Troost en leiding in leven en sterven

De heer j. H Mauritz neemt als eerste plaats achter de microfoon, ledereen wordt hartelijk welkom geheten, in het bijzonder ds. Charles Chao, een Chinese predikant, die dankzij de medewerking van Stichting China in ons midden is. Vanwege zijn gezondheidsproblemen is het een wonder dat hij aanwezig kan zijn. De heer Mauritz verwelkomt hem met: 'God bless you.' Ds. R. Kattenberg, steevast aanwezig op de bondsdag, kan niet aanwezig zijn vanwege ziekte. Hem wordt een spoedig herstel toegewenst.

De verborgen Bron

De voorzitter van het bondsbestuur, ds. j. Driessen, krijgt het woord om de dag te openen. In gedachten laat hij ons de Heere Jezus zien, Die temidden van een feestvierende menigte Zijn stem verheft (johannes 7:33-39): Zo iemand dorst, die kome tot Mij en drinke.' Het ware heil is alleen bij Hem te vinden. Dof wil de Heere Jezus aan de mensen duidelijk maken. 'Die in Mij gelooft, gelijkerwijs de Schrift zegt, stromen des levenden waters zullen uit zijn buik vloeien.' Levend water is water dat stroomt, aldus dominee Driessen. De Heilige Geest opent de bron van het levende water in het wonder van de waarachtige bekering, 'je hart wordt dan gericht op de Heere en Zijn dienst. Stromen van levend water... Die kunnen we alleen putten uit Hem, ' zegt ds. Driessen. Hij eindigt heel dringend: Je hoeft in je armoede en geesteloosheid niet te blijven en daarom klinkt het vandaag en morgen: Zo iemand dorst, die kome tot Mij en drinke."

Na een kort muzikaal intermezzo, wordt het telegram voorgelezen dat aan de koningin verstuurd zal worden.

Dit jaar is er een extra telegram, voor het pas getrouwde paar, Maurits van Vollenhoven en Marilène van den Broek. Ook hen wordt door de +16jongeren van de gereformeerde gemeenten, die vandaag bijeen zijn in de Veluwehal te Barneveld, Gods zegen toegewenst. Gewoontegetrouw zingen we samen het eerste en zesde couplet van het Wilhelmus. Opnieuw brengt het orkest 'Filo Musica', onder leiding van Dries van Zomeren, enkele muzikale klanken ten gehore. Ook het bondsdagkoor laat weer van zich horen.

Verlaten en vertalen

Op het podium is een zithoek opgesteld met een Chinese uitstraling, die een speciaal doel blijkt te hebben, jeugdwerkadviseur johan de jong stelt de 82-jarige dominee Chao aan ons voor. Op verzoek van Johan de Jong vertelt hij iets over zijn jeugd. Zijn moeder heeft veel invloed gehad op zijn leven. Vooral haar gebeden hebben diepe indruk op hem gemaakt. Op 18-jarige leeftijd kwam Charles Chao tot bekering. Onder het gehoor van de invloedrijke dominee Wang Wing Do werd hij zich bewust dat hij zondaar was en kreeg hij de Heere nodig.

In 1956 moest hij onder het communistische regime noodgedwongen China verlaten, om er nooit weer terug te keren. In Japan maakte ds. Chao kennis met het reformatorische gedachtengoed via de 'Reformation Translation Fellowship' (RTF). Dit genootschap begon vanuit Zuid-China met het vertalen en verstrekken van allerlei reformatorische lectuur. Dominee Chao is in totaal veertig jaar bij dit werk betrokken geweest. Volgens ds. Chao, die zelf in Amerika woont, is de situatie van de Chinese christenen nog steeds moeilijk. De overheid oefent druk uit op de lokale gemeenten. De gemeenten hebben het meest behoefte aan verantwoorde literatuur voor de jongeren, zoals een eenvoudige catechismus en kinderbijbels voor de kinderen.

Terugkijkend op zijn leven kan dominee Chao zeggen dat de Heere almachtig is geweest. Hij heeft Gods nabijheid, maar ook Zijn voorzienigheid heel sterk ervaren. Hij verlangt ernaar dat de kerk in China op een dag in vrijheid zal leven. Hij hoopt en bidt dat de deur van China eenmaal wijd geopend zal worden, zodat de zendelingen binnen kunnen gaan om het Woord door te geven. Heel bijzonder was het om uit zijn mond te horen dat hij hoopt dat velen van de aanwezige jongeren geroepen zullen worden tot het zendingswerk in China. 'Het doel van God om ons te redden is dat wij zijn dienaren zullen worden, om de liefde van Christus uit te dragen.'

Troost en leiding... in het sterven

Na de woorden van dominee Chao - woorden die tot nadenken stemmen - zingen we samen. De collecte wordt door johan de jong van harte aanbevolen. 'Bedenk wat een gemiddeld concert in de Doelen kost, dan weetje wat ervoor nodig is om uit de kosten te komen.'

Het podium heeft inmiddels een wat ander aanzien gekregen nu de koorleden het verlaten hebben. Dominee A. Vermeij spreekt voor ons over het thema 'In het sterven'. Iets van de troost en leiding van de Heilige Geest zien we in het leven van Stefanus. Op het moment dat hij gestenigd werd door zijn tegenstanders, kon hij het rustig ondergaan: 'Heere jezus, ontvang mijn geest.' Hij kon zo rustig zijn dood tegemoet gaan, omdat hij iets zag van Gods heerlijkheid. Daarom kon hij ook bidden: 'Heere, reken hun deze zonde niet toe.' 'Zouden wij dat ook kunnen? ', vraagt dominee Vermeij. Dat kan alleen als we - net als Stefanus - geleid worden door de Heilige Geest. Bij deze woorden van dominee Vermeij wordt er aandachtig geluisterd. 'Stel je de vraag eens: 'Door welke geest word ik geleid? '

Pauze: parkeren

De morgenbijeenkomst wordt afgesloten, nadat nog enkele huishoudelijke mededelingen bekend gemaakt zijn. De temperatuur in de Veluwehal blijkt aardig opgelopen te zijn. Tenminste,

dat moeten we constateren zodra we de buitenlucht weer kunnen opsnuiven. De middagpauze op de bondsdag blijkt ook nu weer voor veel mensen te kort om alle bekenden te spreken, een rondje te maken op de informatiemarkt in de Markthal, een boterhammetje te eten of in de rij te staan voor een broodje kroket/frikadel en een ijsje. Het Barneveldse centrum is al snel bevolkt met pratende en etende mensen.

Via de intercom wordt meegedeeld dat auto's die niet in de parkeervakken staan, verplaatst moeten worden. 'Binnen nu en een half uur worden er bekeuringen uitgedeeld.' Het is te hopen dat ook de mensen die zich op dat moment buiten bevinden, deze waarschuwing gehoord hebben...

Meer dan de helft...

De zaal loopt tegen kwart voor twee weer vol. Ondertussen kunnen we genieten van het zingen van een groep enthousiaste mensen die zich rond het orgel verzameld hebben. De heer Mauritz neemt weer het voortouw en kondigt aan dat het tijd is voor het middagprogramma. Nadat ds. J.W. Verweij met ons de middagbijeenkomst geopend heeft, zorgt het koor samen met het orkest voor een muzikaal intermezzo. Een sopraan laat een helder geluid horen, wat een extra dimensie aan de koorzang geeft. Dan is het tijd voor de afronding van de actie 'De verborgen bron'. Aan het begin van het jaar vroegen de werkers op het bondscentrum zich af: 'Zou de fakkel die wij aangestoken hebben, wel overgenomen worden? ' Onze jongste jeugdwerkadviseur, Laurens Kroon, kan zeggen dat de actie inderdaad is aangeslagen. Daarbij herinnert hij ons eraan dat het niet in de eerste plaats om het geld gaat, maar vooral ook om de bezinning eromheen. Het actiedoel was opgedeeld in verschillende deelprojecten. Daarom worden de vertegenwoordigers van de verschillende organisaties uitgenodigd naar voren te komen. Even later staan zij in rij op het podium: aan het hoofd ds. j.j. van Eckeveld (ZGG), daarna volgen ds. L. Blok (deputaatschap hulpverlening in bijzondere noden), ds. W. van Vlastuin (Bonisa zending) en de heer M. Burggraaf (Stichting China). 'Chinese jongeren' dragen enorme tonnen met geld het podium op en overhandigen deze aan de desbetreffende personen. Laurens Kroon vraagt wat er met het geld gaat gebeuren. Het geld dat ds. Blok in ontvangst neemt, is bestemd voor gezondheidswerk in Cambodja. Ds. Van Eckeveld zegt dat het plan is het geld te gebruiken om de voorgangers van de huisgemeenten in China te ondersteunen. Bonisa zending zal het geld besteden voor het oogziekenhuis

'Siloam' in China. Een ander deel van het geld van ds. Van Eckeveld is bestemd voor een onderwijsproject in China. De heer Burggraaf sluit aan bij de woorden van ds. Chao. Er is in China een enorme behoefte aan materiaal voor voorgangers, evangelisten en kinderen. Nu de Engelse vertalingen van veel boeken klaar zijn, kan begonnen worden met de Chinese vertaling. Het blijft dus niet bij een paar tonnen - er wordt kwistig uitgedeeld. Ds. Van Eckeveld vertelt dat het de ZGG ontbreekt aan middelen om eigen zendingswerk te beginnen in China. 'Maar, ' zegt hij: 'Wie weet wat er onder de leiding van de Heere in de toekomst tot stand komt.'

Op verzoek van Laurens Kroon vertellen de dragers van het geld wat er in

hun gemeente georganiseerd werd rond de actie. Fietstochten, Chinese etentjes met de gemeente, verkopingen, autowassen... De jeugdverenigingen zijn vindingrijk! De JeV van Nunspeet heeft zelfs een sponsorfietstocht gehouden naar de bondsdag. Volgens de heer Mauritz is dat in de geschiedenis nog niet voorgekomen.

De heren mogen het podium verlaten - met hun tonnen. Het streefbedrag van ƒ600.000, - is verdeeld. Ds. J. Driessen mag naar voren komen om het restbedrag in ontvangst te nemen. Er komen twee fietstaxi's aangereden en met de hulp van de chauffeurs worden tonnen op het podium omgedraaid.

De meest linkse ton lijkt leeg te zijn... maar dat was een 'vergissing' van dominee Driessen. 'Meer dan de helft is over!', is zijn eerste reactie. De actie blijkt ƒ 961.863, 50 opgebracht te hebben. Het bondsbestuur zal binnenkort beslissen wat er met het overgebleven geld gaat gebeuren. De heer Mauritz reageert: Bovenal past ons dank aan de Heere, dat wij de mogelijkheden hebben gekregen om dit te kunnen doen.' Dit wordt vertolkt door het koor, en in een samenzang: salm 87:3 en 4.

Leven... even

Een jongen ging eens op schoolreis en kwam bij een echoput. Hij riep in de put: 'Leven!' En de echoput echoode terug: 'Even!' Voor die jongen was dat het begin moment dat zijn leven totaal veranderde. Hij leerde God te zoeken en zijn ziel werd gered door het bloed van Christus. Met dit verhaal begint dominee J.S. van der Net zijn toespraak. Voor die jongen werd het sterven 'erven'. Tussen het leven en het sten/en lag voor hem het werk van de Heilige Geest; Die door de werking van het Woord leidt ten leven.

Dominee Van der Net denkt met ons na over de geschiedenis van Filippus en de kamerling. De verstrooide gemeenteleden van Jeruzalem werden overal waar zij terechtkwamen evangelisten. 'Zijn jullie dat ook al? Evangelisten? ', vraagt ds. Van der Net. 'In de buurt, op school, op je werk? ' Filippus kwam in Samaria terecht, maar kreeg de opdracht om op weg te gaan. Daar komt hij de kamerling tegen, die op zoek naar de vervulling van de leegte in zijn leven, op reis ging naar Jeruzalem. 'Herken je dat? Dat je een leegte voelt in je hart? ' Even leeg en arm als de kamerling gekomen was, ging hij weer terug naar zijn land. Maar Filippus gaat preken. 'Het eerste punt van Filippus is Christus, het tweede punt van Filippus is Christus, het derde punt van Filippus is Christus. En hoe heeft de kamerling geluisterd? Ik denk net als de Emmaüsgangers met een brandend hart. Hij mag met Thomas beleven: "Mijn Heere en mijn God." Bij Christus is leven in onze dood.' De jongen bij de echoput zei toen hij bekeerd was: 'Sterven.' En de echo klonk: 'Erven.' Dat is leven!

Zo doe Hij ook aan mij...

Na de indringende woorden van ds. Van der Net, is er een einde gekomen aan een indrukwekkende dag. Alle mensen die meegewerkt hebben aan het programma worden hartelijk bedankt. In het bijzonder Wim Klop die voor de twintigste en laatste keer als tweede voorzitter aan de bondsdagcommissie meewerkte. Als vanouds was het decor van zijn hand. Dit keer toont het decor de Chinese muur aan de linkerkant: deze kon de verspreiding van het Evangelie niet tegenhouden. Aan de rechterkant zijn scholen in Cambodje afgebeeld. Daar wordt het Woord steeds weer gezaaid in harten van kinderen. Het werk in Gods Koninkrijk gaat door! Ds. B. van der Heiden heeft met zijn slotwoord voor zijn 'beste vrienden' de aandacht meteen te pakken. 'Als we deze dag samenvatten, dan hoop ik en geloof ik dat het zal zijn met de woorden van Petrus: "En het zal zijn in de laatste dagen, zegt Cod, Ik zal uitstorten van Mijn Geest op alle vlees." Wat zal het een wonder zijn als je er vandaag of morgen een streepje onder mag zetten.' Ds. Van der Heiden wenste ons toe dat ons gebed zal mogen zijn: 'Zo doe Hij ook aan mij.'

Aan alle kanten wordt de Veluwehal verlaten. Vervuld met heel veel indrukken wordt de thuisreis aanvaard. De bussen staan al te wachten - voor de JeV van Nunspeet waarschijnlijk de fiets. De parkeerplaats stroomt langzaam vol, om even later nagenoeg leeg achter te blijven.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen