Geen ware verlossing zonder de viering van de zaterdag als sabbat?

"Het comité 'Het profetisch Woord' wil staan in de traditie van Gods verbondshandelen met Israël, zoals dat openbaar kwam in de Nederlandse Hervormde Kerk.

Wij zijn teruggekeerd naar het houden en vieren van de sabbat in onze gezinnen en bijeenkomsten; we houden dus niet meer de heidense zondag als rustdag. Naar Jezus' eigen woorden is de sabbat voor de mens gemaakt. Wij willen deze dag ook houden zoals Jezus deze dag hield. Ook heeft Jezus gezegd, dat er van Gods Wet niet één jota noch tittel voorbijgaat; de zevende dag wordt niet de eerste."

Hoe begon het?

De voorloper van de Zevende-Dagsadventisten was de Amerikaan William Miller. Deze eenvoudige boer voorspelde in 1818 dat binnen 25 jaar Christus' wederkomst een feit zou zijn. Een wonderlijk natuurverschijnsel in 1843 (een sterrenregen) versterkte deze voorspelling en velen verlieten de kerk of werden uit de kerk gezet. Na wat heen en weer gereken, bleek rekentechnisch 1844 beter te kloppen. Een exacte datum werd zelfs genoemd:22 oktober 1844. Miller bevestigde die datum. De adventisten verkochten hun bezittingen, lieten het dagelijks werk liggen en verwachtten biddend en zingend in witte hemelvaartskleding op de wederkomst. Een grote teleurstelling, dat die dag de zon onderging en de dag voorbijging.

Welke berekening?

Als basis voor de berekening gold Daniël 8:14, waar gesproken wordt over 2300 avonden en morgens tot de rechtvaardiging (herstelling). Volgens Miller gelden die avonden en morgens voor een jaar. Dus 2300 jaar na een bepaalde datum zal de wederkomst zijn. Hij stelde het beginpunt in 457 voor Christus. Toen gaf Artaxerxes het besluit om Jeruzalem te herbouwen.

Alles is hoogst willekeurig en heeft geen enkele wetenschappelijke pretentie. Velen na hem (onder ander de Jehova-Getuigen) hebben dit ook geprobeerd. De uitkomst was steeds een teleurstelling. Zo mogen we niet met Gods Woord omgaan.

Trouwens waarom nam men niet 536 voor Christus (het besluit van Kores of Cyrus) of 520 (het besluit van Darius?

En daarna...

De beweging viel uiteen, maar een kleiner groepje had de volgende dag al een verklaring voor het uitblijven van Christus. Hiram Edson zag in een visioen, dat Christus van de ene in de andere afdeling ging, want het verlossingswerk was nog niet ten einde. Die twee afdelingen in het heiligdom zouden corresponderen met het dagelijks offer en het offer dat eenmaal per jaar door de hogepriester werd gebracht. Al deze zaken zijn niet gebaseerd op bijbelteksten maar op grond van visioenen. Ellen White, een gezaghebbende vrouw in deze kringen, bevestigde dit. Uiteindelijk wordt hier het offer van Christus, eenmaal aan het kruis gebracht, miskend.

Een andere gedachte is jarenlang gehuldigd, namelijk dat na 22 oktober 1844 de genadedeur gesloten zou zijn. Dit ontleende men aan de gelijkenis van de wijze en dwaze maagden. Toen opnieuw de jaren verstreken, heeft men deze zogenaamde 'shutdoor'-theorie prijsgegeven.

Wat leren zij over de sabbat?

Niet alleen een spoedige wederkomst, maar ook het houden van de sabbat als rustdag staat hoog in hun vaandel. Miss Ellen White had hierover een visioen gekregen. Zij zag in de hemel het heilige der heiligen met de ark. In

de ark lagen de tien geboden. Het vierde gebod was met een licht omkranst. Het vieren van de sabbat moet centraal staan in het geloof. Hier ligt het centrum voor de ware religie, volgens White. Zij zien ook op grond van Daniël 7:15 en met een beroep op Openbaring 13:16 het vieren van de rustdag op zondag als een teken van het beest.

Wij kunnen hen niet met een concrete bijbeltekst overtuigen, want die is er niet. Op het apostelconvent te Jeruzalem is over deze zaak geen besluit gevallen. Wij hebben wel aanwijzingen dat de gemeenten in het Nieuwe Testament de zondag als rustdag hielden. Zoals de opstandingsdag en verschijningen van de Heere Jezus, Paulus te Troas, geld wegleggen voor de gemeente te Jeruzalem, maar deze schriftplaatsen zijn voor hen niet overtuigend.

Andere kenmerken

Wat klein begonnen is, groeide uit tot een van de meest goed georganiseerde kerkgenootschappen van Amerika. En aan kapitaal ontbrak het ook niet. Er zijn maar liefst vijftig uitgeverijen ter wereld (in ons land: Veritas en Bosch en Duin), die voor veel publiciteit zorgen. Ellen White heeft tijdens haar leven ook voor veel adviezen gezorgd met betrekking tot kleding, eten, drinken en hygiëne. Net als bij jood en moslim is varkensvlees uit den boze. In bepaalde landen drinkt men ook geen thee of koffie. Het is trouwens onder adventisten een goede gewoonte om niet te roken. Zij zijn er ook voor dat christenen onderling moeten afspreken geen druppel alcohol meer te zullen drinken. Vele ziekenhuizen, klinieken en sanatoria staan deze organisatie ten dienste. Zij hebben een eigen universiteit (in California, de Loma Linda Universiteit), en bijna dertig gezondheidsvoedselfabrieken. Op financieel gebied loopt alles ook goed: een eigen bank, verzekeringsmaatschappijen, onroerendgoedmaatschappijen enzovoort.

Hun bron van inkomsten is het tiendensysteem, dat wil zeggen, dat iedereen tien procent van het inkomen afdraagt. Op deze manier ontvingen zij in 1980 ruim drie miljard gulden.

De zevende-dagsadventisten noemen zich in verband met al deze activiteiten een multinationale kerk.

Hoe ging het in ons land?

Rond 1887 was er in Nederland een vijftal vurige aanhangers van Miss Ellen White. Wat betreft de heiligdomstheorie en de sabbatsleer waren er nogal eens verschillen. Mensen als Johan de Heer verlieten al spoedig de beweging en gingen eigen wegen. Slechts een zeer klein aantal bleef over. Tot de Tweede Wereldoorlog lag de leiding in handen van Duitse predikanten.

Na de Tweede Wereldoorlog kwamen er steeds meer initiatieven en groeide het ledental tot ongeveer vierduizend gedoopte leden. Momenteel rekenen twaalfduizend mensen zich in Nederland tot de zevendedags adventisten, terwijl wereldwijd sprake is van vijf miljoen leden en tien miljoen die zich tot de adventisten rekenen.

In Nederland hebben we telkens te maken gehad met twee stromingen. Een gedeelte dat zich wilde houden aan de oude leer van de adventisten met Ellen White als het 'lichtende voorbeeld'. De andere stroming voelde meer voor aansluiting bij de Duitse adventisten. Zij waren gematigder in hun uitlatingen. Zij excuseren zich vaak voor de al te radicale uitspraken van de andere groeperingen. H. G. van Rijn zegt "dat de krampachtige nadruk op de leerstellingen in de toekomst vermoedelijk minder zal worden."

Relatie met Jehova-Getuigen

Evenals de Jehova-Getuigen spreken de adventisten over een zieleslaap. Een onbewuste tijd tussen het uitblazen van de laatste adem en het ontwaken. Bij de dood sterft niet het lichaam, maar de hele mens.

De adventisten doen geen directe uitspraak, maar de werkelijkheid van een eeuwig gericht wordt bijna genegeerd. Een zekere R. Bruinsma zegt daar het volgende over: "Ik behoef dat niet zo precies te weten. Ik ben vast van plan niet bij deze groep te behoren."

Hoe is hun schriftgebruik?

je kunt het beroep op de Schrift het best typeren als biblicisme. Een letterlijk uitleg, zonder op het totale verband van hoofdstuk, bijbelboek en dergelijke te letten. Aan het geheel van de heilsgeschiedenis gaan ze voorbij. Of een tekst in het Nieuwe of Oude Testament staat, doet er volgens hen niet toe. Daarom eten ze geen varkensvlees. We hebben geen aanleiding te veronderstellen, dat God Zijn bedoelingen later zou hebben gewijzigd.

Bij de avondmaalsvieringen handhaven ze het typisch oosters gebruik van de voetwassing.

Geen drie sola's, maar één solo

Als we spreken van de Schrift alleen, dan gaat dat bij de adventisten niet op, want het inzicht in de Schrift ligt bij Ellen White.

Een ander sola: door genade alleen staat wel op hun visitekaartjes, maar ze zeggen dat God aan de mens de vrije keuze heeft gelaten om niet tegen hun wil in gered te worden. Hoe gaan zij om met het sola fide? Zolang zij het sabbatsgebod als onopgeefbaar achten voor het ware geloof, dan is er geen sprake van: door het geloof alleen. Want zo maken wij de vergeving der zonden door Christus' bloed afhankelijk van het onderhouden van een gebod (sabbatsgebod). J. Diepraam zegt ergens dat de drie sola's zijn vervangen door één solo: die ene dag! Er is geen ware verlossing in hun ogen denkbaar zonder de viering van de zaterdag als sabbat.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen