De kerk...? Een wonder!

De Heere beschermt

Tegen half elf is de Veluwehal vrijwel tot de laatste plaats bezet, zodat er wat betreft de opkomst gesproken kan worden van een goed bezochte bondsdag. En voor de inhoud van de dag maakt het geen verschil of deze nu in de RAI te Amsterdam of in de Veluwehal te Barneveld gehouden wordt, want om het met ds. R. Kattenberg te zeggen: "Het is een andere locatie, maar dezelfde boodschap".

In zijn openingstoespraak stond ds. Kattenberg stil bij de profeet Zefanja. Zefanja mag dan een vrij onbekende profeet zijn, uit zijn geslachtsregister blijkt dat hij een nakomeling is van koning Hizkia. Zefanja is een voorbeeld van het feit dat de Heere werkt in de lijn van de geslachten: 'Het geslacht van Gods kinderen is veelal te vinden in de doopboeken van de kerk.' De tijd waarin Zefanja geboren werd, was een donkere tijd. En toch geeft zijn vader hem juist deze naam - Zefanja - wat betekent: 'Geborgen door de Eeuwige'; ofwel: 'De Heere beschermt.' In de naam 'Zefanja' ligt het kruis van Christus als de boom des levens. Vanuit ons mensen gezien is er ook in onze tijd geen uitzicht, geen perspectief, geen hoop, maar duisternis. Maar ds. Kattenberg wenste ons toe dat wij ons geworpen wisten op de waarachtigheid

van Gods Woord: 'Pinksteren brengt verwachting van bovenaf.'

Traditiegetrouw werd ook dit jaar een telegram verzonden naar Hare Majesteit Koningin Beatrix. Haar werd op de dag voor Pinksteren door de jongeren van de Gerefor

meerde Gemeenten de Geest van Pinksteren toegewenst, in haar persoonlijk, ambtelijk en gezinsleven. Samen zongen we staande het eerste en zesde couplet van ons volkslied, iets wat iedere keer weer indrukwekkend klinkt.

Buigen of branden?

In de toespraak van de morgenbijeenkomst, getiteld 'Het wonder van de kerk', klonk het wonder door dat de Heere Zijn kerk in stand houdt, soms dwars door de onmogelijke omstandigheden heen. Ds. M. Karens nam ons mee naar het dal van Dura, zoals dat in Daniël 3 voor ons afgeschilderd wordt. In dat dal stond een metershoog afgodsbeeld opgesteld, waarvoor alle aanwezigen geacht werden te knielen. De keus in het dal van Dura was: 'Buigen of branden.' Het is het gemakkelijkst om te knielen, niet alleen zoals destijds in het dal van Dura, maar ook in onze tijd. "Dan ben je uit de brand. Letterlijk en figuurlijk", aldus dominee Karens. Toch bleven er drie jongens staan; zij bogen niet. In hun standvastigheid kwam het geheim van Gods genadekracht openbaar: de vrijmoedigheid van het geloof.

Dat deed hen staande blijven. Standvastigheid wordt niet gewaardeerd, toen niet en nu niet. "Zulke mensen verdraagt de wereld niet: mensen die blijven staan als iedereen buigt, mensen die knielen als anderen blijven staan", zei ds. Karens. "Ook jij staat in het dal van Dura. Wat doe jij? Buigen of branden? Het geheim van de kerk is dat Christus voor Zijn Kerk door het vuur ging, om drie jongens te verlossen, om vanmorgen vuurbranden als jij en ik te rukken uit het vuur." De kerk is een wonder, een wonder door het pinkstervuur van de Heilige Geest.

Nacht over Albanië

Na de samenzang met collecte doofden een voor een de lampen en lichtte boven het podium een videoscherm op: 'Nacht over Albanië'. Er volgden naast informatieve beelden over de geschiedenis van Albanië ook indrukwekkende beelden over de chaos die ontstond na de opstand van dit voorjaar. Het zendingswerk dat zo mooi begonnen was in Albanië, werd ruw verstoord en zelfs letterlijk afgebroken. Het was voor de zendingswerkers niet meer mogelijk om in Albanië te blijven. De heer j. H. Mauritz vroeg na afloop van de videopresentatie aan de heer j. Otte, een van de zendingswerkers in Albanië, hoe het daar nu verder zal gaan. Deze zei te mogen vertrouwen vanuit de wetenschap dat de Heere regeert, juist toen het moeilijk en gevaarlijk werd in Saranda, de woonplaats van de familie Otte, hebben zij hun steun en hulp in Gods Woord gezocht en gevonden. Psalm 91 was hun daarbij tot grote troost en bemoediging. Dankzij de gevaarlijke omstandigheden om hen heen hebben zij heel dicht bij de Heere geleefd.

"Blijft er nog een kerk over in Albanië? ", zo werd gevraagd. De heer Otte vertelde dat de satan hem heel direct aangevallen heeft bij zijn terugkeer naar Nederland met de woorden: 'En de huurling vliedt, overmits hij een huurling is'. Echter, juist deze aanval van de duivel dreef hem naar de Heere jezus: 'Heere, bewaar hen in Uw Naam'. Toen werd de zorg voor het 'kleine clubje in Delvine', zoals de heer Otte zijn gemeente noemde, weggenomen. Want hij mocht geloven dat Christus voor hen bidt. En dit blijkt ook wel uit het feit dat door de druk heen het kerkje steeds sterker geworden is.

"Het is nog zo'n jong plantje", verzuchtte de heer Otte. Op de vraag wat een opdracht voor ons als jongeren is in dit verband, zei hij dat het gebed voor het zendingswerk onmisbaar is. "De middelen zijn ook nodig, maar nog veel meer het gebed. Zoek de Heere en leef, want Hij is goed voor Zijn dienstknechten", zo besloot de heer Otte zijn indringende woorden.

Lunch, informatiemarkt en zang

Ds. P. Mulder besloot de morgenbijeenkomst met gebed. Vervolgens was er tijd en gelegenheid genoeg om de lunch te nuttigen. Het terrein rond de Veluwehal en Markthal was dan ook al spoedig bezet door pratende en etende mensen. Enkele enthousiaste jongeren probeerden geld in te zamelen voor een kinderkamp in de Oekraïne, door - denkbeeldige - borden eten aan de man te brengen. Een dag als deze was

uiteraard een uitstekende gelegenheid op zo'n manier veel geld bij elkaar te verzamelen.

In de Markthal waren allerlei stands opgesteld: van de LVSGS/SGP-jongeren, RMU, een praathoek van de ZGG tot de Gereformeerde Kindertelefoon 'Klemtoon'. In het middelpunt stond uiteraard een uitgebreide stand van de jeugdbond en informatie over de zomerkampen. Gelegenheid genoeg dus om veel informatie te verzamelen en je geld op een goede manier te besteden.

Terwijl enkele enthousiaste zangers rond het orgel enkele liederen ten gehore brachten, stroomde de Veluwehal rond tien voor twee weer vol. Ook het middagprogramma beloofde weer veel goeds. Met elkaar zongen we enkele verzen van Psalm 43. Ter beëindiging van de maaltijd en in verband met de toespraak van de middagbijeenkomst las de heer Mauritz met ons Handelingen 2:14-21, waarna hij voorging in gebed.

Donateursactie

Nu was het tijdstip aangebroken dat de donateursactie die de afgelopen maanden gehouden werd, afgerond zou worden. Van achter uit de zaal klonk - onverwacht - de stem van jeugdwerkadviseur J. j. de jong. Terwijl hij naar voren liep, vroeg hij aan enkele JeV-leden van verschillende jeugdverenigingen hoe zij in hun woonplaats de donateursactie handen en voeten hadden gegeven. Bij het podium aangekomen, verwelkomde hij enkele rugzak-dragende jongeren, die daar inmiddels gearriveerd waren. Ook hen werden enkele vragen voorgelegd over hun activiteiten bij het werven van donateurs voor de Jeugdbond. Het was duidelijk dat men in sommige plaatsen heel actief bezig was geweest. Een misverstand waar men wel eens tegen aangelopen was: veel mensen denken dat een abonnement op 'Daniël' tevens inhoudt dat je donateur bent. En dit laatste is nu juist niet het geval. Er moest hierdoor vaak het een en ander uitgelegd worden aan de mensen. Toen de rugzakdragende \ m JeV-leden zich tenslotte omdraaiden, bleek dat er dankzij de gehouden actie 1560 'dona's' bijgekomen waren. Het totaal aantal donateurs is daarmee op ongeveer 5500 gekomen. Een schitterend resultaat, maar het betekent wel dat de actie voorlopig opgerekt wordt tot het einde van het jaar, om zodoende het benodigde aantal van 7000 donateurs te kunnen bereiken.

Als de Geest werkt...

Het bondsdagkoor bracht vervolgens onder leiding van Henriëtte van Maelsaeke enkele liederen ten gehore. Dit werd afgewisseld door een muzikaal intermezzo op orgel en piano. Ook een declamatie, die begeleid werd door harpspel, behoorde tot de varianten. In het gedicht: 'O dag, zeer groot van heerlijkheid', werd ingegaan op het wonder van het Pinksterfeest.

Toen de koorzang ten einde was, kreeg ds. J. Driessen gelegenheid om zijn toespraak te houden.

Deze was getiteld: 'Het wonder in de kerk.' Het wonder in de kerk bestaat hieruit dat deze uitgebreid wordt. Dat is nergens zo duidelijk te zien als in Handelingen 2, waar verteld wordt over de drieduizend zielen die op één dag tot geloof kwamen. Het zwaard van de Geest ging door hun hart. "Als de Geest werkt, gaan onze ogen open. Dan gaan we zien wie we werkelijk zijn", zei ds. Driessen. "Er moet, maar kan ook een verandering plaatsvinden. Want om zalig te worden, kun je niet jezelf blijven.

En, wie zaligmakend door de Heilige Geest bearbeid is, heeft daar

weet van." Ds. Driessen wees ons erop dat het Pinksterfeest bij uitstek het feest voor jonge mensen is. "Luister daarom goed naar wat de Pinkstergeest door het Woord je te zeggen heeft. Hier vind je de ware vreugde, wanneer je dit feest van ware genade gaat beleven." Hij besloot zijn appellerende toespraak met een variant op een bekend spreekwoord: 'Wie de Geest heeft, die heeft de toekomst.'

Vuur

Aan het einde van een dag als deze is er stof genoeg om over na te denken; volgens ds. Kattenberg: "Niet alleen voor vandaag, maar ook voor het toekomende." Hij wenste iedereen een goede reis en wees daarbij op het decor zoals dat boven het podium was afgebeeld. Daarop was de kerk afgebeeld, aan twee kanten omgeven door brandende toortsen. Deze wezen niet alleen op de verdeelde tongen als van vuur, zoals de discipelen die ontvingen op de Pinksterdag. Ze stonden ook symbool

voor Gods aanwezigheid en trouw: 'En de Heere zal Jeruzalem zijn een vurige muur rondom.' "Ben jij al binnen in dat Jeruzalem? ", zo vroeg ds. Kattenberg ons.

Ds. Driessen eindigde met dankgebed. Even later klonk het eenparig uit 2500 monden door de Veluwehal en, dankzij de open deuren, ook

over de parkeerplaatsen rondom het gebouw:

Ik zal door 's vijands zwaard niet sterven,

Maar leven en des HEEREN daan, Waardoor wij zoveel heil verwerven, Elk, tot Zijn eer, doen gadeslaan.

Voorbij?

De temperatuur bleek niet alleen binnen, maar ook buiten inmiddels tropische waarden bereikt te hebben. De Veluwehal stroomde leeg en al snel verspreidden de aanwezigen zich over het centrum van Barneveld, om de thuisreis te aanvaarden. Door enkele ijverige jeugdverenigingen werd ondanks de warmte nog even de handen uit de mouwen gestoken, want zowel de Veluwehal als de Markthal moesten worden ontruimd. Vele handen maken licht werk, zodat deze klus snel geklaard was. Ook deze laatste bondsdaggangers verlieten tenslotte moe maar voldaan Barneveld. Tijdens Pinksteren was het goed om nog eens na te denken over het wonder van en in de kerk.

Corien Middelkoop

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen