Haasje...,

Carine bijt op de achterkant van haar pen. Gek! nu wil ze een brief schrijven aan Dieneke en nu lukt het niet. Steeds moet ze maar aan die andere meisjes denken. Vooral aan Inge. Waarom zouden zij haar plagen? Echt om haar hazelip? Vanaf die ene dag dat ze begonnen zijn met 'haasje-sinterklaasje', zijn ze niet meer gestopt. Het duurt al een halve maand. Mama zei: "Nu is het genoeg!"

"Lieve Dieneke", schrijft ze. "Ik wil je schrijven. Alles is zo naar. Ik word nog steeds gepest. Het is geen plagen maar pesten. Vandaag heeft Inge me geschopt op het plein. Nou zit er een blauwe plek op mijn been. En ik heb nog steeds geen vriendinnen hier! Woonde ik nog maar bij jou! Ging ik nog maar op m'n oude school. Kan ik er wat aan doen dat ik een hazelip heb? Papa zei pas: "De Heere kan je helpen, Carina." Maar ik merk er niets van. Ik bid wel en ik vraag wel of Hij Inge op wil laten houden. Het wordt alleen maar erger. Ik wil niet meer naar school. Ik heb buikpijn en ben steeds maar zo moe... De halve klas doet mee met Inge... Mama is het zat. Zij gaat vanavond samen met papa naar de juf. Zou hun gepraat helpen? Zou de juf't geloven? Inge doet alles zo stiekem!"

Ze eten sla met een gehaktbal en krielaardappeltjes.

"Daar hou je toch zo van? ", vraagt moeder lachend.

Carine zucht diep. "Ik heb niks geen zin. Het lijkt wel of ik tot hier toe vol zit!" Ze wijst naar haar keel. "Dat komt omdat je zenuwachtig bent voor de juf!", zegt vader. "Toe joh, mama en ik redden het wel. Ik heb trouwens een heel goed plan... Dat vertel ik je later wel. Ja? " "Het komt best goed!", knikt moeder.

Toch laat Carina de helft van het eten op haar bord liggen. Ze voelt zich misselijk. "Ik wil niet meer naar school!", fluistert ze met tranen in haar ogen. "Ik laat me niet nog een schoppen!"

Als het donker wordt in haar slaapkamer kan Carine nog steeds niet slapen. Hoe zou het gaan bij de juf? Wat zou mama allemaal zeggen? O als ze het maar gelooft... Papa had een heel goed plan. Wat zou dat zijn?

De Heere kan je helpen, Carine. Ja, maar ze gelooft het bijna niet meer. Mag je dat ook tegen de Heere zeggen? Mama zegt dat je altijd alles mag vertellen tegen Hem. Altijd alles?

Carine vouwt haar handen.

"Heere...", zegt ze zacht. "Niets heeft nog geholpen. Het houdt niet op. Soms denk ik dat U me ook niet helpen kan. Of dat U het niet wilt..." Ineens moet Carine huilen. Zo bidden is vast niet goed? Nou helpt God haar nooit meer. Verdrietig valt Carine in slaap.

"Ik ben blij dat u naar mij toe gekomen bent!", zegt de juf bij het weggaan. Ze geeft vader en moeder eet hand.

"Laat Carine maar een paar dagen thuis. Misschien knapt ze wat op. Ik wil het plagen klassikaal behandelen. En daarna is de tijd rijp voor uw plan, meneer. Vindt u het goed dat ik morgen even langs kom bij Carine? "

(wordt vervolge

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen