De beste maatjes
Afronding JBGG-project Maatjes
Een aantal maanden geleden heeft er in de Daniël een artikel gestaan over het project Maatjes. Het doel van dit JBCC-project is het in contact brengen van jongeren met mensen met een verstandelijk handicap. In het artikel werden jongelui opgeroepen om zich op te geven als maatje. Er zijn hierop verschillende reacties gekomen. Er zijn koppels-maatjes gevormd. Met de jongelui die maatje geworden zijn, is er geëvalueerd. Bij de voorbereiding van dit project hadden we meer koppels verwacht. Toch is elke vriendschap die er ontstaat waardevol. En er zijn vriendschappen ontstaan...! Niet het vele is goed, maar het goede is veel!
Op een aantal jeugdverenigingen ('s-Gravenpolder, Capelle aan den IJssel en Moerkapelle) is een inleiding gehouden op de vereniging over Maatjes. Jongelui konden zich toen opgeven als maatje. Er zijn verschillende koppels gevormd met mensen die in een GVT wonen. In een evaluatieformulier hebben zij hun ervaringen beschreven. Hieronder een greep uit deze evaluatie.
Grotere betrokkenheid
De meeste maatjes hebben een a twee keer per maand contact met elkaar. De activiteiten die met elkaar gedaan worden, zijn divers: foto's kijken, kaarten maken, fietsen, samen op visite gaan, winkelen en bezoeken van een zangavond. Meestal wordt samen bedacht wat er gedaan gaat worden. De maatjes geven aan dat zij door deze activiteiten samen met iemand met een handicap te ondernemen, hen beter leren kennen en spontaner met hen omgaan. Verschillende jongeren hadden voordat zij maatje werden al contact met mensen met een handicap. Door het maatje-zijn is hun manier van denken over mensen met een handicap niet veranderd, wel zijn ze nu gevoelsmatig veel meer bij hen betrokken, hun hart is erdoor geraakt.
De tijd dat de verschillende koppels met elkaar optrekken is nog vrij kort.
Toch geven verschillende jongeren aan dat zich in die tijd al een vriendschap gevormd heeft. Ze geven ook deze vriendschap blijvend kan zijn. De laatste vraag van het evaluatieformulier was: kun je in een paar zinnen vertellen wat deze vriendschap voor je betekent? Enkele antwoorden hierop wil ik ook aan jullie doorgeven.
* Het is fijn om te geven als je dat kunt, je krijgt er trouw en een leuk contact voor terug.
* Het geeft me voldoening om met deze mensen om te gaan. Bovendien is het nog gezellig ook.
* Verrijkend. Vooral als je ziet dat je 'maatje' zo ontzettend blij kan zijn met kleine dingen. Ook het kinderlijk vertrouwen in God en dat aan dat ze daar zo vrijmoedig van durft te getuigen. Daar kan ik van leren.
Maatje worden?!
Zoals je kunt lezen, is de uitslag van deze evaluatie positief. Misschien dat dit jou over de brug helpt om maatje te worden. Het aantal koppels dat tot nu toe gevormd is, is gering. Wij hadden in de voorbereiding een groter aantal verwacht. Ik hoop dat er sprake is van een sneeuwbaleffect. Dat meisjes én jongens door het lezen van dit artikel of door contact met een maatje gemotiveerd worden om maatje te zijn.
Naast hen staan
Ten diepste willen wij helemaal niet geconfronteerd worden met handicaps, wij willen erboven staan. Wanneer wij echter naast de man/vrouw, de jongen/het meisje met een handicap gaan staan, dan aanvaarden we de ander zoals hij/zij is, we kennen dan waarde toe aan de ander en hebben oog voor zijn/haar mogelijkheden. Om een relatie aan te gaan met iemand met een verstandelijke handicap moeten we vaak zelf beginnen, iets van onszelf geven en ons open stellen voor de ander. Wanneer er dan een relatie ontstaat, krijg je veel terug.
Mensen met een handicap hebben ons wat te bieden. Het beeld dat wij van hen hebben, is vaak anders. Wij willen hen vertellen wat zij nodig hebben, juist door met hen om te gaan, leren we hen kennen en wordt ons leven (emotioneel) verrijkt. Daarvoor moeten wij naast in plaats van boven hen willen staan.
Op de laatstgehouden ledenvergadering van Vereniging Helpende Handen kwamen er positieve reacties op het artikel over Maatjes dat een paar weken geleden in het Reformatorisch Dagblad gestaan heeft. Verschillende ouders gaven aan dat hun kind met een handicap nu vriendschap mist en dit juist zo nodig heeft. Iedere jongen en ieder meisje is anders, ieder meisje en iedere jongen met een handicap is ook anders. Voor de één is het voldoende om er gewoon bij te mogen zijn op een jeugdvereniging. Een ander wil er graag samen met iemand op uittrekken, leder mens mag er zijn, zoals hij of zij is. Geven wij hem of haar hiervoor de ruimte?
Hierbij kun je denken aan Galaten 6 : 22: Maar de vrucht des Geestes is liefde, blijdschap, vrede, lankmoedigheid, goedertierenheid, goedheid, geloof, zachtmoedigheid, matigheid.
We gaan door
Alle reden dus om door te gaan met de integratie van mensen met een handicap in de samenleving en in de kerkelijke gemeente. Het project Maatjes als zodanig is afgesloten bij de Jeugdbond. Wel blijven we doorgaan met het vormen van maatjeskoppels. Er zal een brochure geschreven worden voor jongelui waarin staat hoe zij met mensen met een handicap in contact kunnen komen. Je kunt je blijven opgeven als maatje. En ik hoop dat je dit doet! Opgave kan bij Corrie van Vlastuin op het Landelijk Bureau van Vereniging Helpende Handen (tel. 0348-420390). Er zal dan gekeken worden wie er in de buurt waar jij woont behoefte heeft aan een maatje.
Houten
Corrie van Vlastuin
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 23 mei 1997
Daniel | 32 Pagina's