Klikspaan...?

Klikken is echt iets uit je kinderjaren. Toen je klein was, zong je het versje: Klikspaan, boterspaan,

je mag niet door m'n straatje gaan. Hondje zal je bijten, poesje zal je krabbelen,

dat komt van al je babbelen.

Klikken is een heel negatief geladen woord. Wie klikt, doet fout. Wie klikt, verraadt een geheim.

Maar niet omdat je dat geheim niet kunt bewaren. Nee, in klikken zit meer. Er zit iets huichelachtigs in. Iets schijnheiligs. Als je klikt, gaat het altijd over het kwaad van een ander. Je doet het om in de gunst te komen bij de persoon, tegen wie je klikt. Of omdat je een hekel hebt aan degene, van wie je iets verklikt. In klikken zit altijd een kwade bedoeling.' Vandaar dat oude versje!

Jij zult nu niet meer naar een leraar gaan om te vertellen, dat Wim gespiekt heeft. Als Anne een stunt heeft uitgehaald en je mentor komt in de klas om het uit te zoeken, zul je niet je vinger opsteken. Je vertelt niet, dat Margreet gewoon spijbelt en helemaal niet vanwege hoofdpijn naar huis is gegaan.

Maar nu loop je in de supermarkt vlak bij school. Je ziet dat Willemieke een mars in haar tas laat glijden. Wat doe je dan?

Er is op school geld gestolen uit iemands jaszak. En ineens flitst het beeld door je heen: in dat tussenuur liep Gert zomaar een beetje vreemd tussen de kapstokken rond te hangen. En je weet haast zeker... Wat doe je dan?

Je ziet in het fietsenhok nog net een stel jongens wegrennen. Een paar herken je er. En je ziet, dat ze het ook deze keer weer op Arjan hadden gemunt: de banden van zijn fiets staan leeg. Ventielen eruit... Wat doe je dan?

Is het in zulke gevallen klikken, als je vertelt wat jij hebt gezien?

Het is duidelijk, dat in de eerste voorbeelden de spijbelaar en spieker zelf de gevolgen dragen. In de laatste voorbeelden is dat niet zo! Van stelen en treiteren is ook een ander de dupe! En dat blijft zo, tenzij jij 'klikt'. Als jij vertelt, wat je gezien hebt, wordt de dader gepakt. Bij spieken en spijbelen leidt dat alleen tot straf voor de dader. In de laatste situaties help je ook degenen, die de dupe waren geworden van diefstal en treiterijen.

Wat doe je als je iets ziet gebeuren wat niet mag? Je zegt niets. Je doet net of je neus bloedt. Mij niet gezien, straks pakken ze mij. Zolang ze mijn geld maar niet pikken, mijn fiets maar heel laten, heb ik er niets mee te maken, Is dat eerlijk?

Wat doe je? je gaat naar een leraar en je vertelt wat je hebt gezien. Met weike bedoeling? Omdat je de dader nu eens lekker terug kunt pakken, je vond hem altijd al zo'n mispunt. Nu is tie er tenminste eens gloeiend bij. Of omdat je een goede beurt wilt

maken bij de leraar. Bovendien is het toch gemeen wat hij heeft gedaan? Is dat eerlijk?

Wat doe je? Je gaat natuurlijk niet naar een leraar om te vertellen wat je zag. Zeker een beetje het heilig boontje uithangen. Je klasgenoten zullen je voor een kinderachtige verklikker houden. Maar tegen je vriendinnen meet je de misstappen van de ander breed uit. En als die ander juist langs komt, wordt het opeens verdacht stil. Alleen je ogen spreken nog... Een taal die duidelijk genoeg is overigens... Is dat eerlijk?

Wat doe je? „Indien uw broeder (tegen u) gezondigd heeft..." Ga eens naar hem toe en praat erover! Natuurlijk niet uit de hoogte. Niet prekerig. Hoe vaak ga je immers zelf de mist in. Maar toch... erover praten! Niet met anderen, al roddelend en stokend. Maar met die Willemieke en die Gert en wie het verder ook mogen zijn!

„En indien hij u hoort, zo hebt gij uw broeder gewonnen!" Of gaat het jou niet aan, dat je de ander verkeerd ziet gaan? Ben jij soms je broeders hoeder niet?

De Heere Jezus liet nooit iemand zomaar z'n gang gaan in het verkeerde. Nooit deed Hij maar alsof Hij het niet zag, om er zo van af te zijn. Nooit heeft Hij over het kwaad van een ander gestookt of geroddeld. Altijd heeft Hij er met de betrokkene over gepraat. Niet uit de hoogte. Hoewel Hij als enige daartoe het recht had... Hij wees eerlijk de zonden aan. „Ga heen, zondig niet meer!"

Maar wat doe je, als je er over gepraat hebt en het helpt niet? De treiterijen gaan door, het gestolen geld komt niet terug? Is het dan klikken, als je met je verhaal naar je ouders gaat, of naar een leraar? Denk even terug aan wat klikken is. In klikken zit altijd een kwade bedoeling. Je doet het uit wraak of juist om in het gevlei te komen. Als je met die bedoeling naar je leraar stapt, zit je mis. Dan klikje dus. Heel kinderachtig. Je doet minstens zo verkeerd als die ander deed.

Het hangt er dus vanaf met welke bedoeling je naar je ouders of je leraar toegaat als jouw praten niet helpt. Als het je bedoeling is om te hèlpen, zowel de dader, als degene die de dupe werd, dan móet jke soms wel bij een ander aankloppen.

Zodat er werkelijk wat aan gedaan kan worden. Dat is niet makkelijk. Het Is ook niet makkelijk om je broeders hoeder te zijn. Veel simpeler is het, om net te doen alsof het je niet aangaat. Of om er met anderen over te praten.

De Heere Jezus was Zijns broeders Hoeder. Hij zocht het behoud van mensen, die totaal verkeerd gingen. Het deed Hem verdriet, als mensen zondigden tegen Zijn hemelse Vader. Als door de zonden de Naam van Zijn Vader onteerd werd. In alle eerlijkheid sprak Hij zondaren aan.

Zo is Hij nog. Hij behandelt je eerlijk. Hij maakt ook eerlijk.

Achterklap (het bijbelse woord voor roddelen en klikken) wordt in de catechismus een eigen werk van de duivel genoemd... Christus kwam, om ook dat werk van de duivel te verbreken. Heeft Hij dat ook in jouw leven al gedaan? Dan wordt het oude versje wonderlijk anders... Zet HEER' een wacht voor mijne lippen, behoed de deuren van mijn mond, opdat ik mij tot genen stond iets onbedachtzaams laat ontglippen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen