reeds vroeg was hij ervan overtuigd dat de zending behoort tot de opdracht van de kerk. In 1906 ontmoette hij de Armeense zendingspredikant David Jacob Benjamin. In een boekje over het leven van ds. Benjamin schreef hij een voorwoord en hij bracht een verzoek om financiële steun op de meerdere vergaderingen. De samenwerking tussen de Gereformeerde Gemeenten en de zendingspredikant werd in 1912 beëindigd nadat ds. Benjamin was overgegaan naar de Lutherse kerk.

Theologische School

In de begintijd van de Gereformeerde Gemeenten ontvingen de broeders die waren toegelaten om predikant te worden wat opleiding van één van de predikanten of kreeg men enkele handboeken die men doornemen moest om zich voor te bereiden op een eenvoudig examen. Kersten zag het ontoereikende en gebrekkige van deze toerusting. Om tot een Theologische School te komen, is een zeer moeilijke weg bewandeld, want er waren heel wat mensen die tegen elke vorm van opleiding waren. Zij verwachtten het van het onmiddelijke. Scherp heeft ds. Kersten dit afgewezen. De Heere heeft zijn werk willen zegenen. Op 13 januari T927 werd de Theologische School onder grote belangstelling in gebruik genomen. Wat heeft hij zijn rijke gaven aan dit werk mogen geven. Verblijd heeft hij geschreven: "In 1946 werd de school door 14 studenten bezocht van wie er in 1947 4 beroepbaar zijn verklaard."

Slotopmerkingen

Er zou nog veel te schrijven zijn over het werk dat ds. Kersten heeft verricht met betrekking tot het onderwijs en in de politiek. Dat wilde ik laten rusten. Ik hoop aan jullie, als jongeren, een indruk te hebben gegeven wie ds. Kersten was en wat hij heeft betekend voor onze gemeenten. Lees eens wat meer over hem. Daarbij denk ik aan het boek van ds. M. Golverdingen 'Ds. C.H. Kersten, facetten van zijn leven en werk' of aan 'Cerrit Hendrik Kersten, Grenswachter en gids van de Gereformeerde Gemeenten', waaraan diverse scribenten meewerkten. Lees ook eens iets van hem. Oude vromen zeiden wel: "Het mooiste dat ik van zijn hand las was de meditatiebundel 'Meer dan overwinnaars'." Hartelijk wil ik deze verhandeling over de geloofshelden uit Hebreën 11 aanbevelen voor jong en oud!

Geslachten zijn gekomen en gegaan. De Heere is Dezelfde gebleven.

"Gedenkt uwer voorgangeren, die u het Woord Gods gesproken hebben; en volgt hun geloof na, aanschouwende de uitkomst hunner wandeling" (Hebreën 13:7).

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 28 augustus 1998

Daniel | 27 Pagina's

De betekenis van ds. G. H. Kersten  voor de Gereformeerde Gemeenten

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 28 augustus 1998

Daniel | 27 Pagina's