Tamagotchi; je vriend?

Japans computervogeltje

De oorspronkelijke tamagotchi is een in japan ontwikkeld computervogeltje, verpakt in een eivormige sleutelhanger. Op het kleine beeldscherm verschijnt een aandoenlijk diertje, het 'Tamagotchi'-poppetje, dat jij met alle liefde en inzet van je hart verzorgen moet. De verzorging gebeurt door met pietepeuterige knopjes de wezentjes te besturen en zo op te voeden... je moet er voor zorgen dat het niet ongelukkig wordt, dat het genoeg te eten krijgt, dat het op tijd zijn of haar ontlasting kwijtraakt. Hij of zij piept en laat net als een baby midden in de nacht weten dat je nodig bent. Dag en nacht wil de tamagotchi de aandacht: als verzorger moet je wel reageren op signalen van 'ik wil spelen', 'ik heb honger', 'foei, wat stout', of 'bah, een vieze luier'. De knopjes moeten worden bediend om in leven te blijven. Goede verzorging leidt tot onsterfelijkheid. Maar voor een goede opvoeding is het ook nodig om je tamagotchi niet al te veel te verwennen. Anders blijft het om aandacht vragen...

De reset-knop

Wanneer de tamagotchi goed wordt opgevoed, blijft het lang bij de eigenaar en is het gelukkig. Doe je het minder goed, dan gaat het dood. Zelfs de reset-knop, die bedoeld is om tot een nieuw, vervangend leven te brengen, helpt dan niet meer. Er wordt zelfs gesproken over een tamagotchi-kerkhof en over rouwverwerking.

Je virtuele vriendje: een bron van (on)rust?

De gedachte achter de tamagotchi is die van het virtuele vriendje dat 'schijnbaar echt' aanwezig is. je hebt iets, of beter gezegd: iemand. En bij hem of haar kun je je verantwoordelijkheidsgevoel kwijt en je verzorgingszin testen. Je kunt er je gevoel op projecteren. Je kunt leren hoe je in vriendschap moet omgaan met de ander. Maar niet iedereen denkt er zo positief over... Zeker niet op scholen! Op een aantal scholen is de tamagotchi gewoon verboden. Het geeft onrust en onoplettendheid in de klas.

Namaak-contact

Er zijn ook andere bezwaren. Wie met een tamagotchi omgaat, maakt er een persoon van. Een persoon zonder eigenschappen. Dat 'doet' het wel in onze tijd: namaak is 'cool and clean', jij hebt het (namaak) contact in eigen hand, en dat geeft

kennelijk een veilig gevoel, ledereen moet voor zichzelf het leven zien op te vrolijken. Puur egoïstisch! En zo ligt het contact met de ander vandaag in de vindingrijke techniek. We frunniken aan zo'n niemendalletje en vervangen echt door nep. Echte vriendschap door een fantasie-beleving met allemaal beestjes... AJs je goed nadenkt, besef je hoe belachelijk het eigenlijk is!

Onbijbels

Misschien ben jij te nuchter om je bezig te houden met allerlei onzin over een tamagotchi. En het interesseert je helemaal niet als een klasgenoot zich bezig houdt met die virtuele poppetjes. Nou ja; hooguit vind je allerlei geluiden nogal irritant, maar verder laat het je onverschillig. Toch is het niet verkeerd om met tamagotchi-aanbidders eens door te praten over hun 'vriend', je zult dan ontdekken dat er heel wat gedachten zitten achter dit verschijnsel die tegen het Woord van God ingaan. Wat denk je bijvoorbeeld van het gegeven dat de bezitter van zo'n prutsdingetje 'leven en dood' in zijn macht heeft? Maar er is meer.

Vriendschap

Tamagotchi; je vriend? De Bijbel leert mij anders. Gods Woord geeft aan dat het bij echte vriendschap gaat om oogcontact en echte betrokkenheid op de ander. Géén namaak! God heeft ons mensen geschapen met een karakter. Als een persoonlijkheid, en niet als mensen zonder eigenschappen. Vnauit de Bijbel leer ik dat vriendschap staat in het teken van vertrouwen; in het er mogen zijn.

En... de diepste vriendschap die je ervaren kunt, is van jezus uitgegaan. Met Zijn discipelen zat Hij aan de tafel van het avondmaal. Daar sprak Hij: "Ik heb jullie vrienden genoemd". Die vriendschap is een zeldzame schat die jezus aan zondige mensen biedt die vijanden zijn van God. Hij is er wel de diepste en langste weg voor gegaan. Hij gaf Zichzelf als offer door Zijn leven te geven tot in de kruisdood. Als je dit ervaart, ontdek je dat echte vreugde niet zit in vriendschap met een computervogeltje, maar in de vrienschap met God. Dat geeft pas echt contact. Daar heb je geen knopjes voor nodig. Wel vraagt het een dagelijkse omgang met God. Door het biddend onderzoeken van Zijn Woord. Zó wil Hij Zijn vrienschap schenken. Uit genade.

En... de Heere Jezus is het die ook vandaag je Zijn vriendschap biedt! Geloof je dat?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen