Ontmoetingen in Amerika en Canada

Zomer kamp in Amerika

New York, luchthaven Lugardian. Het ziet nog nat van de regen. Gele taxi's toeteren en dringen brutaal voor. Diaken E. Nieuwenhuis (neef van één van onze stafleden) heeft door onze vertraging al een uur staan wachten met nog twee gemeenteleden. Ze helpen nu onze koffers in de 'vans' (kleine luxe personenbusjes). Dan wringen we ons de grote stad New York uit. Ondertussen wijst 'mister' Nieuwenhuis ons op de wolkenkrabbers, waar hij feilloos de namen van weet.

Franklin Lakes

Na anderhalf uur zijn we bij de kerk in Franklin Lakes. Daar worden we verdeeld over gastgezinnen. Wij worden bij de familie Berkenbush ingedeeld. Op weg naar huis (nog twintig minuten rijden) komen we al heel wat te weten over de familie en meneer Berkenbush over ons. De familie blijkt met hun acht kinderen in een groot huis te wonen. Eén van de jongens heeft zijn kamertje voor ons afgestaan. Als we om half elf naar bed gaan, is het in Nederland al half vijf 's nachts.

Dinsdags gaan gemeenteleden met ons naar Bushkill Falls (watervallen), waar we wandelen. Op de terugweg hebben we in de berm van een parkeerplaats een bijbelstudie over de geboorte van Christus. Midden in de zomer blijkt het goed daar bij stil te staan.

Ons zes uur komen we aan bij de school van Franklin Lakes, die de gemeenteleden zelf moeten bekostigen. Vrouwen van de gemeente zijn er al druk bezig. Ze hebben allemaal wat van huis meegenomen. Drinken, chips, macaronisalade, aardappelsalade, fruitsalade. Wij kunnen ondertussen kennis maken met jongeren van deze gemeente. We eten gezamenlijk met onze gastgezinnen en jongeren van de gemeente in de gymzaal van de school. Woensdag gaan weer andere gemeenteleden met ons naar Philadelphia. Op de wegen zie je alleen maar grote auto's. In Philadelphia hebben we de hele dag een gids. Het is erg benauwd en warm (33 °C). 's Avonds in ons gastgezin bekijken we de Noord-Amerikaanse Saambinder: The Banner of Truth. Op de voorkant staat juist de Theologische School in Rotterdam. We tafeltennissen in de basement (kelder) met de kinderen van ons gezin.

Donderdag vertrekken we met twee 'vans' naar New York. Onze chauffeur heeft zijn drie getrouwde dochters meegenomen. Ze kennen allemaal een beetje Nederlands. Dat kennen ze in Amerika lang niet allemaal. Van de meeste mensen zijn de opa en oma geëmigreerd, of nog verder terug,

's Avonds genieten we met jongeren van de gemeente en de gastgezinnen van een overvloedige picknick bij één van de gastgezinnen. Bij het besluiten van de maaltijd zegt meneer Nieuwenhuis dat veel emigranten uiterlijk gezegend zijn. Maar wat baat het de mens zo hij de gehele wereld gewint en schade lijdt aan zijn ziel? Geestelijke zegeningen zijn eeuwig.

Naar Michigan

Vrijdag gaan we naar de - meer plattelandse - gemeente Kalamazoo. Voor we weggaan, beginnen we in de kerk de dag met elkaar. We wisselen nog cadeaus uit. We krijgen een bordje met - in kleur - het kerkje van Franklin Lakes erop. Die krijgt een plaatsje op het Bondscentrum.

Op vliegveld Grand Rapids komt ouderling j. Vergunst met nog een gemeentelid ons ophalen. De koffers gaan in een 'van' en wij in een hobbelende, gele schoolbus. In een park kunnen we zwemmen en later hebben we er ook een barbecue (bolletje met warm gekruid gehakt, hotdog, chips: de zakken zijn minstens twee keer zo groot als in Holland, en een meloen). Dominee A.T. Vergunst begint met ons de maaltijd. Tijdens het eten praten we met Marieke, die nog maar vijf jaar geleden uit Nederland is gekomen: "Mijn vader is boer en hier zijn veel minder regels waar hij zich aan hoeft de houden. De school: als je een goede baan wilt, moet je wel naar College (universiteit) en de kleding: de mensen dragen hier een bermuda, dus doe ik het ook maar. In andere dingen blijken ze weer strenger te zijn. Roken is eigenlijk verboden en over alcohol zijn de meningen verdeeld. Naar de kerk dragen de vrouwen allemaal een panty en lange rokken,

's Avonds gaan we naar onze nieuwe gastgezinnen. Deze keer zitten we bij

de familie Timmer. Hun zoon woont nu in Kootwijkerbroek en werkt in Holland voor de firma Baan.

Zaterdags hobbelen we in een schoolbus zonder luchtveren naar Detroit, waar we een mooi openluchtmuseum bezoeken. Ook nu vergezellen ons gemeenteleden. Als we weer bij de kerk komen, krijgen we van ds. Vergunst de preekschetsen voor de volgende dag. Fijn dat we zo de preken kunnen voorbereiden in het Engels.

Een zondag in Kalamozoo

De volgende zondag merken we dat de dominee zich goed aan zijn schetsen houdt, 's Morgens preekt hij over Timotheus' geleidelijke bekering. 1. Wie hij is: zijn familie en eigen leven. God wilde zijn opvoeding gebruiken. Hoe is onze opvoeding ouders? 2. Zijn bekering: deze was in stilte en leek op het groeien van een mosterdzaad. Dat kan ook nu nog. Twijfel kan dan ontstaan over het hoe en wanneer de bekering begon. Maar dat hoeft niet. Als je maar weet dat het gebeurd is. Wel waarschuwde hij ons voor de vorm van godzaligheid zonder de kracht ervan. 3. De duidelijke kenmerken: Paulus noemt hem zijn geliefde (geestelijke) zoon. Timotheus kent ook overtuiging van zonden en heeft ook een Zaligmaker nodig. Timotheus wordt een broeder van Paulus genoemd: ook hij is gered door de Heere |ezus. Verder noemt de dominee nog andere kenmerken: het hebben van een teer geweten bijvoorbeeld.

's Avonds gaat het over 'Uw naam worde geheiligd'. De dominee laat zien dat alle andere beden uit dit gebed verbonden zijn met deze eerste, meest belangrijke bede. Gods Naam wordt geheiligd in de uitbreiding van Zijn Koninkrijk (2), in de uitvoering van Zijn wil (3). Hoe zouden we anders de Naam van God kunnen heiligen als ons leven niet wordt onderhouden (4) en alles wat tussen God en ons staat, weggenomen wordt voor nu (5) en het toekomende (6)? Bij alles wat God doet, gaat het om de heiliging van Zijn Naam. Ook al begrijpen wij Zijn wegen niet.

In het tweede punt gaat de dominee in op de inhoud van dit gebed, waar hij de volgende zondag weer mee verder hoopt te gaan. Het is een gebed om God de Vader recht te kennen. Niet met je verstand alleen, maar bij ondervinding. Erken Hem in al Zijn werk en in heel je leven. Hij sluit af met te zeggen dat hij deze avond ons veel had willen leren over Wie de Heere is. Maar dat hij hoopt dat de Heere het Zelf wil doen.

Uit de kerk praten de mensen met elkaar. Na een poosje verzamelen de jongeren zich in de kerk om samen psalters te zingen. De dominee is daarbij ook aanwezig. Hij vertelt bij enkele psalters herinneringen aan het sterfbed van zijn vrouw. Tot slot zingen de Hollands-sprekenden: 'Eens was ik een vreemd'ling'. We gaan naar de basement en drinken wat met elkaar. De dominee beantwoordt nog wat vragen naar aanleiding van de preek. Meneer Mauritz bedankt de gastvrije gemeente voor hun hartelijk onthaal. De volgende ochtend nemen we afscheid om een week in de natuur door te brengen.

Canada

Op zaterdag 19 juli om 16.30 uur landt ons vliegtuig op Canadese bodem in Vancouver. Gelukkig, de groep Hollanders is weer compleet. Zes mensen van onze groep hadden namelijk het vliegtuig gemist in Las Vegas, waaronder één van onze leiders! Op het vliegveld in San Francisco liepen we ze weer tegen het lijf. We hebben een paar prachtige dagen natuur achter de rug, nu gaan we ons in de Canadese cultuur verdiepen.

We worden opgewacht door B. Bilkes en A. Westerink uit de gemeente van Chilliwack. Twee bussen brengen ons en onze koffers op de plaats van bestemming. We rijden een tijd

'bump-to-burnp' (file), waardoor we pas om half negen aankomen bij het kerkgebouw van de NRC te Chilliwack, moe en hongerig. We kunnen ons in een zaal van de kerk te goed doen aan een heerlijke maaltijd: soep, bolletjes, chips, fruit en we krijgen... taart toe. Na de maaltijd hebben we een samenkomst met jongeren van de gemeente, waar ds. P. van Ruitenburg een lezing houdt. Hij gaat in op de vraag, welke uiterlijke oorzaken er zijn, dat jongeren bij de kerk blijven of juist niet. Karakter, opvoeding en de verhouding

kerk/wereld spelen een rol. Ds. Van Ruitenburg vertelt dat de kloof tussen kerk en wereld in Canada klein is. Canada is een jong land en de onderlinge acceptatie is groot. De beïnvloeding van de wereld kan daardoor groot zijn op jongeren van de kerk. De dominee typeert de Canadese maatschappij als een vader-maatschappij. Er gelden strenge regels, bijvoorbeeld als je één biertje op hebt en je wordt opgepakt tijdens het autorijden, ben je drie maanden je rijbewijs kwijt. Verder zijn de jongeren hier eerder volwassen.

Daarna gaat iedereen naar zijn of haar gastgezin. In Chilliwack en omgeving worden zondags drie diensten gehouden. 's Morgens en 's middags preekt ds. P. van Ruitenburg in het Engels, 's Morgens preekt hij over de zin van het leven naar aanleiding van Filippenzen 3:13, 14.

1. De reden waarom Paulus jaagt. Hij heeft niet genoeg, maar hij wil Christus meer en meer leren kennen en de kracht van Zijn opstanding. 2. Waarom hij niet achterom kijkt. Hij probeert alles te vergeten, behalve Christus, en het vlees te doden. 3. De inhoud van de prijs. In gemeenschap te zijn met God. 's Avonds hebben we een Hollandse kerkdienst met een Hollandse dominee; ds. G. j. Baan uit Lisse. Hij legt de bekering van de stokbewaarder bevindelijk uit naar aanleiding van Handelingen 16:31. Geloven is een opdracht en een gave.

Na de avonddienst zingen we met de jongeren psalters, waarna er een paneldiscussie is. De Hollanders vragen aan de Canadezen onder andere wat zij op zaterdagavond doen. Sommigen gaan naar de rivier of naar de stad om daar jongeren te ontmoeten, anderen gaan naar de jeugdvereniging van de kerk.

De Canadezen zijn benieuwd, waarom we op reis zijn gegaan en wat we van de gemeenten vinden.

Op maandag gaan we onder leiding van enkele gemeenteleden de 'Elk Mountain' beklimmen, 's Middags rusten we uit bij het 'Cultus Lake', waar we ook een bijbelstudie houden, samen met enkele Canadese jongeren. Zij kunnen aan deze bijbelstudie over de Samaritaanse vrouw meedoen, omdat de jBGG voor een Engelse vertaling heeft gezorgd. Daarna verzorgen zij een heerlijke barbecue.

Dinsdags rinkelt om 3.15 uur de wekker ons wakker. Midden in de nacht vertrekken we met drie vans, bestuurd door gemeenteleden, naar Vancouver Island, een eiland dat vijf keer zo groot is als Nederland. Vanaf de boot zien we de zwarte ruggen van duikende orka's, 's Morgens bezoeken we de 'Butchard Gardens', de lunch genieten we aan de kust van de Grote Oceaan en 's middags lopen we door de bloemenstad Victoria.

Woensdag, de laatste dag van onze vakantie. We hebben geen druk programma. 's Morgens bezoeken we Fort Langley. We komen hier iets te weten over de historie van de eerste emigranten uit Engeland.

's Middags kun je gaan 'shoppen' in een groot winkelcentrum. Alleen een supermarkt is hier al drie keer zo groot als bij ons! En alles ziet er heel schoon uit!

Mr. Krul, directeur van de Tïmothy Christian School, laat ons zijn school zien. Het is een school van ongeveer vierhonderd leerlingen, verdeeld over highschooi, elementary school en kindergarden. De kinderen zitten dus van 4-18 jaar op dezelfde school!

's Avonds krijgen we (alweer) een heerlijke barbecue bij de familie Maljaars. At last maken we een oer-hollandse hooiwagentocht door de omgeving van Chilliwack. Het Hollandse bloed stroomt hier nog. Canada, ver weg en toch dichtbij!

Donderdagochtend heel vroeg nemen we afscheid van ons gastvrije gastgezin. We krijgen een blijvende herinnering mee, een prachtig handgemaakt houtwerkstukje.

Om 03.30 uur verlaten we het prachtige land tussen de bergen.

Het wordt nog een lange dag vliegen. De vlucht is in drieën gedeeld: ancouver-Chicago, Chicago-Washington, Washington-Amsterdam. We vliegen over besneeuwde bergtoppen van de Rocky Mountains, over keurig geordende weilanden en over zee. Soms over een witte deken van wolken en boven ons een stralend blauwe lucht. Dan past verwondering (Psalm 19 : 2 en 3). Het is drie uren nacht. Om 20.30 uur vliegen we Schiphol binnen. In Nederland is het vrijdag 6.30 uur.

We zijn weer thuis, beveiligd en bewaard.

Het was een heel boeiende en vermoeiende vakantiereis!

Barneveld, Arja Legemaat Doetinchem, Ceraldine Wentink

de familie Timmer. Hun zoon woont nu in Kootwijkerbroek en werkt in Holland voor de firma Baan.

Zaterdags hobbelen we in een schoolbus zonder luchtveren naar Detroit, waar we een mooi openluchtmuseum bezoeken. Ook nu vergezellen ons gemeenteleden. Als we weer bij de kerk komen, krijgen we van ds. Vergunst de preekschetsen voor de volgende dag. Fijn dat we zo de preken kunnen voorbereiden in het Engels.

Ben zondag in Kalamozoo

De volgende zondag merken we dat de dominee zich goed aan zijn schetsen houdt, 's Morgens preekt hij over Timotheüs' geleidelijke bekering. 1. Wie hij is: zijn familie en eigen leven. God wilde zijn opvoeding gebruiken. Hoe is onze opvoeding ouders? 2. Zijn bekering: deze was in stilte en leek op het groeien van een mosterdzaad. Dat kan ook nu nog. Twijfel kan dan ontstaan over het hoe en wanneer de bekering begon. Maar dat hoeft niet. Als je maar weet dat het gebeurd is. Wel waarschuwde hij ons voor de vorm van godzaligheid zonder de kracht ervan. 3. De duidelijke kenmerken: Paulus noemt hem zijn geliefde (geestelijke) zoon. Timotheüs kent ook overtuiging van zonden en heeft ook een Zaligmaker nodig. Timotheüs wordt een broeder van Paulus genoemd: ook hij is gered door de Heere jezus. Verder noemt de dominee nog andere kenmerken: het hebben van een teer geweten bijvoorbeeld.

's Avonds gaat het over 'Uw naam worde geheiligd'. De dominee laat zien dat alle andere beden uit dit gebed verbonden zijn met deze eerste, meest belangrijke bede. Gods Naam wordt geheiligd in de uitbreiding van Zijn Koninkrijk (2), in de uitvoering van Zijn wil (3). Hoe zouden we anders de Naam van God kunnen heiligen als ons leven niet wordt onderhouden (4) en alles wat tussen God en ons staat, weggenomen wordt voor nu (5) en het toekomende (6)? Bij alles wat God doet, gaat het om de heiliging van Zijn Naam. Ook al begrijpen wij Zijn wegen niet.

In het tweede punt gaat de dominee in op de inhoud van dit gebed, waar hij de volgende zondag weer mee verder hoopt te gaan. Het is een gebed om God de Vader recht te kennen. Niet met je verstand alleen, maar bij ondervinding. Erken Hem in al Zijn werk en in heel je leven. Hij sluit af met te zeggen dat hij deze avond ons veel had willen leren over Wie de Heere is. Maar dat hij hoopt dat de Heere het Zelf wil doen.

Uit de kerk praten de mensen met elkaar. Na een poosje verzamelen de jongeren zich in de kerk om samen psalters te zingen. De dominee is daarbij ook aanwezig. Hij vertelt bij enkele psalters herinneringen aan het sterfbed van zijn vrouw. Tot slot zingen de Hollands-sprekenden: 'Eens was ik een vreemd'ling'. We gaan naar de basement en drinken wat met elkaar. De dominee beantwoordt nog wat vragen naar aanleiding van de preek. Meneer Mauritz bedankt de gastvrije gemeente voor hun hartelijk onthaal. De volgende ochtend nemen we afscheid om een week in de natuur door te brengen.

Canada

Op zaterdag 19 juli om 16.30 uur landt ons vliegtuig op Canadese bodem in Vancouver. Gelukkig, de groep Hollanders is weer compleet. Zes mensen van onze groep hadden namelijk het vliegtuig gemist in Las Vegas, waaronder één van onze leiders! Op het vliegveld in San Francisco liepen we ze weer tegen het lijf. We hebben een paar prachtige dagen natuur achter de rug, nu gaan we ons in de Canadese cultuur verdiepen.

We worden opgewacht door B. Bilkes en A. Westerink uit de gemeente van Chilliwack. Twee bussen brengen ons en onze koffers op de plaats van bestemming. We rijden een tijd

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen