De kampfolder komt eraan!

Sinds 1963 - volgend jaar dus al 35 jaar! - worden er vanuit de Gereformeerde Gemeenten zomerkampen georganiseerd. Na jaren van onstuimige groei, vooral in de zeventiger en tachtiger jaren, trad in de jaren negentig een stabilistatie van het aantal deelnemers en kampen op. Afgelopen seizoen waren er 68 kampen, ruim 2000 deelnemers en 280 stafleden.

Het ei gene

Wat is nu het eigene van onze zomerkampen? Welke doelstellingen liggen eraan ten grondslag? Van meet af aan is het de bedoeling geweest om jongeren een vakantie te bieden in een sfeer zoals ze die van huis uit gewend zijn. De kampen zijn in de eerste plaats vakantie: ontspannen en genieten van de natuur en eikaars gezelschap. Daarnaast heeft ook bezinning een plaats. Die bezinning bestaat onder andere uit het doen van bijbelstudies, de zondagse kerkdiensten, een avond met een spreker, het kampproject en niet in de laatste plaats de gesprekken. Die doelstelling is in onze tijd nog precies hetzelfde als 35 jaar terug. Het geeft onze kampen een eigen gezicht en bepaalt de meerwaarde.

Eigentijds

De ontwikkelingen hebben sinds begin jaren zestig niet stilgestaan. Was in die jaren het fenomeen vakantie in onze kringen nog vrij nieuw, in de loop van de jaren daarna is een ware vakantiecultuur ontstaan. Waren in die beginjaren vakanties in Nederland of hooguit in Duitsland en België voor velen het maximaal haalbare; tegenwoordig kom je over de hele wereld. Die ontwikkeling hebben we bij zomerkampen ook opgemerkt, jarenlang waren bijvoorbeeld kampen in Zwitserland en Oostenrijk erg in trek. We hadden jaarlijks al gauw tien kampen naar die landen. Dat ligt nu anders.

Zeker, de bergen blijven populair, maar de belangstelling is veel breder geworden. Bestemmingen in Tjechië. Frankrijk, Noorwegen en ook Israël trekken veel jongeren.

Hoe we deze ontwikkeling ook waarderen: de feiten liggen er. Voor ons als commissie Zomerkampen is het een uitdaging om enerzijds in te spelen op de ontwikkelingen en anderzijds dat te doen zonder het eigene van onze kampen aan te tasten.

We passen het aanbod aan reizen aan, we spelen in op bepaalde trends en merken gelukkig dat dit aanslaat. Grenzen worden daar getrokken waar het eigen karakter van de kampen onder druk komt te staan. Een pure zonvakantie past niet in ons aanbod. Allerlei exotische bestemmingen vallen af, al was het alleen al vanwege de hoge kosten. Reizen waar de kampstijl onder druk komt te staan, in tijdsbesteding en kleding bijvoorbeeld, komen niet in aanmerking.

Gelukkig blijft er dan nog heel veel over!

Kampjeugd

Vele duizenden jongeren hebben in de afgelopen jaren deelgenomen aan onze kampen. Velen bewaren goede herinneringen aan die tijd, ja er zijn heel wat kampen die voor mensen - om verschillende redenen - onvergetelijk zijn geworden.

Al die jaren is vanuit de commissie Zomerkampen gestreefd naar een handhaving van een bepaalde kampstijl. Dat kwam tot uiting in keuzes in het programma, in kledingregels en dergelijke. Dat viel niet altijd mee en soms moesten, eind jaren zestig, begin jaren zeventig, discussies gevoerd worden over allerlei zaken die de levensstijl betroffen. In een aantal gevallen leidde dat tot een verscherping van regels. Mede daardoor kon de stijl en de sfeer op de kampen gehandhaafd blijven.

"De jeugd van tegenwoordig"

De vraag kan gesteld worden: wordt het handhaven van die kampstijl de laatste jaren nu moeilijker? Geeft de "jeugd van tegenwoordig" op dat punt meer problemen dan vroeger? Een moeilijke vraag, maar in z'n

algemeenheid is onze jeugd natuurlijk niet anders dan de jeugd van pakweg twintig, dertig jaar geleden. Toch lijkt het er op dat er in de laatste jaren een mentaliteitsverandering is opgetreden. Een verandering die merkbaar wordt in de houding en het gedrag van deelnemers. En dan praten we - voor alle duidelijkheid - over jongeren beneden de achttien jaar.

Dat is iets dat ons zorgen baart. En belangrijker dan de vraag of dat nu erger is dan vroeger, is de vraag wat we met elkaar eraan kunnen doen. Met "elkaar" wil zeggen: deelnemers, ouders, gemeente en kampstafleden.

"Ik"

Hoe is die mentaliteitsverandering, die we menen op te merken, nu te omschrijven?

Het lijkt erop of jongeren meer dan vroeger op zichzelf gericht zijn. Een kampweek is dan ook hun vakantie, waarbij de kampstaf dan ook niet in de eerste plaats leiding geeft, maar vooral de voorwaarden moet scheppen om hen een fijne vakantie te geven.

Dat betekent dat bepaalde regels als knellend en ook als onterecht worden ervaren; dat belemmert hen immers in het plezier maken? ! Ook het oog hebben voor anderen in de groep komt dan onder druk te staan, want het gaat er toch om dat ik het naar m'n zin heb. In zo'n sfeer wordt het voor een staf moeilijk om regels te handhaven rond bijvoorbeeld het op tijd gaan slapen en alcoholgebruik. En dat maakt het leidinggeven aan een zomerkamp minder leuk, kan het zelfs tot een zware opgave maken.

Wij

Hoe moeten we ons opstellen tegenover deze ontwikkelingen? Als commissie willen we hierop zeer alert blijven. De bestaande regels willen we onderstrepen en op een enkel punt aanscherpen. Dat wil zeggen dat er op tijd geslapen moet worden en geen nachten overgeslagen worden, zoals bij de laatste kampnacht weieens gedaan wordt. Dat wil verder zeggen er op - 16 kampen geen alcohol gedronken wordt, en bij +16 kampen één alcoholische consumptie per dag, verstrekt wordt door de staf. Wanneer jongeren zelf alcohol inslaan en op de kamers nuttigen, worden zij, na één waarschuwing, van het kamp verwijderd.

De eigen stijl van onze kampen moet ook tot uitdrukking komen in de kleding van de deelnemende jongeren waarbij voor de meisjes geldt dat het dragen van een rok regel is.

Denk jij als jongere dat je je niet aan deze regels kunt houden? Schrijf je dan maar liever niet in, je brengt jezelf en anderen in problemen.

Dat klinkt allemaal wat onvriendelijk. We willen echter de fijne sfeer en de eigen stijl van onze kampen vasthouden. En daarvoor zijn regels nodig. We hopen verder dat door het bezig zijn met Gods Woord ook noties als het oog hebben voor elkaar, het op een bijbelse wijze met elkaar omgaan en het niet op de eerste plaats zetten van eigen wensen en behoeften, aan jongeren doorgegeven worden. Maar dit alles is niet alleen een zaak van de commissie. Ook de ouders thuis hebben hun verantwoordelijkheid. Hoe laat u uw kind op kamp gaan? Weet u wat er mee gaat in de koffers en tassen? Beseft u dat u ook in dit opzicht een verantwoordelijkheid hebt tegenover anderen? We hopen van harte dat u als ouders achter ons staat en ons in deze zaken steunt, juist ook in het belang van uw kind en dat van anderen.

Mineur?

We mogen dit artikel niet in mineur eindigen. Het gevaar is altijd aanwezig dat bij het aan de orde stellen van bepaalde punten, het lijkt alsof er alleen maar problemen en zorgen zijn. Dat is ook wat zomerkampen betreft beslist niet waar. Verreweg de meeste kampen verlopen gewoon goed .

Het is een groot voorrecht dat we met zoveel jongeren zomerkampen kunnen houden. In een vakantiesfeer van ontspanning en genieten, maar ook in een sfeer waarin Gods Woord open mag gaan als kompas voor het leven, maar bovenal als kracht Gods tot zaligheid. Zo bezien zijn onze zomerkampen een kostbare zaak. En daarmee moeten we erg zuinig zijn. Dat vraagt inzet: van de jongeren zelf, hun ouders en van ons vanuit het jeugdwerk. Maar dat is alleszins de moeite waard.

Het volgende nummer van Daniël, met de kampfolder, is gedateerd op vrijdag 2 janauri, maar gaat in verband met de jaarwisseling reeds maandag 29 december op de post. je kunt hem dus reeds 30 of 31 december in de bus verwachten.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen