Komend voorjaar

tr hangt een verlangen in de lucht, l'r dwarrelt een verdwaalde vlucht van kleuren langs de wegen. Ir gaan gedempte woorden rond en uit den overvallen grond komt nieu we: geur gestegen.

fr komen prezen op mij aan: zie hoe mei bloten hoofde slaan de knoppen le overnachten, en hoe de bleke bladertjes hun fijne rimpel-adertjes al te bewegen trachten.

'De blaren van hel dode jaar schudden vermanend hier en daar met diepgebrninden hoofde: och, dal dit jonge leven dan het deernisvolle beven van die wijzen loch geloofde!

Ik vreze zeer, - ik vreze zeer... Maar jong gekwetter gaal te keer al, uit de kille bomen. Om verre toppen gloeit helgroen en, schreeuwend door de tuinen, doen al spreeuwen leven komen.

t)an wordt mijn angst lerzij J lel wordt zo zeker uitgezegd en moei ik 't wel geloven: de jonge lente wordt gewacht! Kijk, moedig door de takken, lacht hel zonnetje van boven.

Jein 'Prins

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen