Het was maar een geintje...

Dinsdagmiddag, zo tegen de klok van vieren. Ruben en Bert hangen wat rond bij de buurtsuper. Meneer De Klerk komt met z'n winkelwagentje naar buiten, tilt de boodschappentas eruit en schuift het karretje tussen de andere. Ruben stoot Bert aan. "Kijk dat gaan. Zeult met zware tassen en die dikke negerin van 'm zit lekker thuis."

Bert grinnikt en slentert op de man af. Onschuldig vraagt hij: "Hé meneer, u bent toch met een zwarrrrte getrrrrrouwd? ". Hij laat de r's flink rollen.

Meneer De Klerk wordt rood van drift, laat de tas vallen en verkoopt Ruben een schop onder zijn achterste. Daar hebben de beide heren niet op gerekend. Voordat ze van de schrik bekomen zijn, is meneer De Klerk verdwenen.

"Is tie nou helemaal... Jij vraagt iets en ik krijg de trappen. Dit pik ik niet. Kom op naar z'n huis."

Met Bert in zijn kielzog belt Ruben bij meneer De Klerk aan. Nog voordat de deur goed en wel open is, steekt hij van wal.

"Waarom schopt u mij, als hij iets vraagt? En wat is er trouwens mis met die vraag? 't Was maar een geintje!"

"Oké, oké, ik had me moeten beheersen. Een trap verkopen is niet de juiste manier om iets uit te leggen. Maar jongens, als ik ergens een hekel aan heb, dan is het aan het bela-

chelijk maken van anderen over dingen waar niemand iets aan kan doen. Ik duld geen grapjes over het donkere uiterlijk van mijn vrouw. Dat vind ik zo kinderachtig en minderwaardig. Is zij de eerste negerin die jullie in je omgeving meemaken? En als ik me niet vergis, sjouwen jullie iedere zondag naar de kerk. Leren jullie daar dan niet dat je van iedereen moet houden? Het lijkt me logisch dat ze je dat daar vertellen." "Hou de kerk er maar buiten meneer. Dat heeft er niks mee te maken. Het was gewoon een geintje. Maar ja, als u daar niet tegen ken, kennen wij er ook niks aan doen, " geeft Ruben terug. "U hoeft ons niet te schoppen en dat wil ik even vertellen. Het beste verder en de groeten aan uw vrouw."

Voordat meneer De Klerk iets kan zeggen, zijn de jongens verdwenen. "Ik moet gaan eten, we hebben vanavond 'cat', Bert, groetjes!".

"Hoi" groet Bert en slentert ook op huis aan.

"Nee, lachen joh, vanmiddag met die De Klerk, je weet wel, die met

een zwarte getrouwd is. Hij kwam de winkel uit en....".

Lawaaierig vertellen Ruben en Bert wat er die middag gebeurd is.

Ouderling Roos staat voordat de catechisatie begint, nog even met de koster te praten. Hij vangt wat flarden van het verhaal op. Niet veel, maar genoeg om er straks op in te gaan. Het is niet de eerste keer dat hij dit soort geluiden hoort.

Als het tijd is om te beginnen, dirigeert de koster de jongelui naar binnen.

"Niet veel zin in", mompelt Lia. "Iedere week hetzelfde ritueel: zingen, bidden, lezen, overhoren, uitleggen en eindigen."

"Mmm, je kan het slechter treffen" meent Annemiek. "Roos staat best open voor vragen en zo."

Een kwartier voor tijd schuift ouderling Roos z'n boeken naar de punt van zijn tafel. Direct vliegen er vragende blikken over en weer en van horloges naar de klok boven de deur.

"Daar kijken jullie van op, hè? Maar als je denkt dat je naar huis kunt, dan moet ik je teleurstellen. Vertel 's Ruben, heb je het met iemand uit jullie straat aan de stok gehad? " Vragend kijkt meneer Roos Ruben aan.

"Nou ja", schokschoudert Ruben, "die man kan absoluut niet tegen een geintje. Als je zwarrrt zegt, wordt ie al woest. Alleen omdat hij nou toevallig met zo'n zwarrrte getrouwd is. Gelijk haalt ie de kerk erbij. Ook zoiets slooms. Alsof die er iets mee te maken heeft." "En waarom denken jullie dat George niet meer in deze groep zit? " vraagt meneer Roos.

"Ik zou het niet weten. Vond er zeker geen klap aan. Of te weinig tijd", mompelt Bert er gauw achteraan als hij een frons ziet verschijnen. "Sorry Bert, volgens mij komt ie niet meer omdat jullie hem altijd uitscholden voor pinda", klinkt opeens een felle meisjesstem.

"Dat lijkt me dichter bij de waarheid, Annemiek. Wat de meesten van jullie als een geintje beschouwen, is voor George bittere ernst. Mopjes over iemands huidskleur, afkomst, uiterlijk, omstandigheden zijn geen grapjes. Vaak bedoelen jullie het niet kwetsend, maar zo komt het wel over bij degene die er het onderwerp van is. En of de kerk er niets mee te maken heeft, betwijfel ik. Die meneer bedoelde waarschijnlijk dat hij zoiets van kerkelijke jongeren niet verwachtte. Eigenlijk zou dat ook zo moeten zijn. Zoek zondag 43 van de Catechismus maar eens op. Als christen ben je verplicht de eer en het goed gerucht van je naaste te bevorderen. Wees eens eerlijk, doe je dat wanneer je geintjes maakt over George zijn huidskleur? Een mop vertelt over duffe Turken en domme Belgen? Grapjes maakt over de zwakke kanten van een docent? Zulke 'lolletjes' vallen op z'n best onder de categorie twijfelachtige humor. En laten we maar zwijgen over seksueel getinte grollen. Ook daarover is de Catechismus duidelijk; dat kun je lezen in vraag en antwoord 109. Tussen twee haakjes, zie je hoe bijde-tijds en praktisch die ouwe Catechismus is? "

"O bitter", zucht Lia, "nou raakt-ie helemaal op dreef. Zitten we hier om tien uur nog!"

"Wilde je iets vragen, jongedame Boomsma"?

"Nee hoor, geintje...uh.. ik bedoel.... het is goed."

"Nou jongelui, het is alweer tijd zie ik. Huiswerk voor de volgende keer heb je net gehoord: Catechismus vraag en antwoord 109 en 112, met de teksten die eronder staan en die uiteraard met dit onderwerp te maken hebben. Dan hopen we dit de volgende keer af te ronden en weer verder te gaan met de stof van het boekje."

"Tjonge jonge", zegt Bert als hij met Ruben naar huis fietst. "Die Roos weet overal de kerk bij te slepen. Zelfs als tie over een lolletje praat. "Yes", antwoordt Ruben. "Heeft die De Klerk toch nog gelijk!"

H.l. Ambacht

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen