Regionale vergadering te Lelystad

Op de avond van 27 mei geven veel dames uit het noorden en oosten van het land gehoor aan de uitnodiging van de Vrouwenbond om in Lelystad te komen luisteren naar het referaat dat ds. C.G. Vreugdenhil voor ons houdt, getiteld: Pinksteren en de Zending". Namens de Vrouwenbond roept hij allen een hartelijk welkom toe. Na samenzang, gebed en Schriftlezing uit Ezechiël 47 : 1 t/m 12 merkt hij op, dat er vandaag veel mensen zijn, die denken dat de kerk geen toekomst heeft. De kerk heeft volgens hen bijna afgedaan. Het geseculariseerde christendom heeft geen enkele kracht. Onverschilligheid en materialisme nemen een grote plaats in bij veel mensen. In de kerken, die de waarheid nog hebben, is zoveel verkoeling en verstarring, dode orthodoxie en verdachtmaking. Moeten wij het niet toegeven?

De kerk van Christus heeft geen toekomst meer in deze wereld. Het zal steeds donkerder worden. Het licht van het Evangelie en de zaak van de kerk zullen tenslotte als een nachtkaarsje uitgaan, zegt men. De stromen van de Geest die met Pinksteren zijn uitgestort, drogen op. Zal het zó aflopen met het werk van de Heilige Geest, Die op Pinksteren zo rijk is uitgestort? Gelukkig niet!

Niet om ons heen zien

We moeten echter niet in de eerste plaats om ons heen zien. We moeten het Woord geloven! God heeft immers heel andere dingen beloofd. En Hij is een Waarmaker van Zijn Woord. Ezechiël ziet het voor zich in dat prachtige tempelvisioen uit Ezechiël 47: de Pinksterstroom die uit het heiligdom vloeit. Ezechiël ziet in dit visioen een nieuwe tempel waar de Heere woont met Zijn Geest en genade. Kennelijk heeft hij het zicht op de tempel van de Nieuwtestamentische gemeente. Hij ziet het water stromen van onder de dorpel. Het springt tevoorschijn en het stroomt langs het altaar naar buiten tussen de bedding der bergen in de richting van de Dode Zee. Eerst komt bij de profeet het water tot aan de enkels. Hoe verder hij zich verwijdert van de tempelstroom, hoe hoger het water stijgt. De tempelstroom wordt steeds breder en steeds dieper. Dat water uit de tempel blijkt ook krachtig en genezend, vruchtbaar en levenwekkend te zijn. Zo levenwekkend is die tempelstroom zelfs, dat er heerlijke vruchtbomen hun vrucht geven en dat het giftige water van de Dode Zee gezond wordt. Waar geen vis kon leven, krioelt het opeens van vis. Dat water is het beeld van de Heilige Geest, Die is uitgestort op de Pinksterdag. En de Bron van dat levenwekkende water is God Zelf. Het water komt voort uit het binnenste van het heiligdom, uit het liefdehart van de Vader. Om de verdienste van de Heere jezus Christus stroomt dat water van de Geest, levenwekkend en vruchtbaar makend over de dorre vlakte. Het stroomt, vóórdat het uit de tempel komt, eerst langs het altaar. Dat is het altaar van Christus' verdiensten. Daar heeft Hij Zijn leven voor gegeven. Preekte Petrus daar op de Pinksterdag niet van? "Hij dan aan de rechterhand Gods verhoogd zijnde en de belofte des Geestes ontvangen hebbende, heeft dit uitgestort wat gij nu ziet en hoort!" Het komt uit het liefdehart van de Vader. Zo zal het water van de Geest zijn weg banen naar de Dode Zee. Die stroom van de Geest bindt zich aan het Woord en stroomt verder via de verkondiging van het Evangelie.

Woord en Geeet bij elkaar horen

De Geest wil meekomen in de verkondiging van het Evangelie en zo de wereld doorgaan. De Geest is levenwekkend, overal waar mensen liggen in de geeste-

lijke dood. En die stroom van de Geest gaat via de verkondiging van het Evangelie en gaat via de gemeente. Aan de gemeente Gods is toch de verkondiging van het Evangelie toebetrouwd. Wij allen hebben de roeping om het Evangelie door te geven aan anderen, om te wijzen op het Lam dat de zonden der wereld gedragen heeft. We mogen dat niet voor onszelf houden. Wie eenmaal zelf iets geproefd en ervaren heeft van de rijkdom die er is in Christus Jezus, wie ooit zelf als een arme zondaar gebogen heeft aan de voeten van het Lam en iets ervaren mocht van die schuldvergevende liefde Gods in Christus om het bloed des Kruises, die kan dat Evangelie niet voor zichzelf houden. Hij ziet ook anderen, die nog leven in de duisternis van de dood en van de Godsvervreemding. Wie zelf is aangeraakt en vernieuwd door de stroom van de Geest in waarachtige bekering tot God, die zal de stroom verder doen gaan. Die Pinksterstroom gaat via de bedding van de gemeente en de verkondiging van het Evangelie naar de Dode Zee, het beeld van de volkerenzee.

Door het getuigenis van mensen

Mensen uit de volkerenzee worden meegenomen, tot leven geroepen, vruchtbaar gemaakt, om die Ene Naam van de grote Koning te prediken en te prijzen. Dan valt ons ook op dat de stroom wast, breder en dieper wordt. Zo zal het Koninkrijk Gods zich baan breken vanaf Pinksteren tot de wederkomst, door de hele wereld heen. Steeds meer mensen en volkeren in de wereld zullen bereikt worden door de prediking van het Woord. En ook persoonlijk gezien zal die stroom wassen. Het pas ontkiemde geloof als het werk van de Heilige Geest in het hart van een zondaar zal opwassen, als het goed is, en zal groeien. Zij mogen komen tot de kennis van Christus, de vergeving der zonden en de zekerheid van de zaligheid. Paulus geeft daar een heerlijke getuigenis van en roemt daarin: "Want ik weet en ben verzekerd dat noch dood noch leven mij scheiden kan van de liefde Gods die is in Jezus Christus, onze Heere." God schakelt mensen in voor de roeping, om de bruid van Christus te werven in het laatste der dagen. Die gedrevenheid om de grote werken Gods te verkondigen en God te verheerlijken, heeft alles met Pinksteren te maken. God gaat door, zolang de zon en de maan aan de hemel staan. De uitwerking van de Pinksterstroom is geweldig. Ongelooflijk, want het water van de Dode Zee wordt levenwekkend. De Dode Zee wijst op de dood, de vloek en het oordeel. Het is een treffend beeld van de volkerenzee van deze wereld, voortlevend zonder God. Ze zijn vreemdeling van de verbonden der belofte. Maar ook in ons persoonlijk leven vertonen we het beeld van de Dode Zee: dood in de zonden en in de misdaden. We zijn onvruchtbaar en er is niets ter ere van God, dat opwast op de akker van ons hart.

Wat is nu het wonder?

Die tempelstroom ontspringt uit het liefdehart van de Vader, omdat het Hem behaagd heeft zondaren zalig te maken. Hij gaf Zijn eniggeboren Zoon Jezus Christus om zondaren zalig te maken. Dat water springt van onder de dorpel, als het beeld van de gedrevenheid en de gewilligheid van de Heilige Geest om uit te gaan door het Woord. Ook in het laatste der dagen zal Hij zondaren brengen aan de voeten van het Lam. Dat giftige water van de Dode Zee wordt gezond. Er komt leven in en het krioelt van grote vissen. Het eertijds verlaten strand zal bezet zijn met vissers die hun netten uitwerpen. Zo zullen de vissers der mensen staan in het laatste der dagen. Zij werpen de netten van het Evangelie uit en de Geest zal daarin meekomen om het zaligmakende werk te doen. Er zijn géén mensen, die een zondaar kunnen bekeren. Het heeft God echter behaagd om in hun getuigenis met Zijn Geest mee te komen, zoals bij Paulus. Door zijn preek werd immers het hart van Lydia geopend. Daar waar de dood, het oordeel en de vloek is, komt het water van de Geest. Daar komt leven en daar komt Christus. Daar wordt de Filistijn, de Tyriër en de Moor in Sion geboren. De kerk gaat niet uit als een nachtkaarsje, maar de verhoogde Koning zal Zijn Koninkrijk vergaderen uit alle geslachten, talen, natiën en tongen. Na het openingswoord zingen we Psalm 149:1 en 5. Daarna houdt ds. Vreugdenhil zijn referaat, waarover ik nog hoop te schrijven.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen