Een zwarte dominee in de klas

Alle lelijke vieze dingen zijn bedekt door de witte sneeuw. Zo kan het bloed van de Heere jezus alle lelijke zwarte zonden bedekken. Dan is er niets meer van te zien. Dat hebben we allemaal nodig. Vraag er maar veel om!"

Als de beide dominees naar een volgende klas gaan, praat iedereen in groep 5 door elkaar. De juffrouw moet wel twee keer klappen voordat iedereen weer stil zit en luistert.

"Er is veel geld nodig voor de zending", zegt de juf. "We gaan met de school een actie houden voor het weeshuis in het dorp van dominee Samboka. De zwarte dominee blijft nog twee weken hier. Dan willen we het geld meegeven. We moeten er dus gelijk aan beginnen. Het is woensdag, dus jullie kunnen vandaag direct aan de slag. je mag zelf weten hoe je geld wilt verdienen. Maar vraag wel thuis eerst of het mag. Volgende week woensdagmiddag houden we in de grote gymzaal een kraampjesmarkt. Van iedere groep is er een kraampje waar spullen verkocht worden. Je mag zelf iets kopen of iets van jezelf geven. Maar als je iets geeft, moet je het met je hart geven. Dan is het een offer. Als je iets geeft wat jezelf toch niet mooi vindt of wat al stuk is, dan heb je het eigenlijk niet met je hart gegeven." ledereen begrijpt wat de juffrouw bedoelt. Ze praten en fantaseren al druk en maken de wildste plannen.

Het kost de juf dan ook flink veel moeite om het weer stil in de klas te krijgen.

Gelukkig klinkt al gauw de bel door het schoolgebouw en ziet de klas er binnen een paar minuten stil en verlaten uit.

Trring! Marijke drukt bij de buurvrouw op de bel. "Wilt u bloemen voor het weeshuis kopen in het dorp van de zwarte dominee? " Even later loopt ze met twee gulden vijftig rijker het paadje weer af. In haar arm houdt ze een mand met bosjes bloemen. Moeder heeft de grote struik met gele bloemetjes bijna leeg geknipt en er leuke kleine bosjes van gemaakt. Het zijn echte voorjaarsbloemen, en iedereen vindt ze mooi.

Al gauw is het mandje van Marijke leeg. Wat zou ze nog meer kunnen doen?

"Ga je slaapkamer maar afstoffen, " zegt moeder, "dan krijg je van mij een gulden. Die kun je er ook bijdoen. En daarna heb ik nog wel wat taakjes voor je."

Marijke zit op haar bed. Ze kijkt eens om haar heen. Wat zou ze kunnen geven voor de kraampjesmarkt? Een boek? Een spelletje? Die nieuwe puzzel met duizend stukjes? Daar is toch een stukje van kwijt.

O nee, het mocht niet stuk zijn. Hè, wat lelijk dat ze dat nou even dacht. Ze krijgt er zomaar een kleur van. Wacht ze heeft wel een paar barbiepoppen. Daar speelt ze maar zo weinig mee. Of zou dat geen offer zijn? Iets waar jezelf niet meer zo vaak mee speelt.... Maar ze zijn nog wel heel mooi! Iemand wil ze misschien wel voor tien gulden kopen! Hè, moeilijk hoor, om iets te 'offeren'.

Ze speelt eens met de veters van haar schoenen. "Mooie schoenen hebben jullie, " zei de zwarte dominee. Onze kinderen hebben geen schoenen. Geen schoenen? Moet ze dan haar schoenen geven? Het flitst door haar gedachten. Nee hoor, dat doet ze niet.

(wordt vervolgd)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen