Vrijmoedig - vrijpostig - brutaal
„En nu heeft het lang genoeg geduurd, m'n geduld is op. |e kunt je gaan melden bij de conrector. Die zal wel korte metten met je maken, brutale vlerk, die je bent."
Nog ziedend van woede kijkt meneer Van der Duyn hem na. Het is me nogal fraai, wat die knaap hem nu weer geleverd heeft! En dan straks zeker weer doen alsof hij van niets weet, net als de vorige keer zich van de prins geen kwaad weten... Het moet dan maar voor eens en altijd over zijn. Er moet een daad gesteld worden!
Met een stem die nog trilt van opwinding probeert de leraar godsdienst de draad van de les weer op te pakken.
De andere leerlingen zijn duidelijk geschrokken. Schoot die effe uit z'n slof zeg! Eigenlijk is het wel erg dom van johan om zo te reageren, je kon toch op je klompen aanvoelen dat die man zo iets niet zou nemen? Wat voor straf zou hij krijgen? Het is in een maand tijd al de derde keer dat hij eruit vliegt. Het zal wel een zaterdag worden.
Tot aan de bel gebeurt er niets meer, wat de orde zou kunnen verstoren...
„Zo, De Lange, wat is er nu weer aan de hand? ", verwelkomt conrector De Winter even later de leerling, die hem naar eigen zeggen grijze haren bezorgt. Het gezicht van johan spreekt boekdelen: die komt beslist niet voor een verlofaanvraag. Moet je zo'n jongen nou zien staan. Diep in zijn hart mag hij johan wel. Op zich is het helemaal geen vervelende knul. Een grote flap-uit, dat wel, iemand die zijn grenzen niet kent.
Al hortend en stotend komt het verhaal er uit. Wat als een geintje bedoeld was, werd serieus opgevat met alle gevolgen van dien. De Winter heeft niet veel tijd nodig om duidelijk te maken dat zo iets niet kan: „Kijk, johan je bent van jezelf nogal vrij, je neemt geen blad voor je mond, maar dat betekent natuurlijk niet dat je alles kunt zeggen wat in je opkomt. Wat zou jij gedaan hebben als je in de schoenen van collega Van der Duyn stond? je begrijpt toch wel dat je zoiets niet kunt maken, joh? Als die man dit tolereert, kan hij beter z'n biezen pakken".
Het is tien over vier. De school is bijna leeg. Hier en daar wacht nog een leerling op vervoer. Buiten gutst het water in stromen naar beneden. Het is stil in het godsdienstlokaal. De vloer is brandschoon, de tafels staan kaarsrecht, het bord om door een ringetje te halen. Johan wacht. Van der Duyn is bij De Winter. Wat zal daar allemaal besproken worden?
O, daar komen ze aan: voetstappen klinken hol door de verlaten gang. De deur gaat open. De Winter stapt het lokaal binnen, in zijn kielzog Van der Duyn. Nu zal je wat beleven... Zes dagen na het voorval in klas MH2A. Vreselijk, hoe verzinnen ze het, wat een opdracht! Johan zit achter het bureau op z'n zolderkamer.
Steeds weer denkt hij terug aan de lange monoloog van De Winter. Wat een preek. Hij mocht zeggen aan welke straf hij de voorkeur gaf. Grif had hij voor dat opstel gekozen. „Een week de tijd om het in te leveren", was er gezegd. Het leek toen een makkie, nu heeft hij nog geen woord op papier. De prullenbak ligt vol verfrommelde vellen. Slechts anderhalf A4-tje, het leek zo aanlokkelijk...
„Wat zit je toch allemaal te doen? " Johan schrikt op van de stem van zijn moeder. Zonder dat hij het gemerkt heeft, is ze z'n kamer binnengekomen. Ook dat nog! Hij heeft de gebeurtenis thuis niet verteld, dat zou nog meer ellende veroorzaken. „O, ik zit na te denken over een opstel, dat ik moet schrijven", is zijn korzelige antwoord.
„Wanneer moet je dat inleveren? ", vraagt moeder belangstellend. „Morgen", is het korte antwoord. „Ga alstublieft weg, zo kan ik me niet concentreren, ik zit toch al in een dip."
Vrijdagmorgen 08.15 uur. Johan staat voor de kamer van De Winter. Het is uiteindelijk toch gelukt, al heeft het hem heel wat hoofdbrekens gekost.
'Vrijmoedig - vrijpostig - brutaal' luidt de titel van zijn product. Het was toch wel een goed idee geweest om de dikke Van Dale er bij te nemen. Waar een woordenboek al niet goed voor is:
brutaal = 1. onbeschoft, zonder respect voor iets of iemand; 2. meer dan vrijmoedig. vrijpostig = al te vrij, stout, brutaal vrijmoedig = vrij in het uiten van zijn gemoed, niet beschroomd.
Nou, dat was wel duidelijk, brutaal en vrijpostig zijn negatieve begrippen, terwijl vrijmoedigheid een positieve lading heeft.
„Binnen", klinkt het als antwoord op een bescheiden klopje op de deur van de directiekamer.
„Zo, Johan, is het gelukt? ", vraagt
De Winter vriendelijk. „En heeft het ook nog iets opgeleverd? "
„Ik denk dat ik er wel van geleerd heb, meneer", antwoordt Johan. „Van der Duyn had wel gelijk, dit ging echt de perken te buiten." „Ik ben blij dat je dat inziet, zo kunnen we weer verder. Vergeven en vergeten zullen we maar denken. Je gaat toch ook nog wel even bij meneer Van der Duyn langs? "
Zo'n kleine acht jaar later loopt johan de Lange weer door het bekende schoolgebouw. Wie had dat ooit kunnen denken, dat ze nog eens collega's van elkaar zouden worden, De Winter, Van der Duyn en hij? Een inspannende dag van zeven lesuren zit er weer op.
Op weg naar huis denkt hij al fietsende terug aan het zevende uur, aan die derde klas met die ruige kerels, die zichzelf constant moeten bewijzen. Aan Arie, die stoere bink, die probeerde de les te torpederen. Aan de stilte, die er viel, toen hij vertelde van het voorval vanuit zijn schooltijd, van de les die hij toen had geleerd en die hem zijn hele leven was bijgebleven. Wat hadden ze aandachtig geluisterd, toen hij vertelde over die ontmoeting met die verwaarloosde junk, die bij het uitgaan van de JV hem en zijn vrienden de weg versperde en hen al vloekend vroeg waar hij God kon vinden. Over die eerste keren, dat hij in de kantine van die grote fabriek stiekem zijn handen vouwde, hopend dat niemand het zou zien. Over die smalende vraag van die magazijnbediende, of hij werkelijk geloofde dat God bestond.
Samen hadden ze aan het einde van de les om vergeving en vrijmoedigheid gebeden.
Zelfs Arie had z'n handen gevouwen!
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 14 maart 1997
Daniel | 32 Pagina's