Een macaber gebeuren
Er is van dat nieuws dat je na enkele weken spuugzat bent. Nieuws dat maandenlang niet van radio, tv en krant is weg te branden. Tot vervelens toe worden lezers, luisteraars en kijkers in aanraking gebracht met Scebrenica, met de onderzoekscommissie Van Traa of de nieuwste onthullingen in de zaak Dutroux. Dicht die krant, denk je dan, alsjeblieft niet nog meer nieuws over dat onderwerp. We weten het wel.
Zo'n zaak is ook de varkenspest. Toch is het niet goed als je je murw laat slaan door de nieuwsstroom. Want plotseling gebeurt er weer wat, dat je aandacht voluit verdient. Neem nu die varkenspest. Op het moment dat ik dit schrijf, heeft minister Van Aartsen besloten alle jonge biggen in de leeftijd van nul tot twee weken op te kopen en te vernietigen. Althans in de door vervoersverboden getroffen regio's.
Voor de bijl
De minister moet alleen nog even wachten op toestemming uit Brussel. Maar dan kan hij ook aan de slag. Per week zullen 250.000 biggen tot veevoer vermalen worden. En dat niet maar voor een weekje, maar enkele maanden lang. Vier miljoen biggen - dat is op dit moment de verwachting - zullen voor de bijl moeten.
Laat dit even tot je door dringen. Vier miljoen biggen als bietenpulp vermalen. En dan geen zieke beestjes, dieren die een groot risico in zich dragen voor de volksgezondheid of varkens die daadwerkelijk met het pestvirus zijn besmet, nee, kerngezonde biggen.
Reden waarom ze worden afgemaakt: ze passen niet meer in de stallen. En als het pestvirus nog een tijdje blijft voortwoeden en de vervoersverboden van kracht blijven, barsten ze over enkele maanden helemaal uit hun krap bemeten hokken. Want dan zijn ze inmiddels kilo's zwaarder. Vandaar dat ze nu alvast gedood worden.
We hebben het hier over een macaber gebeuren. Het SP-kamerlid Poppe stelde in het debat met de minister dat we bezig zijn „biggen te vermalen tot veevoer, om ze vervolgens weer op te voeren aan de zeugen". Een krasse uitspraak die een kern van waarheid bevat. In elk geval rijst de vraag: waar zijn we mee bezig?
Oproep
In het kader van de discussie over de varkenspest is de oproep van SGPfractievoorzitter Van der Vlies een opmerkelijke. Laten we een biddag houden, zo stelde de SGP'er voor. En wat zou nu mooier zijn dan dat de overheid de kerken daartoe oproept? Kerk en overheid hebben elk een eigen plaats, zo betoogde Van der Vlies, maar dat neemt niet weg dat ze elkaar best wederzijds mogen aanmoedigen.
Nogmaals, een opmerkelijke oproep, waaruit het eigene van de SGP blijkt. Deze partij heeft immers sinds haar oprichting de belijdenis van de theocratie (God regeert) hoog in het vaandel staan. Het is niet gemakkelijk aan die belijdenis concreet handen en voeten te geven. Zeker niet in deze tijd. Want je zult er maar zitten, midden tussen kamerleden, journalisten en publiek, van wie er velen in God noch gebod geloven.
Durf
Om dan een in hun ogen volkomen zinloos voorstel te doen, daarvoor is durf nodig. En tact. Het komt erop aan juist zoveel bij de minister aan te dringen, dat hij het voorstel serieus gaat overwegen, maar ook weer zo weinig dat het pleidooi niet irritant of zeurderig wordt. Van der Vlies deed het op zeer gepaste wijze. Dit neemt niet weg dat er bij de inhoud van het verzoek kanttekeningen te plaatsen zijn. Bijvoorbeeld of we het pleiten voor een biddag niet moeten reserveren voor zaken die echt het hele volk raken. Of met andere woorden het zware middel van een biddag niet te vroeg is ingezet. En zo zijn er meer vragen te stellen, die overigens aan de waarde van het verzoek geen afbreuk doen.
Slordig
Eén ding wil ik nog aan de orde stellen. Bij biddag hoort schuld belijden. Niet alleen over de zondige aard van de mens in zijn algemeenheid, maar ook over daadwerkelijke zonden. Wellicht ook over de ontwikkelingen in de bio-industrie.
En dan gaat het moeilijk worden. Want zijn we er echt van overtuigd dat economisch gewin ons ertoe gebracht heeft soms wat slordig om te springen met het welzijn van het dier? Is de zeug niet meer en meer tot een biggenfabriekje geworden? Zijn we als boeren bereid die fouten, misschien stap voor stap, te herstellen? Zijn we als consument bereid meer geld voor ons vlees neer te tellen, zodat er meer aan het welzijn van dieren gedaan kan worden?
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 9 mei 1997
Daniel | 36 Pagina's