Recreatie

Wij zagen het aan de bomen, toen wij vanmorgen ontwaakten, aan de hoge bomen rondom het huis.

En wij hoorden het, overal om ons heen: het was met geen naam te benoemen, het was met geen pen te beschrijven, het was als met handen te tasten.

De wind was gaan liggen, de honden waren weg, de zee was niet meer.

En wij hebben elkander omarmd, zwijgend, maar met gebaren van vreugde.

En onze ogen fluisterden: Eindelijk, het is er eindelijk. Het is er onomwonden.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen