Verjaardag voor vrienden?
Nadenkend doet Martijn wat gel in zijn handpalm. Nu moet hij vandaag toch wel beslissen wie hij vrijdag over twee weken op z'n verjaardagsfeest zal vragen. Eens even denken. Chris in elk geval. Gerard ook en Henk-jan. Bijna automatisch bewegen zijn handen door z'n haar. Intussen laat Martijn z'n klasgenoten de revue passeren . Opeens grijnst hij: Hans! Nee, dat is de laatste die hij zou vragen. Wat een balletje...
Neuriënd grut Ellen in de doos met sjaaltjes. Hebbes, die zocht ze net. Met het sjaaltje in haar hand loopt ze naar de spiegel. "Ellen", roept haar moeder onderaan de trap, "bedenk je vandaag wie er op je verjaardag zullen komen ? Dan kunnen we vanavond even een lijstje maken met boodschappen." "joe", roept Ellen, "komt orde." Tja, wie zal ze eens vragen? In ieder geval een flinke club meiden. Behalve Coby. Dat is zo'n tutje...
Een verjaardagsfeest, ledereen heeft er mee te maken. Het kan zijn, dat je een verjaardagsfeest maar onzin vindt. Je houdt het gewoon niet voor je klasgenoten en vrienden. Het kan ook zijn, dat je er elk jaar een echt feest van maakt met chips, cola en een gezellige barbecue. Dan is het een hele klus om alles goed te organiseren. Als je tenminste je moeder niet voor al het werk laat opdraaien...
Of je nu veel of weinig aan de voorbereidingen doet, de vraag wie je zult uitnodigen, komt altijd om de hoek kijken. Logisch dat je je vriendinnen of vrienden vraagt. Het is toch knotsgezellig om heel de avond te kletsen en plezier te hebben met je vriendinnen? Of om een potje te basketballen met je vrienden in de gymzaal om de hoek? Eigenlijk is het geen vraag of een verjaardag voor vrienden is. Natuurlijk, voor wie anders? In elk geval niet voor lui waar je niks aan vindt, zoals Hans en Coby.
Bijbel
In alle tijden en culturen is het een normaal verschijnsel om vrienden uit te nodigen. Ook in de Bijbel kom je het tegen. Denk maar aan het herstel van Job, de bruiloft te Kana, de gelijkenis van de wijze en dwaze maagden. De Heere Jezus heeft ook uitnodigingen ontvangen, zelfs van een overste van de farizeeërs. Dat was voor een sabbatsmaal (Lukas 14). Tijdens de maaltijd begint Jezus tegen de overste over uitnodigen. "Als u een middag-of avondmaal houdt", zegt Hij, "vraag dan niet uw vrienden, familie of rijke buren te gast." De overste moet heel verbaasd hebben gekeken toen hij dit hoordde. Misschien doe jij dat ook. Niet je vrienden uitnodigen? Wie dan wel? Daar gaat de Heere Jezus ook op in.
"U kunt beter armen, verminkten, kreupelen en blinden uitnodigen." Armen, verminkten, kreupelen, blinden. Aan die mensen is niet zoveel aantrekkelijks. Wie bekommert zich om hen? Vaak stoten ze alleen maar af.
"Toch moet u deze mensen uitnodigen", zegt de Heere Jezus. "Vrienden, familie en rijke mensen kunnen altijd iets terugdoen als dank, maar deze verschoppelingen hebben daar geen enkele mogelijkheid voor. Daar hoeft u het echter niet om te laten; u zult genadeloon ontvangen in het eeuwige leven."
Wanneer de overste dus deze mensen uitnodigt, gaat hij voorbij aan zijn eigen voordeel en plezier. Hij
zoekt dan - zonder eigenbelang - het goede voor mensen tot wie niemand zich aangetrokken voelt.
Radicaal
Tjonge, het is dus helemaal niet zo vanzelfsprekend, dat je op je verjaardag alleen je vrienden uitnodigt.
Misschien schrik je er een beetje van en vind je het veel te radicaal. Misschien gaan zelfs je 'stekels' overeind en zeg je: "Niet alleen m'n vrienden uitnodigen? Dan hoeft het voor mij niet meer. Dan maar geen feest. Ik ga een beetje m'n verjaardag met Hans zitten vieren. Ik kijk hem normaal ook niet aan. Hij ziet me al aankomen... Trouwens, m'n vrienden liggen in een deuk als ze horen, dat ik Hans ook vraag. Nee, als ik dat doe, sla ik een modderfiguur!"
Dat klopt. Dan sla je inderdaad een modderfiguur en niet zo'n klein beetje ook! Sterker nog: je maakt jezelf ronduit belachelijk als je Hans uitnodigt, terwijl hij normaal lucht voor je is of zelfs het mikpunt van jouw spot.
Dus dan maar alleen je vrienden uitnodigen? Als je dat doet, ga je met een grote boog om de woorden van de Heere jezus heen. Durf je dat? Mag je dat?
"Ja maar, dat modderfiguur dan? ", zul je zeggen. Dat is heel gemakkelijk te voorkomen. Weet je hoe? Door gewóón te doen...
Gewoon doen
Eenvoudiger kan niet. Weet je, jouw probleem zit vast op je door-deweekse houding. Als je Hans op de gang tegenkomt, kun je de andere kant opkijken, je kunt ook 'hoi' zeggen. Als Coby weer eens tuttige kleren aanheeft, kun je er met je vriendinnen om gaan zitten gniffelen, je zou het ook heel normaal kunnen vinden, dat zij er wat antiek uitziet. Zoiets hoort nu eenmaal bij Coby. Betekent dit dan dat je koste wat het kost vriend moet worden met Hans of Coby? Welnee, maar je moet wel vriendelijker doen tegen hen. De wet die je 's zondags hoort voorlezen, moet je de hele week in de praktijk brengen: God liefhebben boven alles en de naaste als jezelf! Dat vraagt de Heere van iedereen, dus ook van jou...
Doe je de hele week gewoon tegen Hans of Coby, dan is het helemaal niet raar als je hem of haar op je feest uitnodigt. Je eigen kameraden zullen er niet zo vreemd van opkijken en Hans of Coby hebben niet het gevoel dat er een of ander treiterijtje achter steekt.
Jezus' nodiging
"Het klinkt allemaal wel aardig", zeg je misschien, "maar ik heb helemaal geen zin om gewoon te doen tegen Hans." Of je protesteert: Ik vind het veel te geinig om te zien hoe Coby kleurt als wij lol hebben om haar meutige kleren." Kortom, je hebt helemaal geen zin om dat soort luitjes op je feest te vragen en daarmee uit. Dat is niet mis! Het is zelfs keihard! Bij de Heere Jezus gaat het er heel anders aan toe. Bepaald niet keihard. Hij nodigt zonder onderscheid iedereen uit. Voor Hem weegt het niet mee of je vlot en gevierd bent of juist niet. Voor de Heere telt dit: e bent zondaar en dus in doodsgevaar... Jij en je vlotte kameraden, maar ook Hans en Coby moeten gered worden. Daarom nodigt Hij geen vrienden, maar vijanden om tot Hem te komen. De Heere zegt: Bekeer u tot Mij" (Jeremia 4:1); "Wendt u naar Mij toe, wordt behouden, alle gij einden der aarde" (Jesaja 45:22). Is dat geen wonder? Je hebt de Heere niets te bieden en toch nodigt Hij jou.
Onbegrijpelijk. Dat kan alleen, omdat de Heere Jezus de dood in wilde gaan voor... vijanden. Vraag de Heere of Hij je oren wil openen voor Zijn nodiging. Of Hij je een hart wil geven dat werkelijk luistert naar Zijn roepstem. Als dat gebeurt, ga je ook anders leven. Je gaat - met vallen en opstaan - leren wat het betekent om God lief te hebben boven alles en je naaste als jezelf. Zou je dan nog erg tegensputteren om Hans of Coby te vragen...?
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 29 augustus 1997
Daniel | 33 Pagina's