Wat in de Bijbel staat is echt waar...

Je hebt ongetwijfeld wel eens van Albanië gehoord, 't Is een klein land op de Balkan. Dicht bij Bosnië, Kroatië en Servië, een gebied waarover bijna elke dag wel iets in de krant te lezen valt.

Ook Albanië was voor 7 991 een communistisch land en gesloten voor elk contact met het buitenland. Griekse bootjes brachten in die donkere jaren weieens pakjes in plastic met bijbelgedeelten en christelijke lectuur naar de Ionische Zee en wierpen het daar over boord. Later kwam men in Albanië enkele jonge mensen tegen die vertelden dat ze zo'n pakje op het strand gevonden hadden en de Bijbel waren gaan lezen.

Na 1991 is de Grieks Evangelische Kerk onder leiding ds. Pantelios begonnen met zendingswerk in Saranda, een kustplaats in Albanië. Deze plaats is gemakkelijk met de boot bereikbaar uit het Griekse eiland Corfu. In 1993 heeft de Griekse kerk evangelist Solon Dimitriades naar Saranda gestuurd. Deze evangelist is met behulp van enkele Albanese jongeren begonnen met evangelisatiewerk. Enige tijd later heeft de Nederlandse stichting Kom Over En Help de heer André van Grol uitgezonden en vanuit de Zending van de Gereformeerde Gemeenten is de heer Jasper Otte als evangelist werkzaam in Delvino.

Albanië was onder de communistische leider Envar Hoxka geworden tot de meest atheïstische staat ter wereld. Elke vorm van kerk-en gemeente-zijn was uitgebannen. Veel Albanese christenen hebben hun geloof in Christus met de dood moeten bekopen of zijn naar het buitenland gevlucht.

Hoe ontstaat er weer een kerk in Albanië? Je vraagt je af hoe er in zo'n land weer een kerk kan komen. Er zijn bijna geen christenen meer overgebleven. En als je in zo'n land christen wordt, is het toch zeker wel heel moeilijk!

Ik heb deze vragen voorgelegd aan Lorenc Rasposhi, een Albanese jongen van vijftien jaar uit Saranda. Lorenc gaat al enige tijd naar de protestantse kerk in Saranda. Waarom gaat hij naar deze kerk? Zo vanzelfsprekend is dat toch niet? Gaan zijn ouders ook?

Lorenc: Mijn vader en moeder gaan niet naar de kerk. Ze zijn moslim, ze gaan soms naar de moskee. Ik heb nog één broer die ook niet mee gaat naar de kerk. Ze hebben allemaal wel van de Bijbel gehoord. Het is denk ik twee jaar geleden dat er mensen van een klein kerkje uit Dursis in Saranda kwamen om te vertellen van de Bijbel en van de Heere Jezus. Ze klopten ook bij ons aan de deur. Ze hebben mij een

Bijbel gegeven en ik ben er in gaan lezen. Veel dingen zijn wel moeilijk, maar in de kerk worden ze uitgelegd. Toen Solon hier in Saranda kwam preken, werd dat overal verteld en na enkele weken ben ik er ook naar toe gegaan. Ik hoor er nu helemaal bij.

Waarom ga je niet met je ouders mee naar de moskee?

Ik geloof dat het allemaal waar is wat er in de Bijbel staat. In de moskee zijn veel dingen niet goed. Ze weten niet van de Heere jezus en de Bijbel zegt dat Hij Gods Zoon is en onze zonden vergeeft. Dat staat niet in de koran en daarom geloven mijn ouders het niet.

Wat in de Bijbel staat is echt waar. Wij doen veel verkeerde dingen en daarom hebben we de Heere jezus nodig.

Ken jij de Heere jezus?

Ik wist eerst niets van Hem. Maar ik ben de Bijbel gaan lezen. En toen heb ik Hem leren kennen. Maar ik ken Hem nog niet zo goed. Als ik de Bijbel lees, is het soms net of Hij tot mij spreekt.

Zo heb ik Hem liefgekregen en nu wil ik steeds meer van Hem weten. Daarom ga ik bij Solon en bij evangelist Otte naar de kerk. Zij vertellen over de Heere jezus.

Is het moeilijk om christen te zijn in Albanië?

Soms is het wel moeilijk. En soms ook niet. In mijn klas op school is het niet zo moeilijk. Ik ben de enige die naar de kerk gaat. Een gedeelte van de klas is thuis moslim, enkelen zijn van de Griekse (orthodoxe) kerk en een aantal heeft geen godsdienst. Van de Bijbel weet bijna niemand iets. Ik zit nu op de middelbare school in de tweede klas. Je gaat in Albanië acht jaar naar de basisschool en vier jaar naar de middelbare school. Omdat ik als enige naar de kerk ga, vinden sommigen dat wel vreemd. Buiten de school heb je daardoor weinig contact. Gelukkig heb ik wel contact met jongens en meisjes van de kerk. De meesten bij ons in de gemeente zijn jonge mensen.

Kun je wat meer vertellen over jullie school en of je op school ook over de Bijbel spreekt?

We hebben van maandag tot en met zaterdag school. Elke dag van half acht tot één uur. We hebben tien vakken en je moet heel wat uit je hoofd leren. Elke dag maak ik 's middags huiswerk. Ik heb als vakken Albanese taal, Engels, wiskunde, fysica, geschiedenis, geografie en biologie.

Op onze school krijg je ook algemene kennis. Dat gaat over allerlei problemen, zoals wat zijn drugs, wat is corruptie, waarom is er geweld, wat is godsdienst? Als het over godsdienst gaat, wordt uitgelegd wat de wereldgodsdiensten zoals de islam en het christendom en dergelijke leren. Veel wijzer word je er niet van. Soms zeg ik weieens iets uit de Bijbel, ze weten toch allemaal dat ik naar de kerk ga. Ze vinden dat niet verkeerd, als ik er maar niet te vaak over praat.

Wil jij nog iets zeggen tegen de jongelui in Nederland?

Ik ken alleen de familie Otte en de familie Van Grol uit Nederland. Ik wil best jongelui uit Nederland leren kennen. Ik probeer veel Engels te leren. Als er dan jongelui uit Nederland hier komen, kan ik met hen in het Engels over allerlei dingen praten; over thuis en over school en over de Bijbel.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen