RECENSIES

John Owen: Gemeenschap met God. Uitg. j. J. Groen en Zoon, Leiden. 155 blz., prijs f 29, 95

Wie ooit dacht dat er een tegenstelling is tussen dogmatiek en geestelijk leven, moet het kostelijke boek van john Owen, Gemeenschap met God lezen. Owen, puriteins predikant die leefde van 16161-1683, combineert een grondige kennis van de Schrift met een pastorale bewogenheid. Die twee strijden niet met elkaar, maar, zo wordt duidelijk bij het lezen van dit boek, het leiden van zielen is alleen goed mogelijk wanneer dat gebeurt in getrouwheid aan de Schrift. En dat doet Owen. Telkens weer verwijst hij naar het Woord.

Zijn boek gaat over de gemeenschap met God, en hij behandelt apart de gemeenschap met elk van de drie Goddelijke Personen. De gemeenschap met God de Vader ligt in de liefde. Daarover zegt Owen: "Indien wij, als gelovigen, meer bij de waarheid (van Gods Liefde in Christus) zouden stilstaan en in het licht daarvan zouden leven, zou dat leiden tot een grote geestelijke groei in ons wandelen met de Heere God" (p.18). Keer op keer benadrukt hij dat we een negatief beeld van God hebben, alsof Hij kwaadaardig is. Waarom zijn we altijd bang om goed van de Heere te denken? Het is de satan die hierover twijfels zaait.

Bij de gemeenschap met jezus Christus gaat Owen uitgebreid in op het Hooglied. Deze gemeenschap wordt gekenmerkt door genade, en door een huwelijksrelatie. In dit verband wijst hij op de noodzaak van zelfkennis. Ook op vragen rond het gebed gaat hij in. Wat is een waar gebed? Eén belangrijk kenmerk noemt Owen: het bidden in Christus' naam is bidden naar de beloften die God heeft gegeven. Die gebeden alleen wil God verhoren, maar ook dan alleen wanneer wij ze vragen met dezelfde bedoeling als waarmee God de belofte heeft gegeven. Als we bijvoorbeeld vragen om vergeving van zonden, met de heimelijke bedoeling om door te zondigen, dan kunnen we geen verhoring verwachten (blz. 80-81). De gemeenschap met de Heilige Geest wordt ook breed uitgewerkt, naar alle facetten van het geestelijk leven.

Zo liggen vele lessen in dit boek, die geput worden uit de Schrift. Iedere bladzijde bevat wel gedeelten die het waard zijn te citeren. Tot slot viel me op dat ook Owen spreekt over de vierschaar van het geweten (blz.1 35-1 36). Bij hem is geen sprake van een eenmalige ervaring, maar iets wat 'soms' gebeurt in het leven van Gods kind: hij wordt aangevallen op zijn kindschap door satan, wet en zonde, maar "de Heilige Geest getuigt met onze geest dat wij kinderen Gods zijn". Het boek is één lange oproep aan Gods kinderen om in een voortdurende gemeenschap met God te leven. Dat het ook in onze tijd daartoe mag dienen! Apeldoorn C. j. van Linden

Dr. W. C. de Vries: Jozua, Gods belofte inzake het erfland wordt heerlijk vervuld. Uitg. Oosterbaan & Le Cointre BV, Goes. 135 pag., prijs f 30, -

De (vrijgemaakt) Gereformeerde dr. De Vries, emeritus-predikant te Zwolle-Centrum, heeft in elf hoofdstukken het boek Jozua besproken. Het is een doorlopend verhaal geworden, waarin niet alles van het boek Jozua wordt behandeld, maar wel de voornaamste feiten en gebeurtenissen. De schrijver heeft kans gezien die gebeurtenissen te vertalen naar onze tijd. Dat is de waarde van dit boek. Jammer is het dat de vrijgemaakte verbondsopvatting soms zo overheersend is. De noodzaak van de waarachtige bekering tot God ook voor de kerkmens van 1998 krijgt op die wijze geen aandacht. Dat leidt tot een zekere onevenwichtigheid. Ik wil dat illustreren met hetgeen hij zegt op de laatste bladzijde van het boek. Sprekend over de graven, zegt hij dat het uur komt dat allen die in de graven zijn, naar de stem van Christus zullen horen. Hij vervolgt dan: Zij zullen uitgaan, wie het goede gedaan heeft tot de opstanding ten leven (Johannes 5:29)". Ik denk dat voor het goede evenwicht en ter waarschuwing ook het tweede gedeelte van deze tekst hier vermeld had moeten worden: "en die het kwade gedaan hebben, tot de opstanding der verdoemenis". Lezend in het boek krijg je de indruk dat het in onze tijd alleen gaat om een confrontatie van de kerk met deze moderne wereld en dat het boek Jozua de kerk kan bemoedigen in de strijd. En dat is zeker waar. Maar de notie dat de wereld in ons hart zit, mis ik helaas. Overigens staan er in het boek vele behartigenswaardige opmerkingen. Elk hoofdstuk wordt afgesloten met een vijftal discussievragen.

ds. W. Silfhout

Robert Backhouse: Atlas van bijbelse personen en Atlas van de tempel (vertaald uit het Engels). Uitg. J. I. Groen, Leiden. 32 pag., prijs f 9, 95 per stuk

Toen ik de 'Atlas van bijbelse personen' in handen kreeg, was ik gelijk onder de indruk van de schitterende uitvoering en de prachtige kleurenillustraties. De platen vormen een aanvulling op de tekst:234 bekende personen uit de Bijbel worden kort beschreven, waarbij steeds verwezen wordt naar de bijbehorende bijbelgedeelten. Na lezing viel het gebodene me behoorlijk tegen. Zo wordt Saul bijvoorbeeld getekend als een moedige, militaire leider, een bescheiden en gelovig man. Davids zonde met Bathseba en de moord op Uria worden enorme fouten genoemd. Ook bepaalde dingen in de inleiding en de beschrijving van Jezus had ik liever anders verwoord gezien.

Dezelfde auteur schreef de 'Atlas van de tempel'. Met dit lees-en kijkboek heb ik wat minder moeite. De afbeeldingen en foto's zijn werkelijk bijzonder mooi.

Ursula Koch: Rozen in de sneeuw. Katharina Luther-van Bora, een vrouw waagt haar leven. Uitg. De Banier, Utrecht. 211 pag., prijs f 24, 50

't Is altijd een hachelijke zaak om over een historische persoon een roman te schrijven. Wat is waarheid, wat is fantasie? 'Rozen in de sneeuw' is niet een echt gebeurd verhaal, maar een roman over de vrouw van Maarten Luther. Op grond van enkele (!) haar bekende feiten laat de schrijfster zich gaan in haar fantasie. Gevolg: geen juist beeld van Katharina van Bora en nog minder van Luthers geloofsovertuiging en levensstrijd. Ter illustratie:

- Er is niets van bekend dat Katharina van Bora na haar vlucht ooit het 'Ave Maria' bad (blz. 95). Het is zelfs zeer onwaarschijnlijk.

- Minderwaardige romantiek met een seksueel kleurtje (blz. 110 en 152). Puur fantasie.

- Waar haalt de schrijfster het vandaan dat Katharina, na vele jaren Luthers onderwijs te hebben genoten, nog steeds de heiligen aanriep (blz. 189)?

Zo zouden er meer dingen te noemen zijn...

P. A. Gunst

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen