Gemeenteraadsverkiezingen: je moet kleur bekennen

Je hebt een verantwoordeIijkheid

We kunnen dit gerust een opvallend briefje noemen. Ik heb namelijk het vermoeden dat de meeste jongelui die voor de eerste of volgende keer gaan stemmen, zich niet op deze manier op de gemeenteraadsverkiezingen voorbereiden. Toch hebben de meeste jongeren (en ouderen) die Daniël lezen inmiddels een zogenaamde oproepkaart gekregen om op 4 maart aanstaande bij de gemeenteraadsverkiezingen hun stem uit te brengen.

ledereen belooft...

Er is veel keus. De borden in de gemeenten waarop de politieke partijen propaganda kunnen maken, illustreren dat. De politieke handelswaren van de partijen worden verder via folders, ballonnen, de media en acties verkocht. Dat betekent niet dat de verschillen tussen de vele politieke partijen nu klip en klaar geworden zijn. ledereen belooft meer veiligheid in dorp of stad, voorzieningen voor jongeren, zorg voor ouderen en lastenverlichting voor allen. En iedere partij dringt aan op minder vandalisme en minder snel stijgende belastingen.

Geïnteresseerd?

Misschien biedt het onderzoek dat onze brievenschrijver wil doen, meer kans om helderheid te krijgen over datgene wat de politieke partijen willen. In verkiezingsprogramma's spreken de partijen zich doorgaans uit over alle zaken die in de gemeente aan de orde (kunnen) komen.

Wellicht dat er bij nauwkeurige bestudering hiervan, verschillen naar voren komen. Maar wie wil dat? Een veelal langdradig en saai boekwerkje, want dat is het programma vaak, lezen? Wil jij het wel? Wil je eigenlijk wel gaan stemmen? Ongemerkt ben ik ervan uitgegaan dat je enigszins in politiek geïnteresseerd bent. Er is echter een kans, dat je bij het lezen van het woord politiek afhaakt. Daarom wil ik een stapje terugdoen en eerst de vraag stellen, of het wel nodig is, ons met politiek bezig te houden.

Christelijke politiek nodig?

Is dat nu wel nodig christelijke politiek? Deze vraag is reeds vele malen gesteld en beantwoord. Kunnen we dan volstaan met het alleen herhalen van het antwoord? Ik denk van niet. Elke keer moet in de eigen tijd, aan de volgende generatie opnieuw doorgegeven worden, dat christelijke politiek geworteld is in het Woord van God. In Romeinen 1 3 staat het wel heel nadrukkelijk dat de overheid door God Zelf is ingesteld. Zij wordt zelfs Gods dienares genoemd, en dan staat er heel betekenisvol achter: u ten goede. Dat Woord van God moet dus de norm en de bron zijn voor het besturen van de samenleving. Met een stuur in handen geef je de richting aan, die je wilt inslaan. Dat geldt letterlijk en figuurlijk. Zo bezien is christelijke politiek niet alleen nuttig en zinvol, nee, het is voor iedere christen een opdracht zich in de politiek te verdiepen. Omdat we verantwoording dragen voor het (be)stuur van de gemeente als we gaan stemmen, maar ook als we niet gaan stemmen.

Geloof en politiek

Nu zijn er altijd mensen geweest die het christelijk geloof volledig willen scheiden van de politiek. Politiek zou

een vies, aards zaakje zijn. En Gods Koninkrijk is niet van deze wereld. In het verleden kwam je deze opvatting bijvoorbeeld bij de dopersen tegen, in het heden bij een aantal zogenaamde evangelische christenen, hoewel steeds minder. In een andere opvatting staat het christelijk geloof naast de politiek. Geloven doe je op zondag, op maandag eist de dagelijkse werkelijkheid onze aandacht helemaal op. Het is met name de calvinistische of gereformeerde opvatting waarin het geloof en de politiek zeven dagen van de week met elkaar verbonden worden.

Vooral Calvijn heeft duidelijk gesteld dat de eer van God op alle levensterreinen zichtbaar tot gelding moet komen.

Groen van Prinsterer staat in deze lijn wanneer hij zegt: "Een staatsman? Nee, een Evangeliebelijder!". Hij bedoelde hiermee dat je in de politiek in de eerste plaats christen moet zijn.

Ook ds. G. H. Kersten heeft het nauwe verband tussen christendom en politiek telkens benadrukt, waardoor elke christen geroepen is om naar zijn vermogen ook op politiek terrein te strijden voor de beginselen van Gods Woord. In de Saambinder van 1 3 december 1923 schrijft hij naar aanleiding van het concentreren van alle aandacht op het kerkelijke en persoonlijke geestelijke leven: "Men bouwt aan een Chinese muur om de kerk heen".

De wereld op een afstand houden?

Het is niet de bedoeling in dit artikel een discussie te voeren over verschillende visies op christelijke politiek. Aan de hand van een aantal praktijkvoorbeelden wil ik wel proberen duidelijk te maken waarom de gemeenteraadsverkiezingen belangrijk zijn. Ook in een steeds onchristelijker wordende samenleving blijft het onze roeping de bijbelse lijnen naar de politieke praktijk te blijven trekken.

Zo juist gebruikte ik het woord onchristelijke samenleving. Sommigen onder ons ervaren deze dagelijks aan den lijve, door opleiding, woonen werkomgeving. Voor anderen is de confrontatie met deze samenleving minder direct. De eigen zuil is een soort alternatieve samenleving geworden met vaak een eigen woon-en werkomgeving. Dat kan goede redenen hebben. Als we de wereld maar niet op een afstand proberen te houden. Eén van de meest gebruikte uitdrukkingen om de houding van de christen ten opzichte van het aardse bestaan te typeren is immers: Wel in de wereld, maar niet van de wereld" (Johannes 17:16-18). Daarom moeten christenen zich fn de wereld begeven. Professor Graafland zei het ooit zo: De christelijke gemeente is apart gezet, om er voor allen te zijn". We moeten onszelf hierbij echter niet overschatten. We zijn immers alfen van dezelfde lap gescheurd. Niet in ons zelf, maar in ons beginsel ligt onze kracht. Belijden is, naar een woord van Groen van Prinsterer, "uitkomen voor de waarheid, waar de tijdgeest bezwaar heeft."

De praktijk

Een voorbeeld kan misschien duidelijk maken welke kant ik op wil. De gemeente Bodegraven wilde ter vaststelling van de uitgangspunten voor een jeugdbeleid, vooral ook de jeugd zelf hierover aan het woord laten. Op een zogenaamde jeugdconferentie mochten de jongeren hun zegje doen. Vanuit SGP-kring hadden we het vermoeden dat met name de niet-kerkelijke jeugd present zou zijn. Via de plaatselijke predikanten (catechisaties) is gepro-

beerd ook de kerkelijke jongeren op te wekken genoemde conferentie te bezoeken. Pogingen die niet zonder succes bleven. Dat kon wel van de conferentie gezegd worden. Nogal wat jongeren die nota bene al blowend binnengekomen waren, schreeuwden de anderen letterlijk weg: "Wij willen een coffeeshop!" Tot een gedachtenwisseling kwam het niet. Elke poging zinnige argumenten tegen deze schreeuwers in te brengen, werd weggehoond.

Toch waren die kerkelijke jongeren er! Ze vormden een protest tegen de mogelijke komst van een coffeeshop in Bodegraven. En de wethouder en anderen merkten op dat er ook andere meningen waren.

Drie maal drie is ieder zingt... negen,

De gemeenteraad moet beslissingen nemen over de bouw van een crematorium, het plaatsen van een zogenaamde urnenmuur, de winkeltijdenwet, talloze subsidies, vergunningen voor house-party's en vele andere zaken meer.

Raadsleden die Gods Woord als uitgangspunt nemen voor hun handelen in de raad botsen nogal eens met de opvattingen van de meerderheid. Er zijn verschillende reacties van nietchristenen op het gedrag van christen-politici. In de eerste plaats die van vijandigheid. Toen vertegenwoordigers van de protestants-christelijke partijen en kerken in Gouda zich verzetten tegen de vestiging van een crematorium bij de plaatselijke begraafplaats, antwoordde de wethouder met de opmerking dat niet-christenen bijna tweeduizend jaar onderdrukt waren. Dat mocht daarom nu wel een poosje andersom gebeuren.

Soms zie je ook een houding van meewarigheid. Christenen dateren uit de tijd van Ot en Sien of uit de tijd van opa en oma.

Maar het meeste kom je een reactie van ogenschijnlijke tolerantie tegen, ledereen moet het zijne of hare maar denken of geloven en daar een ander niet mee lastig vallen.

"Meneer Van der Schans, gaat u zondag rustig naar de kerk, maar laat mij alstublieft naar het zwembad gaan, " zo voegde een collega-raadslid me eens toe, toen ik principiële opmerkingen over dit onderwerp maakte, leder moet zijn eigen lied kunnen zingen. Individualisering noemen we dat met een dure term. Achter deze tolerantie gaat vaak grote onverschilligheid schuil. Ondanks alle onverschilligheid ten opzichte van - voor ons zo - wezenlijke zaken, zullen wij het gesprek met anderen moeten zoeken. Christelijke politiek mag nooit gelijk staan met het opkomen voor eigen belangen en organisaties. Het moet dienstbetoon aan de gemeenschap zijn. Het gesprek met de niet-christelijke medemens moet gelijkwaardig zijn, in die zin dat we samen lijden aan de gevolgen van het moderniseringsproces. Hiermee bedoel ik bijvoorbeeld de aantasting van het milieu, de anonimiteit en de criminaliteit.

Je bent voor of tegen

Het blijkt nog al eens dat neutraliteit niet bestaat. In Bodegraven vroeg de Stichting Humanistisch Vormingsonderwijs vorig jaar subsidie aan de gemeente. Nu is het zo dat in Bodegraven vanuit de Hervormde en de Gereformeerde kerk (synodaal),

godsdienstonderwijs gegeven wordt op de openbare scholen. Tot nu toe gebeurde dat altijd ongesubsidieerd. PvdA, WD en D66 juichten de verordening, waarin alle verenigingen of stichtingen die levensbeschouwelijk onderwijs op openbare scholen willen geven, gelijkberechtigd worden, toe. Op de vraag van de SGP waarom ze nooit gepleit hadden voor subsidiëring van het kerkelijk godsdienstonderwijs, werd een onbevredigend antwoord gegeven.

Een christelijke partij moet de geestelijke tegenstelling in de politiek openbaar maken. Want die was wel degelijk aan de orde in Bodegraven

en op vele andere plaatsen. Het humanisme, waarin het Godsbestaan genegeerd wordt, staat lijnrecht tegenover het christendom.

Laten we ons daarom toch niet van de wijs brengen door de opvatting dat de overheid neutraal is en geen partij kiest. Zo kiest de (landelijke) overheid ervoor alle vormen van seksueel gedrag goed te vinden. Christenen die met een beroep op de Bijbel seksuele vrijheid afwijzen, krijgen door diezelfde overheid te horen dat deze uitleg van de Bijbel niet acceptabel is. Eén ding is duidelijk: hier is een keus gemaakt, hier is gestemd.

Elke christen moet een politicus zijn

Het kan geen kwaad hier nog eens te wijzen op de onterechte associaties die de woorden politiek of partij oproepen. Daar hoor je bij of niet, daarin ben je geïnteresseerd of niet. Nee zo hoort het niet te zijn. Politiek mag geen zaak van een select gezelschap zijn. Het gaat er bij christelijke politiek om, dat de Godsregering (theocratie) zichtbaar wordt in de gedragingen van gemeenschap en individu. Dat is nogal ingewikkeld geformuleerd. Laat ik proberen het wat huiselijker onder woorden te brengen.

Behalve als raadslid, heb ik ook een keer als inwoner van de gemeente, als burger, gevraagd of bepaalde schunnige advertenties op bushokjes nu zo nodig moesten. Waarom wordt de vrouw hier zo vaak als lustobject gebruikt, en daardoor gedevalueerd? Op mijn volgende vraag of de gemeente wel meer van deze vragen kreeg, staarde de ambtenaar mij verbaasd aan...

Er zijn gelukkig ook andere voorbeelden. Van die predikant in Bodegraven die het gemeentebestuur op persoonlijke titel een brief schreef over de 'coffeeshop-affaire' en herdenkingsdemonstraties op zondag. Een mevrouw schreef een brief aan de gemeenteraad, waarin zij vroeg, waarom de meerderheid van de raad in de uitbreiding van de moskee bewilligde en zo een anti-christelijke godsdienst bevorderde. Een jongen schreef aan het college van B en W dat de house party's een bedreiging vormden voor de lichamelijke en geestelijke volksgezondheid.

5en ik mijns broeders hoeder?

Waar leef jij voor? Draait alles om jezelf? In de voorbeelden die ik hierboven noemde, is sprake van mensen die zich verantwoordelijk wisten voor hun naaste en de samenleving. Luther heeft eens gezegd dat een christen de beste staatsburger moet zijn. Het wil er bij mij niet in dat het dienen van de Heere, geen consequenties heeft voor het omgaan met Zijn Schepping. In dit artikel zijn enkele zaken naar voren gebracht die heel duidelijk met Gods geboden te maken hebben. Zoals de heiliging van de zondag en het eren van Zijn naam in het publieke en maatschappelijke leven.

Denk nu niet dat in de gemeenteraad vaak over deze onderwerpen gesproken wordt. Het gaat meestal om verkeerszaken, bestemmingsplannen, woningbouw, vandalisme, veiligheid, sportvoorzieningen en verordeningen. En zoveel andere zaken meer die geld kosten. Het consequent scheiden van afval en de verkeersveiligheid zijn zaken waar ik mij vanuit een principiële achtergrond evenzeer mee bezig wil en moet houden. Gods regering en onderhouding gaat over alle dingen. Omdat het Zijn schepping en schepsel is, moet ik er mij druk om maken. We moeten echter niet te overspannen met deze zaken omgaan. We moeten de dingen in het juiste licht blijven zien. Bid en werk. Woord en daad.

Spanningsveld

Het is in de gemeentepolitiek vaak niet hoe het volgens de norm van Gods Woord zou moeten zijn. Als we het maar als een spanning ervaren! Dat ons leven onvolmaakt en dus zondig is. Soms moet je compromissen sluiten in de politiek. Zelfs de Bijbel weet ervan. De scheidbrief van Mozes (onder andere Mattheüs 19:7) is een voorbeeld van de gebrokenheid van het menselijke bestaan. Ouders met opgroeiende kinderen ervaren dagelijks de spanning tussen ideaal en werkelijkheid. Vanuit Gods Woord zijn er echter wel grenzen. Het komt erop aan of we ons oefenen om een onergerlijk geweten te hebben bij God en de mensen (Handelingen 24:16). Oefenen wil hier zoveel zeggen als een biddende omgang hebben met Gods Woord. Als je van iets of iemand veel houdt, heb je er veel voor over. Ik hoop duidelijk gemaakt te hebben dat we verantwoordelijk zijn voor onze medemens. Ook verantwoordelijk voor de gemeentelijke samenleving. Daarom moet je op 4 maart aanstaande, bij leven en welzijn, kleur bekennen. Denk er vooral over na, dat het onmisbaar is dat Gods zegen op onze stem rust.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen