Denk jij wel eens aan de eeuwigheid?

Toch klop ik even op je schouder: zeg, loop niet zo hard, sta eens even stil, ik wil je wat vragen: denk jij wel eens aan de eeuwigheid? Waar denk jij dat je de eeuwigheid zult doorbrengen? Waar zal jouw eeuwige bestemming zijn?

Een eeuwig huis

De Bijbel zegt: "De mens gaat naar zijn eeuwig huis." Dat is de werkelijkheid van jouw leven.

Hoe zal dat huis er uit zien? Denk jij daar wel eens aan? Het is toch wel dringend nodig om je daar op te bezinnen. Ook in de vakantietijd ben je op weg naar je eeuwig huis. Alleen al de wetenschap dat het een eeuwige bestemming is, dat wil zeggen: zonder eind, moet je toch wel aansporen om een antwoord te zoeken op deze vragen. Je mag voor deze werkelijkheid van h§t leven je ogen niet sluiten. En wat is de werkel leven? * Je bent mens, dooKG& d'. geschat met een ziek an tqgffilg^gfof [voor de €ür "fci

* Er zijn maar twee mogelijkheden hoe je de eeuwigheid kunt doorbrengen.

* De weg naar je eeuwig huis is maar heel kort. Een stap! Elk ogenblik kun je geroepen worden om te verhuizen.

* Er is geen weg terug van de eeuwigheid naar de tijd.

Moet dat nou?

Denk jij wel eens aan de eeuwigheid? Voor je een antwoord wilt geven, rijzen er mogelijk vragen op: wat bedoelt u? Waar hebt u het over? De eeuwigheid? Daar ben ik nog niet aan toe. Wat moet ik daarmee? Ik sta nog maar aan het begin van mijn leven. Ik ben mijn carrière aan het opbouwen en dan gaan we trouwen. Ik ben nog niet klaar voor de eeuwigheid. Eerlijk gezegd denk ik er ook niet veel aan. Trouwens, mijn eerste taak is toch om eerlijk door dit leven te komen? En als dat geregeld is, komt er nog tijd genoeg om aan mijn eeuwige bestemming te denken.

Bovendien doe ik wat ik kan. Ik doe mijn plicht. Ik ga elke zondag trouw ! naar de kerk. Ik lees elke dag mijn j Bijbel. Dat is alles wat ik kan doen.

Maar dieper over de eeuwigheid nadenken doe ik niet. Dat maakt me maar onrustig en onzeker. En als de eeuwigheid al eens in mijn gedachten komt, dan schuif ik het wel voor mij uit naar later. Ik bid dan en denk dat God barmhartig is. En dan zit het wel goed.

Nee, onverschillig ben ik niet. Maar ook niet echt belangstellend. Ik kan er verder toch ook niets aan doen? Mijn eeuwige bestemming is toch door God bepaald, dus daar kan ik niets meer aan veranderen.

Hij was zo serieus

jonge vrienden, herkennen jullie jezelf in deze opmerkingen? Denk je dat je je er zo gemakkelijk van af kunt maken? Is dat de weg die de Heeré aanwijst in de Bijbel? Ik lees van een jongeling die serieus bezig is met zijn eeuwige bestemming. Hij heeft er veel werk van gemaakt. In alles wat hij doet, is hij bezig met het eeuwige leven. Dat beheerst zijn denken. Het laat hem geen ogenblik los. Zijn dagelijks leven staat in het teken van de eeuwigheid. Hij wil leven, eeuwig leven. Hij is jong en serieus. Hij is anders dan de meesten van zijn , tijd. Hij

heeft al veel gedaan en wil nog veel meer doen. Deze jonge man komt uit eigen beweging naar jezus toe. We lezen in Markus 10:17 En a/s H//' uitging op de weg, liep een tot Hem, en voor Hem op de knieën vallende, vraagde Hem: oede Meester, wat zal ik doen opdat ik het eeuwige leven beërve?

Verkeerd begrepen

Wat denk jij van deze jonge man? Is hij op een goede manier bezig met de eeuwigheid? Zo op het eerste gezicht is hij best wel serieus. Hij leeft niet oppervlakkig. Hij schuift het ook niet voor zich uit tot later. Hij leeft niet alleen om door dit leven te komen. Het leven is voor hem geen spel. Hij denkt veel aan de eeuwigheid en doet er veel voor om het te ontvangen. En hij wil er nog meer voor doen.

Helaas! Deze nette jonge man begrijpt zijn leven en de eeuwigheid verkeerd.

De les van deze geschiedenis moeten we zeker ter harte nemen. Hij denkt het eeuwige leven te ontvangen zonder Jezus. Dat blijkt uit het vervolg. Als jezus Hem vertelt wat hij moet doen en hoe hij het eeuwige leven kan ontvangen, namelijk alles verkopen wat hij bezit en de

opbrengst aan de armen geven en dan terug komen en jezus volgen. Maar dat is te veel voor hem. Hij gaat bedroefd weg van Jezus. En daarom zal hij ook het eeuwige leven niet ontvangen.

Hoe dan wel?

We kunnen dus ook verkeerd bezig zijn met onze eeuwige bestemming. De vraag kan rijzen in je hart: hoe kan ik op de goede wijze bezig zijn met mijn eeuwige bestemming? De toepassing ligt voor de hand, denk ik. Om het eeuwige leven te ontvangen, moet er persoonlijk contact, persoonlijke omgang zijn met jezus; een gaan naar Hem door het geloof, een volgen van Hem om verlossing van onze zonden door Zijn bloed.

Het denken aan en het wensen om het eeuwige leven te ontvangen, is niet genoeg. Dat blijkt duidelijk uit deze geschiedenis. Godsdienstig gevoel is nog geen vernieuwing van rnrnmmmmmmm ons hart. We kunnen onder de indrukken van het gezag van Gods Woord wel ongerust worden en in onze consciëntie getroffen worden en aan het werk gaan en veel tranen storten. Maar de Heilige Geest werkt niet alleen op onze ogen. Hij werkt in het hart. Al ons werk kan zelfs gevaarlijk zijn als we onszelf daarmee gerust stellen.

Tijdelijke indrukken die vaak terug komen, verliezen dikwijls hun kracht omdat het dan sleur en gewoonte wordt.

Je hebt Jezus nodig

Jongelui, bedenk toch dat je om het eeuwige leven te ontvangen meer nodig hebt dan alleen de vraag: wat moet ik doen? Je hebt bloed nodig. Het bloed van de Heere Jezus Christus. Je hebt Hem nodig als jouw Borg en Zaligmaker. Hij alleen is de Deur tot het eeuwige leven. Hem door het geloof te kennen, is het eeuwige leven. En Hij geeft het zonder prijs en zonder geld.

Laat de les van deze jongen die zijn leven verkeerd begreep, je aansporen om je eeuwig welzijn te zoeken buiten jezelf in Jezus alleen. Laat de raad van Jezus aan deze jonge man ook in jouw leven doorklinken: Verkoop alles wat je hebt, geef het geld aan de armen en je zult een schat hebben in de hemel, en kom herwaarts, neem het kruis op en volg Mij." Dat is de weg die Jezus aanwijst hoe je bezig moet zijn met de eeuwigheid. Lees deze onderwijzende, waarschuwende geschiedenis eens na in Mattbeüs 19:16-30; Markus 10:17-31; Lukas 18:18-30.

Thomas Watson

Enige tijd geleden las ik in een geschrift van Thomas Watson (1670) over "De overdenking der eeuwigheid." Ik wil er graag wat van doorgeven. Het zou voor jou ook nuttig kunnen zijn. "Enige onder de

ouden hebben de eeuwigheid vergeleken bij een denkbeeldige cirkel, welks middelpunt en omtrek overal hetzelfde is. Miljoenen jaren staan in de eeuwigheid als een nul voor een cijfer die niet met al betekent. Wat een zielsverrukend woord is de eeuwigheid. De eeuwigheid is voor de godzaligen een dag zonder eind. Maar voor de goddelozen een nacht zonder dageraad. De eeuwigheid is een diepe afgrond die al onze gedachten kan opslokken. Mattheüs 25:46 En deze zullen gaan in de eeuwige pijn; maar de rechtvaardigen in het eeuwige leven. Overdenk de eeuwige pijn. De bittere drinkbeker daar verdoemden uitdrinken, zal nimmermeer van hen voorbijgaan. De zondaar en de gloeiende oven zullen nooit gescheiden worden. Oods toorn zal op de goddeloze zondaar gedurig druppelen. Wanneer u vele miljoenen van jaren, ja eeuwen hebt opgeteld, dat de palen van de rekenkunst te boven gaat, zo hebt gij nog geen beginsel van de eeuwigheid. Dit woord: euwig, breekt het hart. Denk hier om, allen gij die God vergeet. Indien de boom hellewaarts valt, zo moet ze zo liggen in alle eeuwigheid. Nu is de tijd van Gods verdraagzaamheid. 2 Petrus 3:9 De Heere is lankmoedig over ons, niet willende, dat enigen verloren gaan, maar dat zij allen tot bekering komen. Na de dood zal des zondaars verdraagzaamheid zijn, wanneer hij de straf des eeuwigen vuurs zal dragen.

Overdenk ook het eeuwige leven. De ziel die eens in de haven der eeuwigheid is aangekomen, is vrij van alle stormen en verdrukking voor eeuwig. De verheerlijkte ziel zal zich baden in de fonteinen van de goddelijke wellusten altoos en eeuwiglijk. Psalm 16:11 Verzadiging der vreugde is bij Uw aangezicht. Dat is hetgeen de hemel tot een hemel maakt. Wij zullen altijd met de Heere zijn. Het is een staat van zekerheid. De overdenking van de eeuwigheid zal ons ten eerste zeer ernstig maken in hetgeen wij doen. Ten tweede: e gedachten van een onveranderlijke staat na dit leven zullen ons doen bidden en horen als voor de eeuwigheid. Ten derde: e overdenking der eeuwigheid zal ons de tegenwoordige dingen als onzeker en vergankelijk doen over het hoofd zien. Ten vierde: at is de wereld voor iemand die de eeuwigheid in zijn oog heeft? Ten vijfde: ie de eeuwigheid in zijn gedachten heeft, zal de genieting van de zonde in de tijd verachten. Ten zesde: e overdenking van de eeuwigheid zal een middel zijn om ons terug te houden dat wij de voorspoed der goddelozen niet benijden. Hier gaan zij in haar zijden en fluwelen, maar wat is dat bij de eeuwigheid? Zo lang als er een eeuwigheid is, zo heeft God tijd genoeg om met al zijn vijanden af te rekenen."

Het is een vrij lang citaat en de oude stijl is misschien wat moeilijk te begrijpen. Maar lees en herlees, en je zult best wel kunnen begrijpen wat gezegd wordt.

Jongelui, het is de mens (dus ook jij) gezet eenmaal te sterven en daarna het oordeel. En dat oordeel zal zijn overeenkomstig wat in ons leven gedaan is.

Waarde

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen