Opnieuw beginnen

Goed te willen doen

De apostel Paulus spreekt in Romeinen 7 over het leven van een christen. Het leven van een christen is een strijdend leven. Elke ware christen heeft te strijden tegen veel vijanden. Er zijn vijanden van buitenaf af die hem of haar proberen te verleiden. Denk aan satan, de grote verleider, die elke jongere van God probeert weg te trekken. Denk ook aan de wereld om ons heen met z'n zuigkracht op ons hart. De zonde komt echter niet alleen van buitenaf op ons af, ze werkt ook in ons. De zondige prikkels en verleidingen die van buitenaf op ons afkomen, vinden een voedingsbodem in ons hart. Tegen deze vijanden moet een strijd gestreden worden. Hoe moet dat? Hoe kan dat? Uit onszelf? In eigen kracht? Ook jonge mensen worstelen daar mee en komen er vaak niet uit. Misschien is dat in jouw leven ook wel zo. Telkens opnieuw proberen te strijden tegen een boezemzonde en dan toch weer verliezen. Het lukt niet om de zonde te overwinnen, je hoort dan weieens zeggen: "Ik wil wel, ik zou het gebod wel willen houden, maar in de praktijk lukt het niet. Ik kan het niet. Er komt niets van terecht". Als we de woorden van Paulus zó uitleggen zitten we op een verkeerd spoor.

Wij kunnen geen goed doen

In Romeinen 3 schrijft Paulus over het zondebestaan van een mens buiten Christus: Er is niemand die verstandig is, er is niemand die God zoekt" (vers 11). Wij staan schuldig ten opzichte van Gods heilige wet (vers 19). Wij hebben allen gezondigd (vers 20). En in Romeinen 7:14 zegt de apostel: Ik ben vleselijk, verkocht onder de zonde". Niemand zal door goed te doen, behouden worden. Het goede is er immers niet. Ik ben totaal verkocht onder de zonde. En nu kan ik m'n best gaan doen, in eigen kracht gaan strijden, om er achter te komen dat het niet lukt. Begrijp je dat je er niet uitkomt als je zó de woorden van Paulus uitlegt. Paulus bedoelt niet te zeggen: ij moet je best doen en als het niet lukt dan heeft de Heere er wel begrip voor dat het verkeerde er ook is. Nee. Paulus tekent in Romeinen 7 dat de zonde telkens levend wordt als de wet ons als een spiegel wordt voorgehouden. "Want", zegt hij, "ook had ik de begeerlijkheid niet geweten (zonde te zijn), indien de wet niet zeide: ij zult niet begeren" (vers 7). De tucht van Gods wet is nodig om ons innerlijk te overtuigen van zonde en om ons te doen vluchten tot Christus. Alleen in Zijn kracht kunnen we strijden tegen de zonde. Zó spreekt Paulus over de inwendige strijd.

Voor zijn bekering leefde Saulus in de zonde, hoewel je dat aan de buitenkant niet zou zeggen. Hij leek zo onberispelijk, hij kende de wet en de profeten en probeerde in eigen kracht de wet te onderhouden. Na zijn bekering wordt dat anders. Er komt een strijdend leven. Paulus leert af te zien van eigen kracht. Hij kan alleen roemen in het werk van Christus. En dat nu wordt op Jezus' school geleerd. Maar, zeg je, hoe zit het dan met het goede waar Paulus over spreekt? Hij zegt toch ook: Als ik het goede wil doen..." (vers 21)? Dat goede wijst op een wandelen naar de Geest (Romeinen 8:1). De nieuwe mens is geen gewillige slaaf van de zonde. De nieuwe mens kan overwinnen door de Geest Gods Die in hem is. Zo wordt zijn inwendige mens vernieuwd. Zonder bekering is het onmogelijk om goed te doen, maar genade doet het verkeerde overwinnen.

Te ver gegaan?

Kun je nog opnieuw beginnen als je te ver gegaan bent? Als je al voor je huwelijk gemeenschap hebt gehad is dat allerminst een vrijblijvende zaak. Helaas wordt dat vaak te weinig beseft.

Er gebeurt immers iets tussen twee jonge mensen dat in feite niet meer ongedaan gemaakt kan worden. Als je samen het huwelijk ingaat, draag je dat met je mee. En als de verkering uitraakt, overschaduwt het een volgende verkering. Je wilt immers graag uniek zijn voor elkaar. Maar je bent het niet meer. Vooral meisjes kunnen daar veel verdriet van hebben. Jongens beleven dat vaak weer anders, misschien wel minder intens. Wat kan een meisje er mee tobben als de verkering uitraakt. Eigenlijk hoor ik bij de jongen met wie ik te ver ben gegaan. Wat kan het een schuldgevoel geven en een probleem in een nieuwe verkering. Toch is er bij de Heere altijd een nieuw begin mogelijk. Dat is geen goedkope genade. Als je gaat zien dat je tegen de Heere gezondigd hebt, wordt het een wonder dat Hij

jouw zonden wil vergeven. Dan wordt het echt een wonder dat Zijn bloed reinigt van alle zonden, ook op het terrein van het zevende gebod.

En naar elkaar toe kan het toch ook goed komen. Als je naar elkaar toe belijdt dat het verkeerd was, dan is een nieuw begin mogelijk. In een nieuwe verkering zul je er eerlijk mee voor de dag moeten komen, wil het niet altijd een last voor je blijven. En als je samen tot een huwelijk komt, dan is het goed om in een pastoraal gesprek eerlijk te belijden dat deze zonde er was in jullie verkeringstijd. Samen mag je dan de Heere om vergeving vragen. Dan kan je trouwdag een nieuw begin zijn. Daar mag je horen dat de Heere aan jullie in je huwelijk Zijn hulp en Zijn bijstand wil bewijzen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen