De vruchten des Geestes, gezien vanuit de wedergeboorte

p de regiodag te Bodegraven spreekt s. A. Bac in zijn openingsmeditatie ver deze tekst uit Psalm 37. In het vijfe vers gaat het over de levensweg. Die eg is zo verschillend voor ons allen. an het begin verwacht een mens nog eel van de toekomst en heeft hij veel dealen, maar Mozes zegt, dat het uitemendste van het leven moeite en erdriet is. Daar wist David ook van. aar door genade heeft deze gezalfde oning in het bewandelen van de evensweg een vertrouwd adres. Het is ijn HEERE, de Getrouwe, de Waarachtie. David gebruikt het woord 'wenteen'. Dat ziet op de moeilijk levensweg, et zware pak van problemen in huweijk, gezin, familie, dat voor menigeen iet te dragen is. Maar er zijn niet alleen ijdelijke zorgen. Wie door de Heilige eest ontdekt wordt aan zijn zonde en chuld leert een andere last kennen: het ak van zijn zondebestaan. Een kind es toorns te zijn en God niet te kunen ontmoeten!

Wentel uw weg op den HEERE', zegt avid. Doe dat in de weg van het aanoudende gebed. In Psalm 86:3 staat: ie U aanroept in den nood, vindt Uw unst oneindig groot". David heeft het over de HEERE, de Jehova, de IK ZAL ZIJN DIE IK ZIJN ZAL. Hij is gisteren en heden Dezelfde tot in eeuwigheid. God kan niet liegen, 't Geen uit Zijn lippen ging, blijft vast en onverbroken. Ook al is de weg zo zwaar, dat u de moed om te bidden bijna hebt opgegeven en al moet u klagen dat de Heere het gebed niet hoort, al woedt de duivel, de mensenmoorder van den beginne. God is de Getrouwe. 'Vertrouw op Hem, Hij zal het maken', staat er in de tekst. Dat vertrouwen is een eigenschap van het zaligmakende geloof, dat de Heilige Geest in het hart werkt. Ook in de huiselijke, dagelijkse zorgen, of in de opvoeding van onze kinderen, zegt de Heere, dat we op Hem zullen vertrouwen. En dat niet in eigen kracht, maar met gevouwen handen en gebogen knieën. Zo zal de Heere dwars tegen onze eigen eer in, Zijn beloften veivullen en gebeden verhoren. Denk maar aan Manasse, die bekeerd werd, toen zijn biddende vader Hizkia allang begraven was. God is en blijft getrouw, Hij zal het maken!

De vruchten des Geestes

Na de pauze horen we over 'De vruchten des Geestes, gezien vanuit de wedergeboorte'. Ds. Bac wijst op Nicodemus, die met een hart vol vragen in de nacht tot Christus kwam. De aandacht voor de Persoon en het werk van de Heere Jezus was bij hem gewekt. Nu kan dat een van de eerste vruchten des Geestes zijn, maar verandering op zich is nog geen vernieuwing, geen nieuwe schepping, geen opwekking uit de dood, geen wedergeboorte. En toch is een nieuwe geboorte nodig, want de gevolgen van de zondeval zijn zo diep ingrijpend, dat er geen opknappen aan is. God roept een geestelijk dode zondaar door de kracht van de Heilige Geest en Zijn Woord tot leven. Het zaligmakende geloof, het nieuwe leven, wordt ingeplant in het hart. En dat komt in de vruchten openbaar! Een van de vruchten is, dat de ogen geopend worden, het licht opgaat en de duisternis ontdekt wordt. Zo staat er van Lydia, dat de Heere haar hart opende. De mens gaat dan anders willen, anders leven, anders denken; van een vijand van God en Zijn volk wordt hij een vriend. Het hart wordt vermurwd, staat er in de Dordtse Leerregels. Dat betekent, dat het grondig gebroken en wezenlijk veranderd wordt. Het ingeplante geloof wordt wel een oog genoemd waardoor wij zien, een oor

waardoor wij horen, een hand waardoor wij aannemen, een voet waardoor wij gaan. Er komt een kennis van God en een kennis van onszelf en onze zonden. Dat wordt beleefd als geestelijke nood, en dat drijft in het gebed uit tot God. Hier krijgt de Heilige Geest een plaats in het leven. We gaan Gods Woord lezen met de bede: "Heere, is er nog een middel om de welverdiende straf te ontgaan en wederom tot genade te komen? "

Diep in het hart is er een honger en dorst naar God geboren. Dat komt uit in het zoeken en vragen naar de Heere, Zijn dienst en Zijn volk.

De Heilige Geest werkt erop aan, dat Christus steeds meer benodigd wordt. Wat een wonder als dat volk Hem leert kennen als Profeet, sprekend door Woord en Geest in het hart. Maar ook het offer van Christus moet noodzakelijk worden. Gods volk krijgt een Borg nodig, want buiten Hem kunnen zij niet leven. Wat een blijdschap mag er dan zijn, als zij door het zaligmakend geloof op het bloed van Christus mogen zien. De begenadigde mens krijgt echter zichzelf steeds terug, en dat geeft zware strijd. Dat drijft altijd weer uit tot de Heere. Dat volk ziet ernaar uit, dat de Heere Zélf van vrede spreekt. Die volle vrede schenkt God in Christus daar, waar de mens met al zijn zonden voor eeuwig verloren moeten gaan. Daar smelt een mens weg vanwege de ingestorte liefde die uit God is. En wat zijn dan de heilzame vruchten, die door de bediening van Christus voortkomen? Lankmoedigheid bijvoorbeeld, maar ook blijdschap, zelfs in het dragen van een zwaar kruis. Dat wordt beoefend in de geloofsgemeenschap met God. "In de grootste smarten, blijven onze harten in den HEERE gerust, " zingt de dichter. Wat is de Heere goed en groot en wat ligt er een blijdschap in Hem, Zijn werk, Zijn Woord en Zijn leiding. Daarin ligt een geheiligde vrede, de gemeenschap met God.

Een mens kan in dit alles niet blijven, die hij voorheen was. Hij heeft oprechte belangstelling voor God en Zijn Woord en gaat trouw naar de kerk. Gods Woord is voor hem eten en drinken geworden. Er is ook strijd tegen de zonde geboren. Nooit heeft die mens geweten, dat de zonden zo bitter, zo smartelijk en zo afschuwelijk zijn en dat de duivel zo'n macht heeft. Een worsteling ontstaat tussen het Licht en de duisternis, tussen Geest en vlees. Gods volk heeft geen kracht tegen zo'n grote menige! Steeds opnieuw worden ze door de Heere aan de dood overgegeven, opdat het leven van Jezus in hen verheerlijkt wordt. Hij moet wassen en zij minder worden.

Zo is dus de Heilige Geest de Leidsman van allen, die door genade de Heere vrezen. Wat kunnen zij echter bevreesd zijn, dat zij nog als een Saul, Demas, Judas of Simon de tovenaar openbaar zullen komen. Dat het slechts algemene overtuigingen zijn, waarin de liefde, de ootmoed, de vernedering en de oprechtheid gemist worden. En waarom zijn ze zo benauwd? Omdat zij zichzelf zó hebben leren kennen, dat zij zich niet meer boven wie dan ook kunnen verheffen! Wat hebben zij toch de leiding van de Heilige Geest nodig op de smalle weg des Levens. Hij is ook de Geest der gebeden, zo nodig voor hen die niet meer durven, kunnen of willen bidden. Hij leidt in alle Waarheid, Hij troost in de strijd, en in de beproevingen van de satan. Hij geeft genade en geloof om het kruis op te nemen en blijmoedig te dragen in de wetenschap, dat deze lichte verdrukking zeer haast voorbij gaat.

In de middagvergadering leest mevrouw A. Kooij-den Besten een gedicht van mevrouw De Priester en beantwoordt dominee Bac de schriftelijk aan hem gestelde vragen.

Hierna bedankt mevrouw Kaslander allen die enig werk voor deze regiodag gedaan hebben en haakt zij in op wat wij deze dag mochten horen. "Dat het door genade maar uitwerking mag hebben in eigen hart en leven", zo wenst zij alle aanwezigen toe.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen