Verkering als je vijftien bent...?

jeanine voelt vlinders in haar buik. Ze is helemaal 'weg' van Jos. Het werk op school lijdt onder haar verliefdheid, jeanine praat met haar vriendinnen nog maar over één onderwerp: verkering. Eerst vonden ze het wel 'interessant'. Maar als je echt nergens anders over kunt praten gaat de lol er toch wel wat vanaf. Over vader en moeder maar niet gesproken. Die zijn niet echt gelukkig met de situatie. Niet om jos; dat is een beste vent. Maar om jeanine, die voor niets anders meer schijnt te leven dan om verkering te hebben... Met jos.

Verliefd

Je bent vijftien jaar en je raakt verliefd. Gevoelens worden in je wakker met een heftigheid die heel je gedachtenwereld in beslag nemen. Op school zeggen ze dat je zo dromerig bent. Thuis vinden ze je zo snel aangebrand. Je vriendenkring plaagt je omdat je zo kunt blozen, je wilt in de omgang met 'je grote liefde' eigenlijk niet laten merken dat je verliefd bent. Maar je kunt er niet om heen. Stel voor dat een ander je vóór is... Opmerkingen die je juist niet wilde maken, floepen je mond uit. Je baalt van jezelf en je kunt soms best in je ééntje een potje janken...

Verkering

Soms gaat een verliefdheid net zo snel over als dat-tie opkwam. Soms ook niet! Wat prachtig als de ander hetzelfde voelt voor jou als jij voor hem of haar. Wat mooi als je dat aan elkaar kunt laten merken. En nog mooier als je er met elkaar over kunt praten! Op zo'n moment bestaat je wereld alleen maar uit mooie bloemen... je hebt verkéring.

Vijftien jaar

Laten we eerlijk zijn; de één is de ander niet. je kunt twintig jaar zijn en nog zó onvolwassen. Maar je kunt ook vijftien jaar zijn en veel ouder over komen, 't Ligt er maar aan hoe je in elkaar zit. Het is ook waar dat je als puber nwer' een bepaalde ontwikkeling meemaakt. In lichamelijk opzicht en eld f1 beslag neme11 in heel je denk-en leefwereld. En een vijftienjarige heeft toch nog een aantal jaartjes te gaan op weg naar volwassenheid. Of je nu ouder over komt of niet. Aan je leeftijd - en een daarbij horende lichaamsgroei en ontwikkeling - verander je niets. Wie vijftien jaar is, heeft best 'z'n handen vol' om eigen groei en ontwikkeling 'te volgen'. Heel vaak met gevoelens van onzekerheid. En faalangst. En noem maar op. Maar wie vijftien jaar is, kan ook veel leren van leeftijdgenoten. En genieten van elkaar. Door gewoon gezellig met elkaar om te gaan. Op school; bij elkaar thuis; op de club. Je herkent zoveel bij de ander waar jij ook mee te maken hebt.

Bij je ontwikkeling hoort ook de aandacht die ontstaat voor de andere sekse. Eerst heel onzeker. Vaak verwarrend. Of heel hevig. Met alle dromen die jij hebt over jezelf en de ander(en).

Totdat verliefdheid toeslaat. Is het een virus? Of iets moois van de schepping?

Verliefdheid die leidt tot verkering: je bent alleen maar vol van die ene.

Reacties

Wie verkering krijgt, kan rekenen op reacties. Zeker als je vijftien jaar bent.

Reacties vanuit je vriendenkring. Van 'wat leuk voor jullie!' (dat ervaar je als positief meelevend) tot 'nou ja...; bang zeker om over-te-blijven...!' (daar baal je gigantisch van; je kunt zo iemand wel).

Reacties op school. Van leraren. Een enkeling die laat merken heel blij met jullie te zijn (een toffe vent!) maar anderen die spottend laten merken dat ze jullie niet serieus nemen (je kunt hem of haar niet meer uitstaan, en je inzet voor het vak daalt aanmerkelijk).

Reacties vanuit de familie.

Goedbedoelde opmerkingen van (o)pa en (o)ma als: „Joh, ben je er niet wat vroeg bij...? " of: „Joh, geniet nog wat van je jong-zijn, en bind je niet zo vroeg al aan een ander. Je moet nog zo lang leren”.

Omgaan met reacties

Hoe moet je nu met al die reacties omgaan? Als ze positief zijn, is dat niet zo moeilijk! Daar ben je vanzelf blij mee. Maar al die kritische reacties? Vanuit jaloersheid? Of goedbedoeld?

Ook hier geldt dat de één de ander niet is. De een reageert nogal nonchalant en haalt de schouders op over alle minder prettige reacties.

Een ander raakt er onzeker van en probeert deze gevoelens weg te stoppen of te overschreeuwen. En daarom is het niet eenvoudig om je een advies te geven hoe je om moet gaan met iedereen die meent jou 'de les te moeten lezen'.

Eén ding is in ieder geval wél te leren. En dat is luisteren. Gewoon luisteren naar reacties. Niet direct boos worden. Dat lost niets op. Leren luisteren en jezelf dwingen om eerlijk na te denken over wat gezegd wordt. Eerlijk is eerlijk: het valt niet mee! Zeker niet als je 'tot over je oren' verliefd bent.

Eerlijkheid en openheid

Wat voor je hele leven geldt, gaat natuurlijk óók op in de periode als je verliefd wordt en verkering wilt: wees eerlijk en open naar jezelf. Naar elkaar. Praat er over met elkaar. Niet alleen in negatieve zin. Praat erover met je ouders. Als je dit niet doet, wordt alles stiekem, je mag niet omgaan met hem of haar, maar je wilt het tóch. Dus 'organi, ontmoetingen waar ze thuis niets van af mogen weten. Wat jammer als het zó gaat! Wat dóm als je zó verkering wilt hebben.

En als ze thuis 'moeilijk' - blijven - doen? Probeer te luisteren. En te praten. En te overleggen. Denk je echt dat je ouders het verkeerde met je voor hebben? Natuurlijk ontstaan er momenten dat je denkt: „Ze kunnen me nog meer vertellen, maar ik..." En toch, als je niet meer praat en luistert, verdwijnt er iets waardevols je leven: het contact met je ouders.

Uniek

leder mens is uniek, omdat er maar ééntje van is. En daarom moeten we zo zuinig zijn op elkaar. Dat geldt voor iedereen met wie je in contact komt, maar zeker als je verkering hebt. Daarom is het zo erg, als je niet helemaal achter je keuze staat of als je met hem of haar 'speelt'. Als je intussen met anderen flirt. Je brengt een ander dan diepe wonden aan. Dat is niet anders dan puur egoïsme. Wat is het mooi als je iemand in je leven ontmoet met wie je echt contact hebt! Dan is verkeringstijd een tijd om elkaar beter te leren kennen. Ook over je omgang met de Bijbel en over je verhouding met de Heere. Dan weten jullie samen ook het belang van het gebed. Wie over deze zaken niet durft of wil praten, juist in verkeringstijd, doet zichzelf en de ander tekort. Terwijl juist het gesprek over deze zaken - hoe moeilijk ook - een diepere verbinding geeft met elkaar! Lukt het niet om met elkaar hierover te praten dan moet je jezelf wel eerlijk afvragen of zo'n verkering stand kan houden.

Verkering of vriendschap?

zo dat je in paniek je vijftien jaar bent en je nog geen verkering hebt? Kun je dit alleen maar afdoen met 'flauwekul'? De een is nou eenmaal de ander niet. leder beleeft dit op 'eigen wijs'. Soms ook heel eigenwijs... Dit is duidelijk: als vijftienjarige ben je op-weg-naar volwassenheid. Op-weg betekent dat je er nog niet bent. En dat je onder weg heel wat stuurmanskunst nodig hebt om zelf op de weg te blijven... Goede vriendschappen met leeftijdgenoten zijn belangrijk.

Wie verkering heeft als-tie vijftien jaar is, beperkt zich vaak tot één leeftijdgenoot. Daar heb je je handen vol aan. Wie geen verkering heeft, maar wel goede vriendschappen, kan zich breder oriënteren. En vrienden krijg je, door er zelf een te zijn! Goede vriendschappen zijn daarom waardevol. Dan heb je niet alleen goedkope lol, maar dan weet je ook van serieuze gesprekken. En juist zulke momenten vergeet je je leven niet. Omdat het herkenningspunten zijn!

A. Kareis

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen