Wanneer God liefde is, hoe kan Hij dit allemaal toelaten?

„Is Cod wel liefde? " Een vraag, die wordt gehoord buiten de kerk bij de moderne zelfbewuste mens. Maar deze vraag komt ook wel op in het hart van jongeren en ouderen in de kerk. Wanneer? Als wij horen van die talloze vluchtelingen in Afrika. Horen van het nameloze leed in de sloppenwijken van de grote steden in bijvoorbeeld Zuid-Amerika. Of als wij in onze eigen omgeving binnen of buiten onze gezins-en familiekring te maken krijgen met ziekte, rouw, ruzie of haat! Dan komt de vraag wel op: „ Wanneer God liefde is, hoe kan Hij dit dan toch allemaal toelaten? ”

Hoe komt het nu dat zulke vragen in ons op kunnen rijzen? Het komt uit het egoïstisch denken ons eigen hart voort! Wij mensen hebben allen van nature een bepaald denkbeeld van de Heere. Hoe dan? Als het goed gaat in mijn leven, wanneer er geen bijzondere zorgen zijn, dan is de Heere goed. Dan is het goed wat de Heere doet.

Maar het wordt anders wanneer er tegenslagen komen in mijn leven: als ik zonder werk kom te zitten, als de studie niet wil lukken. Bij verdriet rond verkering, verloving of in gezin.

Wanneer ik Gods weg in mijn leven niet meer kan begrijpen. Dan doet de Heere het verkeerd, dan is de Heere onrechtvaardig. Zo wordt de mate van mijn geluk, mijn voorspoed of tegenspoed de maatstaf van wat de liefde Gods is.

Maar zo is het niet!

Het doel van Gode liefde

Waar zit nu de fout in ons denken? Dat wij redeneren vanuit ons zondig, zeer beperkt menselijk verstand.

Maar Gods liefde is niet in de eerste plaats zoals wij het zien, maar - met eerbied gezegd - zoals de Heere het ziet. Gods liefde is niet in de eerste plaats op mensen gericht, maar op de Heere Zelf. Het is in de eerste plaats volmaakte, heilige Zelfliefde. Liefde tot Zichzelf. Tot Zijn deugden, dat wil zeggen: Zijn eigenschappen, zoals Zijn heiligheid, Zijn rechtvaardigheid, Zijn barmhartigheid, enzovoort. De liefde Gods richt zich op de verheerlijking van deze deugden, op Zijn eer!

En daaraan is het schepsel ondergeschikt. Want de Heere had de schepping niet nodig. Maar het behaagde Hem Zijn heilige raad te volvoeren in de schepping - ook de val was in de raad Gods opgenomen - om in deze weg Zijn deugden te verheerlijken. En Zijn liefde te openbaren.

Onze weegschaal

Toen de Heere ons goed en naar Zijn beeld schiep en er dus - heel in de verte - enige gelijkenis was tussen de Heere en ons, zagen wij, kenden wij en eerden wij die liefde Gods.

Zo is het niet meer! Door onze val kennen wij ten diepste de Heere niet meer. We kennen dus ook Zijn liefde niet meer. En we leggen de daden van de Heere, die we zien om ons heen - ver weg en dichtbij - op de weegschaal van ons verduisterd verstand.

En afhankelijk hoe die weegschaal uitslaat, positief of negatief, bepalen wij dan wat de liefde Gods is! Dat is de hoogmoed van de gevallen mens!

Bevoorrecht

Maar, de Heere had toch gezegd: de ziel die zondigt, zal sterven? We hebben toch gezondigd? En daarom hebben we allen toch de dood verdiend? Als we daarop zien, dan zien we dat de Heere ons van dag tot dag nog veel geeft, welke zorgen er dan ook mogen zijn in ons leven.

Wat zijn wij nog bevoorrecht boven al diegenen, die op de vlucht zijn voor oorlogsgeweld. Bevoorrecht boven diegenen, die honger lijden, van dag tot dag voorttobben. Wat de Heere anderen onthoudt, daarin is Hij niet onrechtvaardig. Maar wat wordt onze verantwoordelijkheid groot als we zien wat wij nog dagelijks mogen ontvangen.

Alzo lief heeft God de wereld gehad

Bijzonder wordt de liefde Gods openbaar in het rijk der genade. Hoe komt de liefde tot Zijn deugden openbaar in de weg waarlangs Hij Zijn Kerk, opstandelingen als alle adamskinderen, de zaligheid schenkt uit genade. Genade waarin Zijn gerechtigheid verheerlijkt wordt.

Hij heeft Zijn uitverkorenen liefgehad met een eeuwige liefde. Voor hen gaf Hij Zijn Zoon, Zijn Geliefde. Dat wordt toch ook in deze dagen bijzonder herdacht.

Alzo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft, opdat een iegelijk die in Hem gelooft niet verderve, maar het eeuwige leven hebbe.

De onuitsprekelijke liefde Gods wordt zichtbaar in de kribbe van Bethlehem. In de geboorte van de Zaligmaker ligt het wonder van de eeuwige liefde des Vaders. Daar is ook het wonder van de eeuwige, onbegrijpelijke liefde des Zoons dat Hij wilde komen om te lijden en te sterven, uit liefde tot de eer van Zijn Vader.

En om Zijn volk, dat Hij zo onuitsprekelijk lief heeft, te verlossen van schuld en straf en weer eeuwig te doen delen in de liefde Gods.

Mag ik U liefhebben?

Die liefde Gods moet, wil het wel zijn, ons deel worden. Hoe? Door wederbarende genade, waardoor de Heilige Geest die liefde uitstort in het hart.

Als de Heere dat werkt, dan gaan mijn ogen open. Dan zeg ik niet meer dat de Heere het verkeerd gedaan heeft, dat Hij onrechtvaardig is, maar dan word ik de schuldige, de zondige, de onreine. Dan wordt met smart de haat tegen God beleden. Als de Heere Zijn liefde in mijn hart uitstort, klinkt de bede: Heere, mag ik U liefhebben?

Dit wordt geleerd dat ik God nooit meer kan liefhebben naar dat Hij waard is. Maar ook dat God met mij niet meer van doen kan hebben vanwege mijn hemelhoge schuld. Wat wordt het dan een wonder wanneer de Heere het oog opent voor Hem Wiens Naam is jezus, dat is Zaligmaker.

Wat komt er dan een uitzien naar de komst van Hem in mijn hart. Wat vervult de liefde Gods hun hart als zij op Gods tijd met de herders bij de kribbe worden gebracht; Zijn heerlijkheid mogen aanschouwen; door het geloof mogen zien wat het natuurlijk oog niet ziet.

Dat is de onuitsprekelijke liefde Gods in Christus jezus.

De persoonlijke kennis van deze liefde kunnen wij niet missen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen