De politiek: een varkensstal?
Snapte jij nog iets van het Navodebat? In het begin leek de zaak helder. Uitbreiding van het militaire bondgenootschap met Oost-Europese landen, daar ging het om.
De meeste fracties in de Tweede Kamer waren ervoor, de WD keerde zich er bij monde van Bolkestein op het laatste nippertje tegen. De liberale leider was bang dat we de Russen tegen ons in het harnas zouden jagen.
Tot zover was het duidelijk. Lees je echter de dag na het Navo-debat tot je verwondering in de krant: het ging gisteren helemaal niet over de Navol Hoezo, denk je meteen, waar zijn ze dan tot twee uur in de nacht mee bezig geweest? Het krantenartikel geeft snel het antwoord: met het 'in zijn hok terugduwen van Bolkestein'. Dan breekt toch wel je klomp. Hebben ze in de Tweede Kamer niets beters te doen?
Opa
Bij zoiets moet ik altijd even aan opa denken. Opa was niet echt onder de indruk van de politiek, en dan druk ik me nog zacht uit. Maar aangezien twee van zijn kleinzoons hun brood verdienden met het ondersteunen van een politieke fractie, wilde hij het onderwerp toch wel eens aansnijden.
Jongens, zei opa dan, er kwam eens een varkenshandelaar bij me die soms ook de Tweede Kamer bezocht. Die man zei tegen me: „Wat daar allemaal gebeurt, daar is jouw varkensstal nog een nette boel bij. Politiek is een vuil zakie".
Waar ik het nu over wil hebben, is dit: had die veehandelaar gelijk? Is politiek 'een vuil zakie'? Houden ze zich in Den Haag alleen bezig met smerige spelletjes?
Spel
Dat politiek een spel is, lijkt me een juiste stelling. Iets nauwkeuriger gezegd: er zitten elementen van een spel in. Daar is mijns inziens niets mis mee. Spel is eigen aan het leven. Kinderen leren het meest als de kennisoverdracht in de vorm van een spelletje gaat. Studenten bereiden zich met hun studentikoos gedrag voor op de maatschappij. En zit er ook in het zakenleven niet iets van een spel: hoe ben ik de concurrentie te slim af?
De politiek vormt daar geen uitzondering op. In raden, staten en kamers worden compromissen gesloten om te bereiken wat men voor ogen heeft. Wie daar goed in is, is een handig politicus. Soms is de meest effectieve methode om je doel te bereiken het uit elkaar spelen van je tegenstanders: „Als ik meneer Jansen van de PvdA goed beluister, zegt hij iets heel anders dan mevrouw Pietersen van de WD.
Maar ze hebben wel samen deze motie ingediend! Hoe moet ik dat opvatten, meneer de voorzitter? ".
Vangen
De volgende keer moet je een collega-politicus op zijn woorden vangen: „Mag ik de geachte afgevaardigde erop attent maken dat hij anderhalf jaar geleden, let wel slechts anderhalf jaar geleden, precies het tegenovergestelde beweerde? ".
Kortom: politiek is een spel en nog een leuk spel ook. Ik kan iedereen aanraden eens plaats te nemen op de tribune van de Tweede Kamer! Informeer wel van te voren welke onderwerpen er die dag behandeld worden. Huursubsidie is nu eenmaal een saaier onderwerp dan opsporingsmethoden van de politie.
Maar, vraag je misschien, is daar nu alles mee gezegd, dat politiek een grappig spel is? Nee. Ik maak er een paar kanttekeningen bij. Om te beginnen heeft een spel altijd regels. Vals spelen is verboden. Wat mij betreft, valt onder 'onneuzen' ook bluffen of om een antwoord heen draaien of de integriteit van de tegenstander aantasten.
Stofzuigers
Verder moet het spel niet zo enthousiast gespeeld worden dat de knikkers vergeten worden. Van de voormalige staatssecretaris Linschoten is weieens beweerd dat het hem nauwelijks leek uit te maken of hij nu stofzuigers verkocht of een nieuwe arbeidsongeschiktheidswet. Gesteld dat het waar is, dan is zo'n werkwijze te laken. Burgers prikken daar op den duur doorheen.
Politiek heeft een spelelement in zich, maar de inhoud mag niet vergeten worden. Met name christelijke politici moeten zich daar steeds van bewust blijven. Hun diepste doel is immers de beginselen van Gods Woord tot meerdere erkenning te brengen in de samenleving.
Dat wil niet zeggen dat ze zich als dominees moeten gaan gedragen. Ze blijven politici. Maar voor hen leent zich niet elk onderwerp voor een compromis of een politiek steekspel. Voor hen zijn er momenten dat handig politiek manoeuvreren niet op de voorgrond staat, maar een helder getuigenis van wat God van ons mensen vraagt.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 11 april 1997
Daniel | 30 Pagina's