Ik ben milder geworden in mijn opstelling
Monica Knuist (SPH, 2e jaars)
Toen ik na het vwo in Middelharnis naar de Vijverberg ging, wist ik wel waarvoor ik stond. De Prins Maurits is een positief christelijke school, waar een breed scala aan achtergronden te zien is. Daar heb ik geleerd om voor mijn mening uit te komen. Daardoor kon ik de 'aanvallen' op de Vijverberg goed opvangen. Dat was best wel nodig, want ik werd behoorlijk geschud. Bij sommigen heerst de mening dat 'reformatorisch' synoniem is met 'klakkeloos alles van je ouders overnemen'. Dus ik werd aangesproken op allerlei uiterlijke dingen, maar ook op de uitverkiezing.
Toch heb ik bewust gekozen voor de Christelijke Hogeschool Ede. Ik doe daar Sociaal Pedagogische Hulpverlening, dus er komen veel ethische vraagstukken aan de orde. Ik vind het belangrijk om die vanuit een christelijke invalshoek te bekijken. We hebben het pas bijvoorbeeld gehad over intieme relaties tussen verstandelijk gehandicapten. Dan is het fijn als je zo'n vraagstuk bekijkt vanuit de Bijbel, ook al verschil je op andere punten wel van elkaar.
Eigenlijk komt de christelijke identiteit bij een heleboel vakken wel naar voren. Bij filosofie, psychologie, maar ook bij medische vakken.
Ik merk dat er best ruimte is voor reformatorische christenen. Dat ligt wel sterk aan je eigen opstelling. Sommigen worden niet echt geaccepteerd. Maar die hebben dan ook vaak een houding van: ik heb gelijk en de anderen hebben ongelijk. Dat is iets wat ik geleerd heb op deze school: om open te staan voor mensen met andere opvattingen. In het begin was ik veel radicaler, ik ben milder geworden in mijn opstelling naar anderen. Dat betekent absoluut niet dat ik het ook in alles met ze eens ben. Maar verschil van mening hoeft geen belemmering te zijn voor een open gesprek.
In het begin is dat 'jezelf openstellen' eng. )e denkt: als ze me maar niet meeslepen. Daar ben ik nu niet meer bang voor. Ik ervaar dat God mij vasthoudt. Ik kan reformatorische jongeren die overwegen deze school te kiezen, positief adviseren. Tenminste, als je zelf stevig in je schoenen staat. Als je 'blanco' naar de Vijverberg gaat en denkt dat je hier je mening kunt gaan vormen, dan zou ik er nog eens goed over na denken of dat wel verstandig is.
Aan de andere kant zou ik ook geen voorstander zijn van een reformatorische 'Vijverberg', je merkt hier op school door de omgang met andersdenkenden dat reformatorische mensen over het algemeen een heel eigen wereldje vormen. Dat zou je dan alleen maar versterken. Door dat isolement is er ook minder respect voor anderen.
Contact met medestudenten is tijdens schooltijd heel intensief; je moet heel veel in groepen uitwerken. En ondanks alle begrip wederzijds merk ik toch vaak een kloof in geloofsbeleving. Daarom ben ik zó blij met de studentenkring van de Gereformeerde Gemeente. Toen ik daar kwam, ging er een wereld voor me open. Allerlei vragen die tijdens de opleiding bij me opkomen, kan ik daar op tafel leggen, ledereen zit met dezelfde vragen. Je ervaart dat je elkaar dan tot steun kan zijn.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 2 januari 1998
Daniel | 36 Pagina's