Vergeven en vergevingsgezindheid

Het bijbelwoord dat de vraagsteller aanhaalt, vindén we in Mattheüs 5:44. Laten we beginnen met eerst eens naar het verband van deze schriftplaats te kijken.

Ook de 'kleine' zonden

De Heere jezus legt daar de wet uit. Of beter: de Heere Jezus brengt correcties aan op de Joodse uitleg van verschillende delen van de wet. Heel scherp en ontdekkend is Zijn onderwijs. Als het over het zesde gebod gaat, kunnen we niet zeggen dat we vrijuit gaan als we maar nooit een (poging tot) moord begingen. "Doch Ik zeg u zo wie te onrecht op zijn broeder toornig is, die zal strafbaar zijn..."

Verschil tussen rechtspraak en privé

Ook andere correcties brengt de Heere Jezus aan. De Joden zeiden: "Oog om oog en tand om tand." "Maar Ik zeg u dat gij de boze niet wederstaat; maar zo wie u op de rechterwang slaat, keer hem ook de andere toe."

Iemand stelt misschien bij deze uitleg van de Heere Jezus de vraag: Maar zo staat het toch wel in het Oude Testament? " Inderdaad staat dit zo in Exodus 21:24. Maar heel belangrijk is dat we daarbij bedenken dat dit richtlijnen waren voor de rechtspraak. In vers 22 staat dan ook: En hij zal het geven door de rechters". In het persoonlijke leven gelden heel andere lijnen. Dan is van toepassing: Gij zult niet wreken, noch toorn behouden; gij zult uw naaste liefhebben als uzelf."

Dat benadrukt de Heere Jezus. Overigens stond dit ook reeds in Leviticus 19:18. Maar de Joden gaven zo hun eigen uitleg bij veel schriftgedeelten. Daarop past de Heere Jezus correcties toe.

Vergeven, maar niette snel

Wanneer we wat meer op de gestelde vraag letten, wil ik graag enkele dingen naar voren brengen.

Inderdaad is het zo dat er pas vergeving geschonken kan worden, wanneer er om gevraagd wordt en er berouw getoond wordt.

Toch zou ik daar wel bij willen opmerken dat we verschil moeten maken tussen vergeven en vergevingsgezind zijn. Vergeven is iets dat tussen twee mensen gebeurt en dat kan pas gebeuren onder de genoemde voorwaarden. Wanneer we die voorwaarden niet in acht nemen, zouden we te snel zonden toedekken en onrecht laten voortbestaan. Dat zou onjuist zijn: er moet ook recht gedaan worden.

Vergeven - vergevingsgezind zijn

Vergevingsgezind zijn moeten we hier echter wel van onderscheiden. Iemand die onrecht is aangedaan, kan bij zichzelf tot de bereidheid komen de ander te vergeven. Maar misschien vraagt die ander niet om vergeving, of is hij reeds overleden. Dan toch kan iemand tot de gezindheid komen bereid te zijn om te vergeven. Het kan goed zijn hieraan uiting te geven. Bijvoorbeeld tegenover een hulpverlener of een ambtsdrager. Soms kan het ook bevrijdend werken om deze vergevingsgezindheid op te schrijven.

Een voorrecht te mogen vergeven

Vergeven, of beter: vergevingsgezind zijn, is namelijk niet alleen een bijbelse opdracht. Vergeven heeft ook iets heel rijks; het werkt bevrijdend. Het is goed om daar ook op te wijzen. Wanneer de Heere jezus zegt: "Hebt uw vijanden lief", dan plaatst hij dat in een verband.

"Opdat gij moogt kinderen zijn van uw Vader, want Hij doet Zijn zon opgaan over bozen en over goeden en regent over rechtvaardigen en onrechtvaardigen."

Roeping en gave

Inderdaad komen dingen in zo'n ander licht te staan wanneer we oog krijgen voor wat wij ons waardig maken en wat de Heere ons nog geeft. En ook: hoeveel moet ons niet vergeven worden? Zouden wij dan ook een ander niet willen en moeten vergeven?

Zelfverloochening en vergevingsgezindheid zijn in dit licht christelijke roeping. Het zijn tevens genadegaven. In Zijn algemene goedheid geeft de Heere nog dat deze goede zaken onder mensen gevonden

worden. We moeten er naar staan en er maar veel om bidden; want zulke goede eigenschappen en gezindheden hebben wij immers niet van onszelf.

In het licht van Christus' offer

En als we door de Heilige Geest leren wie wij zijn voor Gods aangezicht en we krijgen door het geloof oog voor de genade Gods in Christus, zouden we dan niet vergevingsgezind willen zijn? Wat heeft het Hem gekost om zondaren te bevrijden. We mogen wel veel bidden of de Heere ons deze dingen Zelf wil leren en schenken.

Grens niet altijd even scherp

Wanneer we het over vergeven hebben, denken we meestal aan een slachtoffer en aan een dader. Soms is er inderdaad sprake van twee duidelijk te onderscheiden partijen. Het is in de praktijk echter ook nog al eens zo dat dit onderscheid niet helemaal zo zwart wit is aan te brengen. Vaak is het zo dat waar iets mis gaat, beide partijen wel enige schuld hebben. Als dat zo is, dan moet dat de vergevingsgezindheid bij de meest benadeelde zeker versterken. Overigens is ook dan in de praktijk nog niet alles zo maar opgelost.

Lijden als christen

Petrus wijst ons erop dat het voor een kind van God een eer is verdrukking te lijden om Christus' wil. Wanneer we als een kwaaddoener of vanwege eigenzinnigheid zouden lijden, is dat schande. Maar wanneer iemand om de waarheid van het Woord of om de naam en de zaak van de Heere jezus schade lijdt of verdrukt wordt, dan is de Heere geen ledig Aanschouwer. Dan is het voor ons een eer, en mogen we de zaak aan de Heere overlaten. Hij zal eens (nog in het aardse leven of hiernamaals) recht doen aan Zijn ellendigen (denk aan Psalm 72).

Misschien zijn er wel jongelui die vanwege hun bijbelse levenswijze bespot worden of schade lijden. Vaak is het dan beter je recht niet te zoeken, maar het over te geven aan de Heere. Als de Heere jezus gescholden werd, schold Hij niet terug, maar gaf Hij het over aan Hem Die rechtvaardig oordeelt. Bid maar of je mag leren Zijn voetstappen te drukken, juist dat is genade van het kruis.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen