Een zwarte dominee in de klas

Klop klop.

Ineens zijn alle ogen naar de deur gericht. Het is alsof alle kinderen het voelen: de verrassing!

De juf staat op. "Alle boeken dicht en op de hoek van de tafel. Armen over elkaar."

Piepend gaat de deur open. Daar staat.... de dominee!

"Willeke, je vader!" fluistert Marijke. Die knikt lachend terug. Ze wijst met haar ogen naar de deur. Want er komt nog iemand binnen... De zwarte dominee is er ook bij! De juf geeft de beide dominees een hand.

Het is even een geroezemoes in de klas. iedereen praat door elkaar. De juf klapt in haar handen en dan is het ook gelijk stil. Wat zou er gebeuren? Willekes vader gaat met de zwarte dominee voor het bord staan. "Veel kinderen hebben zondag dominee Samboka al in de kerk gezien. Hij heeft kort iets verteld over de gemeente in zijn eigen dorp en de groeten van de kerk overgebracht. Maar dominee Samboka wilde ook graag de school zien en iets aan de kinderen van de school vertellen. Daar zijn we vanmorgen voor gekomen".

Alle kinderen kijken naar de zwarte dominee. Hij is een stuk kleiner dan dominee Vermeer en zijn zwarte gezicht glimt alsof het net gepoetst is. Zijn ogen stralen de kinderen vriendelijk toe, en als hij lacht zie je twee rijen witte tanden glinsteren. Het is muisstil in de klas als dominee Samboka gaat praten. Niemand kan hem verstaan. Daarom vertaalt Willek es vader iedere keer als dominee Samboka iets vertelt.

"De kinderen in mijn dorp zien er anders uit dan jullie, jullie zijn wit en onze kinderen zijn zwart. En jullie hebben zulke mooie kleren aan. Veel kinderen van ons hebben kleren aan die ze van de zending krijgen. Maar er zijn ook kinderen die geen kleren aanhebben. Alleen een grasrokje. En wat hebben jullie allemaal mooie schoenen! Alleen de hele rijke mensen in mijn land dragen schoenen. De meeste mensen en kinderen lopen op blote voeten."

Mooie schoenen? Marijke kijkt eens langs haar bank naar haar schoenen, ja, ze heeft echt mooie schoenen! Willeke lacht even naar Marijke. De juf heeft het ook gezien. Ze knipoogt. Zij vond het ook al van die mooie schoenen.

Marijke kijkt gauw weer naar de twee dominees. Dominee Samboka vertelt nog meer over de kinderen van zijn dorp, en over de school van het dorp. Er is ook een weeshuis. Sommige kinderen hebben geen moeder meer die voor hen kan zorgen.

Of de ouders willen niet voor hen zorgen, omdat ze nog geloven in boze geesten. Dan denken ze dat de toorn van de boze geesten, op zo'n kind rust. En dan wil niemand zo'n kindje meer hebben.

Stil luistert iedereen naar het verhaal van de zwarte dominee, je kunt een speld horen vallen in de klas. "Wat een verschil, de kinderen van mijn dorp en de kinderen van deze school. Maar één ding is toch hetzelfde. Witte kinderen en zwarte kinderen hebben allemaal een zwart, zondig hart. Allemaal hebben ze het bloed van de Heere Jezus nodig, dat een vuil zwart hart kan wit wassen als de sneeuw. In mijn land is geen sneeuw. Ik heb het hier een keer gezien. Wat mooi ziet alles er uit als het gesneeuwd heeft!"

(wordt vervolgd)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen