Alsof God door ons bade...

Met deze inleidende woorden uit het informatieboekje werden we voorbereid op de winterconferentie.

De ontvangst is als vanouds gezellig en nadat we ons gemeld en ingeschreven hebben, kunnen we op zoek naar onze kamer. Tegen kwart voor acht is (bijna) iedereen gearriveerd, zodat de heer J. j. de jong deze conferentie met ons kan openen.

Hij heet allen hartelijk welkom en leest een gedeelte uit Hebreën 12. Daarbij staat hij stil bij het bloed van jezus dat betere dingen spreekt dan Abel (vers 24). Bloed roept om wraak, het bloed van jezus roept echter om verzoening. Als laatste haalt hij aan dat wij ook van deze conferentie rekenschap af moeten leggen voor Cod. Na deze korte inleiding laat hij ds. Silfhout plaats nemen achter de microfoon.

Vijanden worden verzoend

Staat de vraag 'Hoe kom ik met Cod verzoend' ook centraal in jouw leven? De verzoening wordt tegenwoordig geloochend, waardoor de basis van de boodschap van Cods Woord weggenomen wordt. Deze wordt vervangen door de leer van een God met Wie wij van alles kunnen doen. Verzoenen betekent echter 'weer tot vrede/vriendschap brengen'. Er staat dan ook in de Bijbel: 'Vijanden worden met God verzoend!'. Er komt een tijd dat ook de prediking van de verzoening ophoudt. Haast je dan en spoed je om jouw levens wil! Die Hem vroeg zoeken, zullen Hem vinden.

Verkiezing en verantwoordelijkheid

Na een korte pauze, zijn we toegekomen aan de vragenbeantwoording. Wij moeten ons tot God bekeren, maar we kunnen niet. Hoe moet dat dan?

Het Woord van God is het zwaard van de Geest; een tweesnijdend scherp zwaard dat het hart openlegt. God werkt door Zijn Woord en

Geest, want van onszelf kan het niet. We kunnen het niet zelf 'aannemen'. Het willen en het werken wordt door God in ons gewerkt; het wordt ons door de Vader geschonken. Aan de andere kant staat er ook: werkt uws zelfs zaligheid met vrezen en beven. Daarbij kunnen we ons niet verschuilen achter de uitverkiezing. Er moet in de prediking een evenwicht gezocht worden tussen de uitverkiezing en de eis tot bekering.

Waarom verzoent God niet alle mensen en duivelen met Hem? Ds. Silfhout draait deze vraag om: aarom doet God niet iedereen van voor Zijn aangezicht weg? De hele wereld ligt voor God verdoemelijk. God heeft echter Zijn schepping lief (johannes 3 : 16) en laat, ondanks onze zonde, de schepping niet in de steek. Hij heeft geen lust in onze dood. Het is de algemene verkiezing dat wij nog onder Zijn Woord verkeren en Zijn soeverein welbehagen dat wij nog in het heden der genade zijn. Daarom moeten we Hem vroeg zoeken. Dat betekent ook: lke dag opnieuw! We moeten zoeken vanuit het hart, met ingespannen krachten. Daarbij moeten wij wel bedenken dat God ons om Christus' wil, en niet om het gebed, hoort. Het is een wonder als God een mens van dood levend maakt.

Besef van schuld en zonde is niet een voorwaarde om tot Christus te komen, die wij zelf moeten vervullen. Dan zou niemand er komen. Een gebroken hart en een verslagen geest zijn vruchten van de Geest. De wet is hierin een tuchtmeester die ons aan de voeten van Christus brengt. Zo leidt de Heilige Geest tot Christus.

Gods volk heeft het verzoenend bloed nog steeds nodig, omdat de oude mens zonde blijft doen. De bekering is een doorgaand werk; een inkeren tot jezelf, een omkeren en een terugkeren tot God.

Ds. Silfhout eindigt deze avond met ons, waarna de heer De jong ons voorstelt de traditionele avondwandeling te 'plegen'. Twintig minuten later, als we ons warm hebben aangekleed, lopen we uitgelaten op het strand te zoeken naar de juiste opgang! Hoewel het al laat is als we terugkomen, blijven we nog gezellig even nakletsen. In de andere zaal wordt gezongen onder begeleiding van enkele instrumenten.

De wijnstok en de ranken

De volgende morgen zijn we weer vroeg present, na een nog vroeger ontbijt, voor de bijbelstudie over de wijnstok en de ranken. In deze bijbelstudie staat de vraag: 'Dragen wij vruchten? ' centraal. Na een korte inleiding door de heer De Jong gaan we in groepjes uiteen, waarna de plenaire bespreking volgt.

De prediking der verzoening

Ondertussen is ds. Van Aalst gearriveerd, zodat we aan het tweede gedeelte van deze morgen kunnen beginnen: een lezing over de prediking van de verzoening. Hij behandelt dit onderwerp met ons aan de hand van een gedeelte uit 2 Korinthe 5. Ds. Van Aalst geeft ons veel stof tot nadenken, vooral door de vragen die hij ons stelt en waarbij we dan zelf het antwoord moeten zoeken.

Na de lezing verdeelt de heer De jong de zaal in 'rechtsen en linksen', zodat we in groepjes nog even kunnen nadenken over dit onderwerp.

Alsof God door ons bade...

Na de lunch zijn we al weer toegekomen aan het laatste deel van ons programma; de vragenbeantwoording.

Veel preken zijn zo dogmatisch, zo moeilijk, wordt er gezegd. Maar dogmatiek geeft de bijbelse lijnen aan. Hoewel het soms moeilijk is, moeten ze wel gepreekt worden. Het bewaart voor eenzijdigheid. Hierbij wordt ook opgemerkt dat de leesdiensten voor jongeren moeilijk te volgen zijn. Toch mogen we die niet veronachtzamen. Ook de leesdiensten kan de Heere gebruiken om een mens te bekeren. Ds. Van Aalst haakt hierop in met de dringende oproep tot gebed, wanneer het curatorium binnenkort hoopt te vergaderen. Hij spreekt, net als ds. Silfhout, de wens uit dat er nog jongeren geroepen worden om te dienen in het ambt.

Ben je niet teveel met jezelf bezig als je God zoekt omdat je de straf ziet die je verdient? De dominee verwijst ons naar de Heidelberger Catechismus, vraag 12. Als de straf beleving wordt, dan gaat het er niet in de eerste plaats om om van de straf verlost te worden, dan gaat het om God Zelf.

God bidt de hoorders van Zijn Woord om zich te laten verzoenen (2 Korinthe 5:20). Zo sterk staat het er. Zo diep buigt God Zich neer tot zondaren. Maar er is verzoening nodig. In de Dordtse Leerregels lezen we van Gods recht èn van Gods liefde. Het is vrije genade dat de deur nog open staat, en het werk der genade nog doorgaat. Vijanden kunnen met God verzoend worden. Door Zijn Woord spreekt God ook vanmorgen nog tot vijanden, mensen die niet willen. Zijn trouw is oneindig, als een regenboog. Wij zien maar een halve cirkel, maar de regenboog is rondom de troon. Daarom wordt Hij nog steeds gevonden door mensen die naar Hem niet zoeken.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen