GEDICHT
Heb jij het ook zo druk? Wat is er veel te doen op school, op ons werk, met onze cursussen, catechisaties, verenigingsavonden en nog een hele reeks nuttige activiteiten in en buiten de kerk. Je hoeft geen avond thuis te zijn. Je kunt altijd wel ergens naar toe.
We hebben het ook druk met advent! De ene zangavond na de andere. Daar is op zichzelf niets op tegen. De Zoon van God is gekomen in het vlees, tweeduizend jaar geleden. Historische werkelijkheid! Dat is een wonder, niet om klein te krijgen. Daar mag over gezongen en gemediteerd worden.
Advent wijst niet alleen terug, maar ook vooruit. Jezus komt. Maranatha! Hebben we het daar ook druk mee? Of zijn we als de boer in een aangrijpend gedicht, die wel 'amen' zei op het gebed van de predikant of Jezus spoedig wilde wederkomen, maar tegelijk vroeg: „Na de oogst, want van m'n nieuw stuk land heb ik nog nooit de opbrengst waargenomen"; of als de predikant zelf, die vroeg:
„Mag ik eerst die nieuwe lezing lezen, die ik gemaakt heb voor het jeugdverband over 'gij zult het wel verstaan na dezen'? ”
De dichter van 'Recreatie' meent het als hij bidt: „Kom haastig, Heere". Hij verlangt intens naar de wederkomst van Christus. Die moet voor hem werkelijkheid worden. God heeft het toch beloofd. Maar wachten duurt lang!
Plotseling is het echter zo ver. Alle dingen zijn bezig nieuw te worden. Hij merkt het als hij wakker wordt. Het is anders in de natuur; de bomen houden als het ware roerloos de adem in. Wat het is, kan de dichter geen naam geven of omschrijven, maar het fs er, tastbaar. Stilte... Geen dissonanten meer zoals het rauw geblaf van honden; geen bloedhonden van mensen meer die zich in zonde uitleven. De duistere machten, gesymboliseerd in de zee, zijn zómaar wèg? ! Wee hen die op deze dag de toorn van God ervaren. Ze worden voor eeuwig uitgerangeerd.
Maar voor Gods kinderen is deze dag van de wederkomst van Christus een dag van uiterste vreugde. Als ze begrijpen wat God bezig is voor hen te bereiden, weten ze niet te spreken van verbazing. Maar ze zien het aan eikaars ogen. Waar ze zo hartstochtelijk naar verlangd hebben, is er nu. Eindelijk. Definitief. Alle dingen zijn nieuw geworden. Onomwonden. Zeer beslist. Overduidelijk.
Dit is geen gedicht om te analyseren. Wel om over na te denken. Het komt aan op re-creatie, her-schepping, weder-geboorte in ons persoonlijk leven door het geloof in de Heere Jezus Christus. Dan zal eenmaal geloven overgaan in ervaren, in het vreugdevolle weten: Gods schepping is niet mislukt. Er is recreatie, herschepping, onomwonden.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 6 december 1996
Daniel | 32 Pagina's