JBGG cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van JBGG te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van JBGG.

Bekijk het origineel

De laatste ure

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

De laatste ure

4 minuten leestijd

Kinderkens, het is de laatste ure. 7 johannes 2:7 8in deze korte aanspraak geeft Johannes, de apostel der liefde, zulk een gevoelvolle, getrouwe, maar ook ernstvolle vermaning aan de Kerk des Heeren. Bijzonder heeft de apostel hierbij het oog op het laatste der tijden, op het eind der eeuwen, wanneer bange dagen voor de Gemeente zullen aanbreken. Immers hij spreekt in het vervolg van de antichrist de grote bestrijder van Christus lezus.

Kinderkens, het is de laatste ure. 7 johannes 2:7 8

Het is die antchrist, die in het verbond met satan als de zoon des verderfs zich verheffen zal boven al wat God genaamd wordt en zichzelf zal vertonen, dat hij God is.

Welk een bange tijd zal dat zijn op deze wereld voor een volk, dat God leert vrezen en Hem alleen begeert te dienen en de knie voor Koning Jezus mag leren buigen. Het zal de laatste ure zijn!

De laatste ure voor deze wereld, die aan de ene zijde zich baadt in weelde en overdaad en aan de andere zijde verkommert van armoede en ellende.

De laatste ure voor deze wereld, die haast om de maat der ongerechtigheid vol te zondigen.

De laatste ure voor het goddeloze Babel, waarbij de wereld in het boek der Openbaring vergeleken wordt en waarvan spoedig gelden zal: "Wee, wee, de grote stad, die bekleed was met fijn lijnwaad en purper en scharlaken en versierd met goud en met kostelijk gesteente en met paarlen; want in één ure is zo grote rijkdom verwoest".

O aangrijpende gedachte, ontroerende vermaning, dat alle heerlijkheid en begeerlijkheid van deze voorbijgaande wereld spoedig zal weggegaan zijn. Voorwaar, de laatste ure is aangebroken voor de wereld, maar ook voor de wereldling, die zijn hart verloor in de schat van deze wereld. Spoedig gaan wij met haar onder en zal het dubbele wee ook voor ons gelden, inzonderheid over degenen, die onder het licht van het Evangelie de nodiging tot de zaligheid veracht hebben. O, laat ons gedurig leven alsof het onze laatste ure is! Wij brengen toch onze jaren door als een gedachte en onze levensdagen vlieden als een schaduw heen. Hoe worden wij er dag op dag bij bepaald dat ons leven hoogst onzeker en broos is. Hoevele levens van ouderen, maar ook van jongeren, worden in onze dagen plotseling afgesneden door rampen en ongevallen.

Ontstellend groot is het aantal doden van week tot week alleen al in ons kleine land. Maar niet alleen tengevolge van ongevallen, ook langs andere wegen (denk aan korte, plotselinge of langdurige slepende ziekten) worden wij gevoerd naar onze stervensure.

Ja, vaak is het niet meer dan een laatste zucht en de tijd van een mens gaat over in de eeuwigheid. En gewis, velen gaan wel onvoorbereid, maar niet ongewaarschuwd die eeuwigheid tegemoet. Zo wij op aardse reizen ons begeven, we zorgen stipt dat onze papieren gestempeld en in orde zijn om - zo nodig - de grens te passeren. Maar vraag jezelf toch af: is mijn paspoort gestempeld en getekend, wanneer ik straks de grens van (even en dood moet overschrijden en het land van mijn eeuwige bestemming moet binnengaan? De laatste ure zal zo'n gewichtige beslissing geven. Want waar de boom valt, hetzij naar het noorden of naar het zuiden, in de plaats waar hij ligt, daar zal hij eeuwig wezen.

Hoort dan wellicht de laatste vermaning je toegeroepen op de meest liefdevolle, op je behoud aangelegde, wijze: "Kinderkens, het is de laatste ure". Hoeveel kinderen des koninkrijks zullen buitengeworpen worden, dewijl zij deze vermaning zorgeloos en achteloos verwierpen en hun tijd verbeuzelen in 't spel der wereld. O wonder, zo wij door genade een kinderhart ontvingen door geboorte uit God, zo wij Zijn stem leerden verstaan, Zijn hand ons leidde, Zijn Geest ons toebereidde en ons Christus deed zoeken met de dingen, die boven zijn. Om wakende te zijn in deze bange en donkere tijd. Om uit te zien met kinderlijk verlangen naar die dag der verlossing, de ure van ontbonden te wezen en met Christus te zijn, wat verreweg het beste is. De laatste ure van mijn eigenlievend ik, van satans geweld, van 's werelds list, van zondelust, van kruis en druk. Dan breekt de eeuwige dag aan, de dag der zaligheid in God Drieënig.

Dan zal ik juichend stem en snaren Ten roem van Zijne goedheid paren, Die, na kortstondig ongeneugt, Mij eindeloos verheugt.

wijlen ds. D. Hakkenberg

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 10 oktober 1997

Daniel | 32 Pagina's

De laatste ure

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 10 oktober 1997

Daniel | 32 Pagina's