Zodra ervaring hoger komt te staan dan de Schrift, zijn we het spoor bijster

Ds. B. van der Heiden verzorgde de eerste lezing, getiteld: 'De Heilige Geest en het Woord'. Hij begon met de opmerking dat nadenken over de Heilige Geest hetzelfde is als nadenken over God. „Dit moet ons heel klein en ootmoedig maken." We werden er op gewezen dat er een onlosmakelijke verhouding is tussen het Woord (Christus) en de Heilige Geest. De Heilige Geest bedient zich immers van het Woord. Daarom, als de Heilige Geest zich door zijn Woord bedient, moeten wij daar biddend en worstelend mee omgaan.

Het gaat in de ware bekering om God

Zaligmakende overtuigingen van de Heilige Geest hebben ootmoed tot gevolg. Zij openen in het bijzonder ons oog voor de scheiding tussen God en onze ziel. Het wekt ook een heimwee naar God. „jongelui, leef alsjeblieft niet voor het vaderland weg. Zoek de Heere in je binnenkamer voor je onder Zijn Woord komt. Laat het Woord het laatste woord hebben."

God zoekt het verlorene

De lezing duurde een half uur, maar de vragen die tijdens de pauze ingediend werden, leverden gespreksstof op voor wel drie en een half uur. Zoveel tijd was er echter niet en daarom moesten de meeste vragenstellers zich met een kort en bondig antwoord tevreden stellen. Een laatste persoonlijke vraag werd door conferentievoorzitter j. H. Mauritz achter de hand gehouden. De vraagstel(st)er vroeg hoe je persoonlijk kunt weten dat de Heere tot jou zegt: , , 'k Ben uw Heil alleen? ". Ds. Van der Heiden wees ons erop dat we in ons leven iets zullen moeten kennen van de uitroep: „Heere, als U mij voorbijgaat, is het eeuwig recht!" God zoekt juist het verlorene.

Na de avondsluiting kregen we enkele aanwijzingen én de nodige vermaningen voor de wijze waarop de nacht doorgebracht zou gaan worden.

Onder het genot van een glaasje fris werden even later korte dan wel lange gesprekken gevoerd en uiteindelijk misschien een kroket bemachtigd. De avondwandeling verzandde onder leiding van de heer Mauritz en Willem van Valen gelukkig niet in een dwaaltocht. Er werd namelijk uit voorzorg een landkaart met zaklamp meegenomen. Dit nam echter niet weg dat (hoge) hekken en modderige paden blijkbaar niet vermeden konden worden...

Bijbelstudie

Op zaterdagmorgen werd na een uitgebreid ontbijt de tweede conferentiedag met schriftlezing en gebed geopend. De bijbelstudie ging over de geschiedenis van de Samaritaanse vrouw. Het is een wonder dat wij God mogen zoeken, maar het is een veel groter wonder dat God mensen zoekt. Door Zijn Woord wil Hij tot ons spreken, óók door middel van een bijbelstudie. De Heere jezus wijst de Samaritaanse vrouw op het levende Water, het werk van de Heilige Geest. In de 26 verschillende bijbelstudiegroepen werd met elkaar nagedacht over vragen als: wat bedoeld de Heere jezus met het levende Water? Wie worden genodigd om te drinken? Tijdens de plenaire bespreking kwamen de vragen nog een

keer kort aan de orde, zodat eventuele onduidelijkheden opgehelderd werden.

Ik geloof in de Heilige Geest

Ds. C. Harinck onderhield ons na de koffiepauze ruim een uur met zijn lezing over het geloof in de Heilige Geest. Het werk van de Heilige Geest is onlosmakelijk verbonden met het verlossingswerk van Christus. „Wees met niet minder tevreden dan met de werkelijke kennis van zonde en genade, van Christus en zijn verlossingswerk", zo waarschuwde ds. Harinck. In onze kerk is er ook een duidelijke plaats voor de ervaring: bevinding. Er zit een gevaar aan: „Emotie en ervaring zijn niet de maatstaf voor de waarheid. Het is juist andersom: de waarheid van de Schrift vormt de maatstaf voor emotie en ervaring".

In charismatische kringen wordt een grote plaats ingeruimd voor de eigen ervaringen van mensen. „Wat in de Geest gezien en ervaren wordt, wordt als het belangrijkste geacht." Het charismatische systeem kent de ervaring van de Geest meer gezag toe dan de Schrift. De autoriteit die de Bijbel behoort te hebben, wordt toegewezen aan de persoonlijke ervaringen: het spreken van de Geest. Ds. Harinck wees ons op het grote gevaar van deze charismatische praktijken: „Zodra de ervaring hoger komt dan de Schrift, zijn we het spoor bijster." Geloof en ervaring zijn gebonden aan het Woord van God. De ervaring is een bevestiging van het Woord van God. In dit verband werd het voorbeeld van Petrus aangehaald. Petrus kende ook ongelooflijke ervaringen: hij wandelde op de zee, sprak in tongen, enzovoort. Maar hij bouwde niet zijn theologie op deze ervaringen. Het gaat in het geloofsleven niet om bijzondere gaven en ervaringen". „Wanneer we Christus hebben, hebben we alles. Wanneer we Christus missen, missen we alles. Een waar mag met palus beiljden C.Harinck zijn lezing.

Leegte en opwekking

Na de lezing volgde opnieuw discussie in de gespreksgroepen. Er leven veel vragen als het gaat om de bijzondere ervaringen en geestesgaven zoals die in charismatische kringen voorkomen. Hier en daar liepen de gemoederen zelfs hoog op. Er werden ook nu weer vele vragen aan het papier toevertrouwd. Er werden veel kritische vragen gesteld, meest over het feit dat ds. Harinck bijzondere gaven (geestesgaven) in deze tijd afwijst. Op de vraag waarom er nu geen échte tongentaai meer is, antwoordde de dominee: „Als je het in je hart krijgt om je buurvrouw te gaan helpen, noemt de Bijbel dat charismatie. En als je het in je hart krijgt om de Schrift uit te leggen, noemt de Bijbel dat ook charismatie. Niet alleen bijzondere gaven zijn charismata, " We werden ervoor gewaarschuwd om het niet alleen van het extra-ordinaire te verwachten: „Verwacht het ook eens van een gewone kerkdienst."

De dominee erkende dat er een grote leegte en armoede in de kerk is. „Het echte leven des geloofs ontbreekt zo in de kerk." Men probeert deze leegte echter op de verkeerde manier op te vullen: et allerlei bijzondere ervaringen, wonderen en tekenen. In de bijbelse boodschap zijn de tekenen duidelijk ondergeschikt aan de evangelieverkondiging. De Heere zou het nu in een héél bijzondere situatie nog wel eens willen geven, maar dat is een grote uitzondering. Het is belangrijk om in te zien dat de charismatici een keuze maken uit de geestesgaven, zoals die onder andere genoemd worden in Markus 16:17 en 18. „Als iedere gelovige zieken kan genezen, moeten ze ook gif kunnen drinken." Op de vraag hoe de leegte dan wél opgevuld kan worden, antwoordde ds. Harinck: Als we bidden om het werk van de Geest, is er een opwekking mogelijk". In dit verband vertelde hij iets over de opwekking zoals die in Amerika in de tijd van jonathan Edwards plaatsvond. In zijn gemeente kwam er een groepje jongeren tot inkeer. Zij gingen bidden om leven in de kerk. Daar verlangt dominee Harinck naar, naar jongeren die gaan bidden om leven in de kerk.

Tenslotte werd ds. Harinck nog een afrondende vraag voorgelegd: troost de Heilige Geest ook nü nog en hoe? Hij vertelde ons daarop iets over zijn eigen leven, over momenten waarop hij ervaarde dat de Heilige Geest hem troostte. „De Heilige Geest troost vooral door op Christus te wijzen", zo zei dominee Harinck. Een doopdienst geeft hem ook altijd weer moed. Dan wordt als het ware door de Heere gezegd: „Ik zal ook met het nieuwe geslacht verder gaan". Vol indrukken en gewapend met stof tot

nadenken, vertrokken de conferentiegangers weer naar alle windstreken van het land. Volgend jaar weer, is waarschijnlijk de wens van velen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen