Het is al weer even geleden
Het is al weer even geleden dat jullie een actie hebben gehouden voor Albanië. Wij, maar zeker ook de Albanezen, zijn het niet vergeten! Mede, «loor het geweldige bedrag mogen we doorgaan met het geven van hulp aan bejaarden, gehandicapten en alleenstaanden.
Ik denk aan die twee*oude zussen van tachtig jaar die in Dèlvino wonen. Hun twee kamertjes en de vloer is zo gammel dat ik niet dicht bij een ander durf te gaan staan vanwege instortingsgevaar, in het verleden zag men deze oudjes regelmatig in de vuilnis scharrelen, zoekend naar resten die de honden over het hoofd hadden gezien. Dankzij jullie bijdrage is het mogelijk hen te helpen.
Ook kunnen we nu plannen maken om een aantal 'huisjes' te renoveren.
Onlangs vroeg een Albanees mij: 'Hoe is het toch mogelijk dat mensen zoveel geld geven om ons te helpen? Zijn eigen ervaring was dat mensen die geld hadden dat alleen maar gebruiken om hun macht te vergroten of om hun zakken nog verder te vullen. Ik heb verteld dat dit geld is gegeven door jongelui die op een kamp dit hebben ingezameld om daarmee aan hun naasten te denken die het veel minder hebben. Maar ook dat materiële rijkdom zo relatief is en dat je pas echt rijk bent door Gods genade. Ik hoop dat jullie in jullie gebeden aan de (niet-)christenen in Albanië blijven denken! Na de Heere heel hartelijk dank!
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 5 december 1997
Daniel | 32 Pagina's