Op koers houden

Impressies jaarvergadering J& GG

De voorzitter van de Jeugdbond sluit met zijn openingswoord over Lukas 8 direct aan bij het thema van het jaarverslag: Op koers houden. Ook het schip van het jeugdwerk komt soms in zware stormen terecht. "Hoe zullen leidinggevenden het schip op koers kunnen houden? Alleen ziende op Hem, die de stormen stilt. In Zijn kracht

Lezing

's Middags wordt het jaaiverslag 1997 besproken. Na de broodmaaltijd volgt het avondprogramma. Het belangrijkste deel hiervan wordt in beslag genomen door een lezing van de heer W. Büdgen over het toerusten van jongeren: kompas en radar. Hier volgt een samenvatting.

Post-modernisme

Als we nadenken over toerusting van onze jongeren dan zullen we ons moeten verdiepen in hun leefwereld. De tijd waarin wij leven wordt wel post-modernistisch genoemd. Deze volgt op een periode van vooruitgangsgeloof en optimisme over de goedheid en het kunnen van de mens. Het post-modernisme kan met een aantal trefwoorden geduid worden. In de eerste plaats speelt 'economische globalisering' een belangrijke rol. Er is een wereldwijde markt ontstaan, waarin prestatie, concurrentie en consumptie centraal staan. Daarnaast kenmerkt onze tijd zich ook door 'levensbeschouwelijke individualisering', leder mag zijn eigen overtuiging hebben, zelf als het een religieuze overtuiging is. Zolang je er de ander maar niet mee lastig valt. 'Secularisatie' is ook een bekend element van het post-modernisme. In 1991 was 57% van de Nederlandse bevolking geen lid van een of ander kerkgenootschap. Slechts ongeveer 10% ziet de Bijbel nog als Cods onfeilbare Woord. Nederland is daarmee in Europa koploper van het gebied van secularisatie.

Een andere belangrijke ontwikkeling in onze tijd betreft de 'fragmentarisatie van het leven'. Onze levensverbanden (bijv. ons werk, onze scholen, ons gezinsverband en onze kerkelijke gemeente) vallen vaak niet meer samen. De normen en waarden die in die verschillende levensverbanden worden gehanteerd zijn doorgaans niet hetzelfde. Dit kan ertoe leiden dat mensen de verantwoordelijkheden die ze in die verschillende levensverbanden hebben van zich afschuiven.

De moderne mens

Hoe leeft en denkt de moderne mens, die zonder God in deze wereld staat? Als God en Zijn Woord wegvallen blijft alleen het hier en nu over. We zien dan ook een gerichtheid op het hiernumaals, waar alles maximaal uitgehaald moet worden, je ziet dat met name bij de moderne jeugd, die vaak nergens meer enthousiast voor te maken is, behalve voor het plezier van het moment. Immers, ik leef met het moment, en elk moment van de dag doe ik waarin ik zin hebt. En dat volgens de normen van de sub-cultuur waartoe ik wil horen. Dat is geluk! Wezenlijk kenmerk van deze ikcultuur is dat men leeft zonder enige verantwoordelijkheid te dragen. Vaak is dit moderne leven vol van een tragische krampachtig-heid. Enerzijds door de vele prestaties die van jongeren verwacht worden. Anderzijds door het verlangen om aan alles meegedaan te hebben. De angst om iets van het leven te missen tekent de 'meerkeuze generatie': ze willen alles geprobeerd hebben. Het is niet verbazingwekkend dat vele jongeren onder deze voortdurende druk van presteren en meedoen uitvallen en psycho-sociale problemen hebben.

Kompas en radar

De verschillen tussen nu en vroeger kunnen goed weergegeven worden met beelden van kompas en radar. Vroeger leefden de mensen veel meer op hun kompas. Ze hadden een grondgedachte, een fundament van waaruit ze leefden. Of je nu socialist was of christen, je had een levensovertuiging. En die bepaalde je handelen in al je levensverbanden. Die levensovertuiging gaf richting aan de beslissingen die je nam, en je was als zodanig herkenbaar.

Jn onze tijd leven mensen vee) meer op hun radar. Een radar geeft geen richting aan je leven. Met een radar kun je alleen kortzichtig om je heen kijken. Een radar constateert een situatie en op grond daarvan wordt geleefd. Een simpel voorbeeld moge het verschil verduidelijken. Draag je bepaalde kleding om niet buiten de groep te vallen, dan leef je op radar. Draag je bepaalde kleding op grond van je levens-overtuiging, dan leef je op kompas.

Onze jongeren

Wij moeten ons goed realiseren dat onze jongeren ook blootstaan aan de eisen van de moderne maatschappij. Ook zij maken deel uit van de 'meerkeuze generatie', waarin maximale ontplooiing van het individu centraal staat. Ook aan hen worden hoge eisen gesteld tijdens hun ontwikkeling naar volwassenheid en het opbouwen van een eigen identiteit.

Bij deze groei is het van groot belang dat onze jongeren vaste ijkpunten in het leven hebben. Geborgenheid in een goed functionerend gezin, waarin vader en moeder oprecht van elkaar houden en het goede voor elkaar en de kinderen zoeken. Waarin bet leren beheersen en het tot ontwikkeling brengen beide tot hun recht komen. Waarin verantwoordelijkheid wordt aangeleerd en gegeven. Waarin vooral een open gesprek mogelijk is over de kleine en de grote dingen van het leven.

Een ander belangrijk ijkpunt is de overtuiging dat God de Schepper is van heme) en van aarde, dat Hij ook nu nog alles regeert en in de Heere jezus Christus Zich ontfermt over verloren zondaren. Een algemeen aanvaard normen-en waardenpatroon vormt een nog ander ijkpunt. Deze ijkpunten blijken van grote waarde te zijn om jongeren in hun tienerjaren te helpen bij het ontwikkelen van een eigen identiteit.

Twee culturen

Meer dan andere jongeren leeft onze jeugd in twee culturen. Enerzijds die van het gezin, de kerk en de reformatorische school. Anderzijds die van de geseculariseerde maatschappij, waarin ze rondlopen, studeren, kopen en werken. Twee culturen met een sterk van elkaar verschillend normen-en waardenpatroon. Dit leidt tot spanningen, die jongeren op verschillende manieren kunnen oplossen.

We zien jongeren die gaan schipperen. Ze zijn in de kerk een halve heiden en in de wereld een halve christen. Deze oplossing is vrijwel altijd tijdelijk, en eindigt gewoonlijk in een min of meer volledige assimilatie. Andere jongeren gaan twee levens leiden: een christelijk leven in de kerkelijke cultuur en een werelds leven in de maatschappelijke cultuur, waarbij ze in de ene cultuur levend niet over de andere praten. Kortom, een leven in twee volkomen gescheiden werelden. Deze keuze kan een heel leven duren en veroorzaakt nogal eens gedesintegreerde persoonlijkheden, die, als het om identiteit gaat, niet zelden uitsluitend leven bij clichés.

Nog andere jongeren kiezen diep in hun hart wel degelijk voor de kerkelijke cultuur en leven daar ook naar. Uit angst dragen ze daaivan op geen enkele wijze iets uit in de maatschappij. Ze hebben die maatschappij eigenlijk afgeschreven. Het gaat er alleen nog maar om dat je tot bekering komt. Vreemdelingschap wordt bij deze keuze al snel ingevuld als vreemd doen. Het echte bijbelse vreemdelingschap, het in leer en leven tonen dat je op doorreis bent en tijdens die reis zoveel mogelijk reizigers mee wilt nemen, komt daarbij helemaal niet of slechts zeer eenzijdig in beeld. Bij deze keuze verliezen ze het echte front (de strijd met de geseculariseerde machten) uit het oog en vervallen ze onherroepelijk tot een strijd op naar binnen gericht fronten, waarbij het om allerlei detaildiscussies gaat. Over snorren en baarden, over oorbellen en haarlengte. Overigens is hiermee niet gezegd dat daar niet over nagedacht moet worden. Echter, De eigenlijke bespreking van het jaar slag vindt plaats aan de hand van eei tal discussiepunten. Houdt het Jeugd wel goede koers? Welke werkzaamhf op het Jeugdwerkschip hebben de rr aandacht nodig? Welke winden en st men ervaren we in ons jeugdwerk? C heerst er mogelijk juist een beklemm windstilte...? Wat vind je overigens \ ons scheepsjournaal Daniël? Een viert verenigingsleden heeft antwoorden < discussiepunten voorbereid. Dat zijn mieke de Vos uit Ooltgensplaat, Marj Vlastuin uit Zwolle, Just van Toor uit: en Peter Kok uit Ridderkerk. De andei aanwezigen kunnen spontaan reager De spanning tussen het bereiken van

iningmeester van de Jeugdbond, de Schot wordt verrast met een groot Ivragen. Over het fonds Verminde-Jibsidie, over de accountantsverkla-Iver de kerkelijke bijdragen. "Waar-}unen onze eigen gemeenten uit de • ons niet? ". De heer Mauritz merkt I de meeste gemeenten uit deze |het belang van kerkelijk gebonden verk wel erkennen. Echter, de noodi een centrale organisatie hiervoor leel te ondersteunen wordt niet ingeals blijk van waardering een De andere bestuursleden die zich hebben gesteld, kunnen rschillende omstandigheden niet zijn. Van hen zal later in kleinere genomen worden. de hoofdenergie moet natuurlijk wel gericht zijn op de werkelijke fronten. En die worden bij deze keuze volstrekt uit het oog verloren.

Toerusting van onze jongeren

Jongeren hebben de bijbelse opdracht om deze wereld te bouwen en te bewaren, zonder van deze wereld te zijn. Om te beheren en te ontwikkelen ten behoeven van de Eigenaar, de Heere God, en om vreemdeling te zijn, op doorreis. Als ouders hebben we hierin een belangrijke taak. Namelijk, om aan onze kinderen te vertellen van Gods daden, opdat zij hun hoop op God zouden stellen, Zijn daden niet vergeten en Zijn geboden bewaren (Psalm 78).

De vorming en toerusting van jongeren moet met name gericht zijn op het aanleren van eigenheid en solidariteit. Bij eigenheid gaat het ten diepste om een afgezonderd zijn en een daarin geroepen zijn tot een heilig leven, tot de Christelijke levensstijl als navolging van Christus. Bij solidariteit gaat het om het samen met alle mensen van deze wereld gevallen zijn en medekruisigers te zijn van Christus. Maar ook om samen met andere mensen de taak te hebben om te bouwen en te bewaren in een wereld waar de satan rondgaat als een briesende leeuw, zoekende wie hij zou kunnen verslinden, maar ook in een wereld waarin het Evangelie zijn koninklijke rondgang maakt tot aan de einden der aarde.

Onderscheidingsvermogen

Concreet moet jongeren onderscheidingsvermogen aangeleerd worden. Ze moeten leren om de ene keer voor mijding, de andere keer voor open dialoog en weer een andere keer voor defensiviteit te kiezen. Hier kan een probleem liggen. Veel jongeren zien het totaal aan opvoeding als één groot, massief stelsel. Zaken als verzoening door voldoening worden door hen niet zelden op het zelfde niveau gezien als het wel of niet dragen van oorbellen door meisjes. En dat wordt voor een niet onbelangrijk deel veroorzaakt doordat wij ze onvoldoende leren te onderscheiden tussen de Heilige Schrift, de Traditie (met hoofdletter) en de traditie (met een kleine letter).

Wat is nu echt onopgeefbaar voor alle plaatsen en tijden, wat is in de loop van onze cultuurgeschiedenis voor ons waardevol gebleken en wat is heel erg tijdbepaald? Als onze jongeren dit onderscheidingsvermogen niet enigszins bijgebracht krijgen gaat het niet goed. Dan kunnen ze ook in de toekomst, waarin allerlei nieuwe zaken zich in hoog tempo zullen aandienen, niet de juiste keuzes maken, juist bij jongeren die de opvoeding als één massief geheel ervaren waarbij alles op één niveau wordt gepresenteerd, zien we nogal eens dat bij het losraken van één steentje uit die massa het hele gebouw instort!

Eigenheid en solidariteit

Onze jongeren hebben allereerst nodig vanuit de gereformeerde theologie geworteld te zijn in de Heilige Schrift, zodat het Woord gezag heeft gekregen over hun hart en leven. We moeten ze laten zien dat het bij het Christelijke geloof niet allereerst gaat om iets, maar om Iemand, namelijk de Heere Jezus Christus, en dat Hij het is die ons wil leren. Het is nodig dat zij zo met de Schrift omgaan dat ze eerst de worsteling hebben om zelf onder de majesteit van het Woord te buigen.

Alleen vanuit een werkelijk zich eigengemaakte christelijke identiteit zullen onze jongeren met Gods hulp in staat zijn de eigenheid te bewaren en tegelijkertijd solidair te zijn, d.w.z. bewogen te zijn met hun medemensen en samen met hen de taken in deze wereld te verrichten. Zo zal iets zichtbaar worden van datgene waartoe Petrus oproept: Eert een iegelijk; hebt de broederschap lief; vreest God; eert de Koning" (1 Petrus 2:1 7). Tot zover de heer Büdgen. Jeugdwerkadviseur J.J. de jong koppelt de inhoud van de lezing aan het jBGG project 'Identiteit en participatie', waarin begeleide confronatie wordt bepleit, in de discussie wordt hier dieper op ingegaan.

Bestuurszaken

Na de discussie wordt de uitslag van de bestuursverkiezing bekend gemaakt. Er wordt ook afscheid genomen van tweede penningmeester j. Kattenberg. Deputaat B. J. Nieuwenhuijze eindigt de jasaivergadering met dankgebed en wenst een ieder 'wel thuis'.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen