Van het zendingsveld

Saranda, november 1996

Beste zendingsvrienden, Hierbij ontvangt u van de familie Otte een brief uit Saranda. Nog wel, want ons huis in Delvinê is dan weliswaar (na lange tijd) rond voor wat de documenten betreft, maar er moeten nog wel tegels gelegd worden en sanitair, ramen en deuren zijn eveneens nog niet klaar. Dat is best wel een beproeving geweest, want ons hart gaat uit om temidden van de 'schapen' te mogen gaan wonen. Het is namelijk zo, dat er in Delvinê tijdens de zondagse samenkomst voor ouderen zo'n 20 mensen samenkomen.

Donderdags is er catechisatie, en ook dan zijn er zo'n 15 a 20 mensen die dat onderwijs willen volgen. U ziet, dat de daar het werk wil HEERE zegenen. Nu moeten wij wèl zo nuchter zijn om niet te denken dat het nu allemaal direct gelovigen zijn geworden, maar onder hen zijn er die ongetwijfeld het werk van de Geest uitstralen. Dat maakt mij soms stil en bijzonder dankbaar!

Vandaar ons verlangen om bij deze 'schapen' te mogen gaan wonen. In deze rondzendbrief willen wij u allen hartelijk bedanken. Want wij mogen steeds veel post ontvangen vanuit ons geliefde vaderland. Onder de vele brieven en kaarten waren er veel bij van vrouwenverenigingen, zendingskransen en zendingscommissies van onze Gereformeerde Gemeenten. Deze brief wil ik dan ook aan hen richten.

Op 4 november was het precies twee jaar geleden, dat wij in Albanië mochten gaan wonen en werken. Een terugblik kan alleen maar verwondering bij ons wekken. De tijd vliegt. In deze jaren hebben wij als gezinnetje best wel heel veel zware donkere dagen meegemaakt, maar ook bijzonder veel blijde en mooie dingen mogen ervaren. De HEERE draagt en verdraagt ons!

Eén van de mooie dingen hier blijft wel het overweldigende meeleven van het thuisfront. Iedere verjaardag wordt ons gezin weer verrast met mooie, lieve wenskaarten, brieven van onbekenden met daarin de beste wensen voor komende levensjaren. Voor de kinderen en ons als ouders is het dus zes keer per jaar, dat wij 'verjaardagspost' mogen ont vangen. Wij willen u, namens Jenny en de kinderen dan ook vriendelijk bedanken voor alle kaarten die ons toegezonden zijn. De verjaardagen worden daardoor 'feestelijker'.

Door onze gewoonte om alle kaarten enige tijd op te hangen, is de kast altijd vol. Het versterkt ons gevoelen, dat we namens de Gereformeerde Gemeenten uitgezonden zijn. De Kerstdagen, Oud en Nieuw waren ook zo van die 'moeilij ke' dagen. De kamer was vorig jaar rondom van kerstkaarten voorzien.

Het was geweldig!

Het leven alhier kan soms wel eens eenzaam zijn, zo zonder familie, vrienden en andere bekenden. Het zondagse opgaan naar het bedehuis en alle andere 'normale' dingen zoals wij die hadden in Holland moe ten gemist worden.

Toen bijvoorbeeld afgelopen zomer

de gemeente van Dinteloord als 'zendende gemeente' een bandje opstuurde met psalmen die zij speciaal voor ons hadden opgenomen, werd het ons eventjes teveel. Het begon met „Hoe lieflijk, hoe vol heilgenot, O Heer' der legerscharen God, zijn mij Uw huis en tempelzangen...”

Op die momenten voel je echt dat je wortels in Holland liggen en wat een voorrechten de mensen daar toch mogen hebben. Hier zingen we wel veel (en soms ook mooi), maar het zijn allemaal vertaalde liederen, die de stijl van de psalmen missen. Meeleven dus, op afstand weliswaar, maar het doet ons goed.

Wanneer dan, zoals van de week, de post weer vanaf Corfu meegenomen is, gaan mijn gedachten uit naar 'thuis' en ben ik maar direct begonnen om deze brief te tikken.

Tevens wil ik weer van deze gelegenheid gebruik maken om u allen te bemoedigen om door te gaan met al uw werkzaamheden ten bate van de zending. Al uw werkzaamheden voor de vereniging ten bate van de zending zijn niet tevergeefs. Naast de andere zendingsvelden mag nu ook hier in Albanië het Evangelie verkondigd worden.

De brief is begonnen met de vermelding dat er reeds samenkomsten worden gehouden in Delvinê. Er wordt op dit moment catechisatiemateriaal vertaald in het Albanees. Er zijn gelukkig reeds genoeg betrouwbare boekjes te koop, die jonge gelovigen voedsel kunnen geven. Dat kost natuurlijk geld. De Heidelberger is in het Albanees vertaald en zo gaan we door met het lectuurwerk.

Ook ons huis is best een grote uitgave. Het is gelukkig wel zo, dat het huis zijn waarde blijft houden, dus dat is de ZGG nu niet direct kwijt, maar voor al dat werk is er vanzelfsprekend geld nodig. U kunt dat middels al uw arbeid bij elkaar brengen en hebt dat ook gedaan.

Daarvoor onze dank!!

Misschien denkt u wel eens vertwijfeld: „Waar doe ik het allemaal voor? Al die moeite met postzegels, kaarten kaJenderverkoop, enzovoort, enzovoort!" Weet dit: het is voor de zaak van de Koning! Voor Hèm mogen wij in Delvinê gaan wonen.

Letwel, MOGEN. Is het namelijk geen voorrecht om voor Koning Jezus te mogen werken? U aan het thuisfront en wij op het veld.

En wat het werk hier betreft, kan er gezegd worden, dat er ontstellend véél te doen is. Hier zijn de velden écht 'wit om te oogsten, en de arbeiders zijn weinige'. Hopelijk komt er binnenkort uitbreiding van ons 'team'. Er is werk voor een evangelist/toeruster. Ik wil voor deze vacature in uw gebed een plaatsje vragen.

In Albanië zijn de economische en morele problemen nog steeds heel groot. Het is hard om te constateren, maar feitelijk zijn we een beetje gewend geraakt aan al de armoede die wij dagelijks nog zien. Er is weliswaar in Saranda een grote materiële ontwikkeling, veel groter dan in Delvinê, omdat Saranda een Griekse minoriteit-stad is. Daardoor werken er relatief meer mensen in

Griekenland, met de daaraan verbonden hogere welvaart. In Delvinê zien we echter nog weer meer échte armoede. Het zou voor ons 'onmogelijk' zijn, als wij moesten leven, zoals hen. De Heere maakt onderscheid, waar geen onderscheid is.

Wanneer u dit leest, zal het zo tegen de Kerstdagen lopen. Onze verlofperiode loopt D.V. vanaf half december tot begin februari. Wij hopen dan in een huis te Tholen te vertoeven. Het adres is: Parksingel 4a, 4691 GS Tholen. De Kerstdagen, Oud en Nieuw, alsmede de verjaardag van Jojanneke zullen dan daar gevierd worden.

Nogmaals, allen die ons het afgelopen jaar middels de posterijen hebben gefeliciteerd, HARTELIJK BEDANKT!

Fam. J. Otte, Albanië

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen