JBGG cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van JBGG te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van JBGG.

Bekijk het origineel

De kerk waarin ik jong ben

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

De kerk waarin ik jong ben

Verwondering en verootmoediging

4 minuten leestijd

Dit najaar is het negentig jaar geleden dat het kerkverband van de Gereformeerde Gemeenten, zoals wij dat nu nog kennen, is ontstaan. Om precies te zijn: op 9 en 10 oktober 1907 kwam de eerste synode in Rotterdam bijeen. Over deze eenwording vanuit twee groepen van verstrooide gemeenten (de Ledeboerianen en de gemeenten onder het kruis) wordt geschreven in het nieuwe JBGG-boekje 'De kerk waarin ik jong ben'.

Eenheid en werkzaamheid

Ds. C. H. Kersten vervulde een belangrijke rol bij deze vereniging, die overigens gevolg was van een in feite reeds eensgeestes zijn. Daarna is er veel gebeurd. Men moest leren kerkordelijk te denken en te handelen. Kersten, en anderen met hem, gaf krachtig leiding. De gemeenten werden werkelijk een eenheid, er kwam een theologische opleiding voor de predikanten, een kerkelijk blad dat samenbond en nog samenbindt. Zendingswerk en evangelisatiearbeid werden ter hand genomen; jeugdwerk kwam van de grond en kreeg een vertrouwde plaats. Samen met anderen werd veel gedaan op het terrein van het onderwijs. Zo zou meer te noemen zijn.

Eenheid, die niet bleek en niet bleef

Ook waren en zijn er verdrietige dingen. In 1907 ging ds. L. Boone toch niet mee: het begin van de Oud Gereformeerde Gemeenten. In 1953 viel een droeve scheiding; de Gereformeerde Gemeenten in Nederland ontstonden. Helaas werden scheuren niet geheeld, maar werden en worden verschillen nodeloos vergroot. Over deze dingen wordt eerlijk en ingetogen geschreven.

Wat mij bijzonder trof in dit boekje is dat de geestelijke zaken zo ruime aandacht en goede verwoording krijgen. Uitermate belangrijk is dat, juist ook in onze tijd en voor onze jongeren. Oppervlakkigheid en allerlei invloeden op godsdienstig terrein zijn onder hen merkbaar. Daarom temeer ben ik met de inhoud van deze uitgave verblijd; 'k hoop dat onze jongeren er echt kennis van nemen. Over de ons omringende kerkverbanden wordt op een eerlijke en heldere wijze geschreven. Er is ook geen enkele reden tot zelfverheffing en het schimpen op anderen. Anderzijds mogen inderdaad wezenlijke verschillen niet verdoezeld worden. Van mij had ook aandacht aan de Gereformeerde Kerken Vrijgemaakt gegeven mogen worden.

Ruime verspreiding aanbevolen

Het boekje, dat eigenlijk als Mivo-schets in de nu lopende jaargang verscheen, is ook in een algemene editie uitgegeven. Zo kan het boekje ruime verspreiding krijgen. Van harte hoop ik dat dit gebeurt. Kerkenraden, verenigingen, ouders hier is een uitgave die u uw jongeren en uzelf niet mag onthouden. De redactiecommisie, ds. Golverdingen, die er bijzondere bemoeienis mee had, en de jeugdbond hebben ons een goed stuk werk geleverd. Het is mij een vreugde dit boekje te mogen bespreken en aanbevelen. Er spreekt liefde tot de kerk uit, en vooral tot het werk des Heeren. Liefde ook tot de leer, tot de eenvoud van de vreze des Heeren en het werk der genade. Liefde ook tot (de historie van) de gemeenten waarin de Heere ons plaatste. Die liefde, zonder dat deze tot kerkisme leide, maar met oog en hart voor wat de Heere ook elders nog doet, worde aan onze jongeren voorgeleefd en bijgebracht.

Verootmoediging

De Heere zegene deze uitgave. Hij werke onder ons, vooral ook onder onze jongeren. Hij is de Getrouwe van Wie alleen verwachting kan zijn. Bij ons in de Gereformeerde Gemeenten is zoveel zonde en tekort, verwarring en verwereldlijking, oppervlakkigheid en zelfgenoegzaamheid (wat bij anderen is, beoordeel ik in deze niet). Laten we bij ieder woord eens stil zijn... Wat een schuld; de Heere zou Zich rechtvaardig van ons kunnen terugtrekken. Wij mogen wel vrezen en Hem smeken om ontferming temidden van Zijn toorn. Verootmoediging past ons; ook over de nog steeds voortdurende gebrokenheid van Gods Kerk in Nederland. Een gebrokenheid die niet eerst in 1907 begon, maar toen helaas ook niet ophield. De Heere moge opstaan over heel Zijn Kerk in Nederland. Hij wekke Zelf Zijn vreze en plante het geloof, en Hij versterke. Dat Hij ook over de kerk in de openbaringsvorm opstond en bijeen bracht wat bijeen hoort...

Verwondering

Maar, o wonder, de zaak van de Kerk is gelukkig niet van mensen afhankelijk. De Heere gaat door om Zijn welbehagen door Geest en Woord te volvoeren om Christus' wil. Dat is in de achterliggende negentig jaar gebleken, ook onder ons. Past ons niet stille verwondering over 's Heeren goedheid en werk ondanks onze afmakingen? Hem alleen de eer voor de wonderen der genade die Hij werkte, soms in zaken die de aandacht kregen, vooral in Zijn werk in harten en levens van mensenkinderen.

N.a.v.: De kerk waarin ik jong ben. Uitgave van de Jeugdbond Gereformeerde Gemeenten, Postbus 79, 3440 AB Woerden. Tel. (0348)4185 87. Prijs f 7, 50.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 7 november 1997

Daniel | 32 Pagina's

De kerk waarin ik jong ben

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 7 november 1997

Daniel | 32 Pagina's