Een zwarte dominee in de klas

Haar nieuwe bruine laarsjes, waar ze al zolang om gevraagd heeft. En trouwens, als ze ze aan de kraampjesmarkt geeft, hebben die kinderen er nog niks aan. Dan koopt iemand van school ze. Toch moet Marijke er steeds aan denken. Zij heeft nog wel een paar schoenen. Als ze gepoetst zijn, zien ze er ook nog best netjes uit. Zal ze dan toch maar haar nieuwe schoenen geven voor een meisje in het weeshuis? Ze zucht ervan. Eigenlijk wil ze het niet, maar dan was het juist een offer, zei de juf.

Ineens bukt ze zich, doet haar veters los en trekt ze haar schoenen uit. Of zou het raar zijn?

Maar niemand hoeft het toch te weten? Als ze ze stiekem bij de dominee op de stoep zet, met een briefje erin dan weet verder niemand er vanaf. Dan kan de zwarte dominee ze meenemen naar zijn dorp. Het is al een beetje donker als Marijke even later stilletjes het paadje oploopt van de pastorie. Gelukkig heeft Willekes moeder de gordijnen al dicht gedaan. Niemand mag het weten.

In de schoenen zit een briefje. "Voor een meisje in het weeshuis op blote voeten, " heeft Marijke er op geschreven. Dan weet de zwarte dominee vast wel wat ze bedoelt. Vlug hangt ze de tas aan de knop van de voordeur. Dan komt iemand hem vanzelf wel tegen. Gauw loopt ze het paadje weer af en loopt ze langzaam weer naar huis. Ze voelt zich wel wat verdrietig. Ze was ook zo trots op haar nieuwe schoenen. Maar vreemd; ze voelt zich toch ook een beetje blij. Het is toch ook wel fijn om te 'offeren'. Een meisje met blote voeten zal vast blij zijn met haar mooie bruine laarsjes!

Onder het avondeten staat Marijkes mond geen ogenblik stil. Er is ook zoveel over vandaag te vertellen. Over haar bruine laarsjes praat ze maar niet. Want... wat zou moeder er eigenlijk van denken? Zou die het wel goed vinden dat ze zomaar haar nieuwe laarsjes weggegeven had?

Nou ja, zómaar... het was toch echt een óffer geweest. Ze praat maar vlug over iets anders. Want ze heeft nog een plannetje bedacht waar ze geld mee kan verdienen. Moeder heeft beloofd om te helpen als de kleintjes op bed liggen en de vaat gedaan is.

Even later zit Marijke met moeder aan de grote tafel. De tafel ligt bezaaid met knipsels en poëzieplaatjes. Het ene plaatje ziet er nog leuker uit dan de andere. Moeder knipt uit gekleurd papier mooie rechte stroken, waar Marijke plaatjes op mag plakken. Het is een leuk karweitje om plaatjes uit te zoeken. Als er aan twee kanten van de strook plaatjes geplakt zijn, doet moeder er plakplastic omheen. Dan is het een mooie boekenlegger. Het is echt gezellig om zo met moeder te knutselen.

Als de bel gaat en vader de deur open gaat doen, komt oma de kamer binnen. Ze is gelijk enthousiast als Marijke vertelt van de actie voor het weeshuis. "Ze kosten maar een gulden", zegt Marijke trots. Oma zoekt meteen een paar boekenleggers uit. "je moet morgen maar even geld komen halen, dat heb ik nu niet bij me. Ik kom om een bakje koffie maar er komt direct een koopvrouw op me af, " zegt oma plagend.

(wordt vervolgd)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen