Evangelish Reformatorisch Ontwaken

Ons hart en ons leven

Belangrijk en nodig

Er zijn veel positieve dingen te melden ten aanzien van deze beweging en haar oproep. Zonden concreet noemen, tot verootmoediging oproepen, schuldbelijden, zonden nalaten en goede wegen inslaan, het zijn allemaal bijbelse en zeker in ons tijdsgewricht o zo belangrijke zaken. De grootscheepse en allesomvattende benadering heeft iets aantrekkelijks. Het gaat immers over zaken die ons allen aangaan. Daarbij worden we op de kern van Gods geboden gewezen: onze verhouding tegenover de Heere en tegenover de naaste. Opwekken tot schriftonderzoek, vasten en bidden is belangrijk.

Een enkele kanttekening

Anderzijds zijn er kanttekeningen te plaatsen. De oproep wordt breed gedragen. Zelfs prominente roomskatholieken tonen hun sympathie. Is er werkelijk zo'n brede geestelijke eenheid? Of wordt op dit punt de vorm der gezamenlijkheid belangrijker geacht dan het wezen der waarheid?

Maar dan komt de vraag boven: wat is er essentiëler dan de verhouding tegenover God?

Een andere vraag heb ik ten aanzien van het massale en het massieve. Het kan zo gauw iets demagogisch en totalitairs krijgen. Zo zijn richtlijnen voor bijeenkomsten, gebeden en levensverbeteringsbeloften goed bedoeld en in zekere zin ook nodig, maar het kan allemaal wat gekunsteld en geprogrammeerd overkomen. Soms is de toon wat menselijk-activistisch.

Toch overheerst bij mij beslist niet de behoefte aan commentaar. Verootmoediging en schuldbelijdenis passen ons allen en zijn o zo nodig. Daarom wil ik slechts ingaan op enkele aan de Schrift ontleende gedachten.

De Heere Zelf storte over ons uit de Geest der genade en der gebeden, de Geest van ontdekking en uitbranding.

Daniël en Jesaja

Toen Daniël ging bidden voor het volk, zocht hij de eenzaamheid op (Daniël 9). Hij werd werkzaam vanwege het Woord en de belofte des Heeren. Belijdenis deed hij van zijn zonde en van de zonde van het volk. Het ging hem om de Naam en de zaak des Heeren. Zo werd hij smekeling bij de Heere.

Als wij met de nood van Gods Kerk bij onze onmacht terecht komen, worden we worstelaars aan de troon der genade of de Heere er aan te pas wil komen. Bij (esaja (63 vanaf vers 15 en 64) lezen we er een aangrijpend en teer voorbeeld van. Zulke worstelingen werke de Heilige Geest in ons hart. Zal dat niet gepaard gaan met een nabij leven in de tere vreze Gods?

Gebed en strijd

Intussen hebben wij een geestelijke strijd te strijden. Daarbij mogen we wel om wapening vragen, want wij van onszelf zijn zo lauw in deze strijd. Zijn we niet vaak geneigd te vluchten of compromissen te sluiten eer de strijd echt ontbrandt? Het is onze plicht de bijbelse wapenrusting aan te doen en te gebruiken. Maar we mogen tevens wel bidden: wees Gij een vurige muur rondom ons; wees Gij ons een schild en wapen.

Vreemdelingschap

Bijbelheiligen waren merkbaar vreemdeling op aarde. Hun thuis was in de geest bij de Heere. Hoe dichter iemand bij de Heere leeft, hoe verder van de zonde en hoe meer de nood van de Kerk Gods zal uitdrijven in het gebed. Hebben wij onze pinnen niet veel te vast ingeslagen? Genieten we niet veel te veel met de wereld mee (weliswaar op onze wijze); verwachten we reikhalzend de stad die fundamenten heeft?

De Boodschap sta centraal

De zaak van het Koninkrijk Gods heeft alles te maken met gebed en schuldbelijdenis, met verootmoediging en bekering. Toch denk ik dat dat vruchten zijn. De wortel is het Woord. Het gaat om de boodschap. Die moet uitgedragen worden. En waar de boodschap werkelijk geloofd wordt, komt dat in allerlei vruchten openbaar.

Waar deze boodschap van het Woord in alle rijkdom en scherpte klinken gaat en door de Geest uitwerking gaat krijgen, daar komt vanzelf de strijd. Tegen de zonde, de duivel, de wereld, ons eigen vlees. Ook zal dan de strijd komen rondom de inhoud van de boodschap. Zo was het in de tijd van Paulus, van Augustinus, van de Reformatie en van de Nadere Reformatie. Zo zal het ook vandaag zijn.

Ons hart en ons leven

De Heere is soeverein; wij weten niet welke kant Hij met ons volk en met de kerk van Nederland uit gaat. Wij mogen Hem wei hartelijk bidden om Zijn Geest en ook om genade dat wij trouw zullen zijn. Op de plaats waar Hij ons stelt. Als een Daniël; misschien wel alleen. Ook om als gemeente trouw te zijn in leer en leven naar Zijn Woord en het belijden van de kerk. Dan gaat het niet om publiciteit of getal, wel om het getuigenis, de inhoud van de boodschap en om ieders hart.

Toen Elia (door de kracht des Ceestes) getuigenis gaf op de Karmel, stelde hij God en Zijn gebod present. Kort daarop meende hij alleen te zijn overgebleven.

Maar de Heere openbaarde hem dat er nog zevenduizend waren.

Mogen ook onze harten recht zijn voor God en laten ook wij onze knie niet buigen voor de afgoden van deze tijd.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen